Schronisko Żarskie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Schronisko Żarskie
Ilustracja
Nowe Schronisko Żarskie
Państwo  Słowacja
Pasmo Tatry, Karpaty
Wysokość 1280 m n.p.m.
Data otwarcia 2006
Położenie na mapie Tatr
Mapa lokalizacyjna Tatr
Schronisko Żarskie
Schronisko Żarskie
Ziemia49°10′52,00″N 19°43′10,15″E/49,181111 19,719486
Strona internetowa
Stare Schronisko Żarskie

Schronisko Żarskie (słow. Žiarska chata, chata v Žiarskej doline) – schronisko turystyczne w słowackich Tatrach Zachodnich, położone na wysokości 1280 m w Dolinie Żarskiej[1]. Schronisko dysponuje 40 miejscami noclegowymi w pokojach 2- i 4-osobowych[2]. W schronisku są jadalnia, bufet, oświetlenie elektryczne.

Obok budynku schroniska znajduje się stróżówka THS (odpowiednik polskiego TOPR-u), a w pobliżu nowy Symboliczny Cmentarz Ofiar Tatr Zachodnich[1].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze schronisko wybudowane zostało w latach 1937–1939[3] i otwarte na dwa miesiące przed wybuchem wojny. Oferowało ono 50 miejsc noclegowych, umywalnie z ciepłą i zimną wodą oraz oświetlenie lampami naftowymi i było w owym czasie najnowocześniejszym schroniskiem na Słowacji[2]. W czasie II wojny światowej (październik-listopad 1944 r.) stacjonował w nim sztab radzieckiej partyzanckiej brygady kpt. Władimira Macniewa „Potiomkina" (fakt ten upamiętnia pamiątkowa tablica[1]) oraz mniejszych oddziałów partyzantów słowackich i polskich[3]. W końcu 1944, podczas walki Niemców z partyzantami, w czasie której zginęło czterech Rosjan i Słowaków, schronisko zostało spalone. W latach 1947–1950 odbudowano nowe schronisko, a w latach 1958–1959 powiększono je. 30 kwietnia 2006 roku schronisko zostało zburzone, a na jego miejscu postawiono do sierpnia tego samego roku nowy budynek, którego powierzchnia użytkowa jest o 325 m² większa od poprzedniego[3]. 25 marca 2009 roku ze stoków między Jałowiecką Kopą a Jałowieckim Przysłopem zeszła potężna lawina o szerokości 2,5 km i 20 m wysokości (nazwana później lawiną stulecia). Schronisko ocalało, zostało jednak nieco uszkodzone, podobnie jak Symboliczny Cmentarz Ofiar Tatr Zachodnich koło schroniska[4].

Szlaki turystyczne[edytuj | edytuj kod]

Szlak niebieski – niebieski szlak od wylotu Doliny Żarskiej wzdłuż Smreczanki do Schroniska Żarskiego, stąd dalej przez Rozdroże pod Bulą na Smutną Przełęcz i dalej do Doliny Rohackiej.
  • Czas przejścia od wylotu doliny do schroniska: 1:30 h, z powrotem tyle samo
  • Czas przejścia od schroniska na Smutną Przełęcz: 2 h, ↓ 1:10 h
Szlak zielony – zielony szlak z Banówki przez Jałowiecką Przełęcz do Schroniska Żarskiego, dalej wspólnie ze szlakiem niebieskim do Rozdroża pod Bulą, a stąd na Żarską Przełęcz i dalej do rozdroża Zahrady w Dolinie Jamnickiej i na Otargańce.
  • Czas przejścia z Banówki do schroniska: 2 h, ↑ 3 h
  • Czas przejścia ze schroniska na Żarską Przełęcz: 1:45 h, ↓ 1:10 h[5]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Józef Nyka: Tatry słowackie. Przewodnik. Wydanie II. Latchorzew: Trawers, 1998. ISBN 83-901580-8-6.
  2. a b Žiarska chata (słow.). [dostęp 2012-01-13].
  3. a b c Janusz Konieczniak: Encyklopedia schronisk tatrzańskich. Kraków: Oficyna Wydawnicza „Wierchy” COTG PTTK, 2010. ISBN 978-83-89819-84-0.
  4. HIKING.SK – Lavína storočia v Žiarskej doline
  5. Tomasz Nodzyński, Marta Cobel-Tokarska: Tatry Zachodnie: polskie i słowackie. Warszawa: ExpressMap, 2007. ISBN 978-83-60120-89-7.