Schronisko pod Szarotką

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Schronisko pod Szarotką
Ilustracja
Państwo  Słowacja
Pasmo Tatry, Karpaty
Wysokość 1290 m n.p.m.
Data otwarcia 1932
Właściciel miasto Biała Spiska
Położenie na mapie Tatr
Mapa lokalizacyjna Tatr
Schronisko pod Szarotką
Schronisko pod Szarotką
Ziemia49°13′11″N 20°16′37″E/49,219722 20,276944
Strona internetowa

Schronisko pod Szarotką, Szarotka (słow. Plesnivec, dawniej Hviezdoň, niem. Edelweißhütte[1]) – jedyne tatrzańskie schronisko położone na zboczach Tatr Bielskich. Znajduje się w Dolinie do Siedmiu Źródeł (dolina Siedmich prameňov) na wysokości 1290 m n.p.m., u stóp Bujaczego Wierchu. Chatarem jest tu Ján Matava. Schronisko powstało w 1932 r. i było pierwotnie prywatnym domem Tibora Grescha, lecz po II wojnie światowej, do roku 1955, budynek był udostępniony dla ruchu turystycznego jako schronisko. W 1953 przeszedł na własność TANAP-u jako stacja badawcza. Funkcję schroniska zaczął ponownie pełnić w roku 1997, kiedy to TANAP przekazał schronisko miastu Biała Spiska. Przy okazji remontu wybudowano oczyszczalnię ścieków, a w 2005 r. odsłonięto tablicę upamiętniającą przyrodnika Görana Wahlenberga.

Polska nazwa schroniska już w 1937 r. była używana przez Tadeusza Zwolińskiego.[potrzebny przypis]

Szlaki turystyczne[edytuj | edytuj kod]

Szlak zielony – zielony szlak z Tatrzańskiej Kotliny zboczami Fajksowej Czuby do schroniska, a dalej stokami Bujaczego Wierchu i Doliną Kieżmarską nad Wielki Biały Staw. Początkowo biegnie razem z łącznikowym szlakiem niebieskim Tatrzańska Kotlina – Kieżmarskie Żłoby (na tym odcinku mylne oznaczenia).
  • Czas przejścia z Tatrzańskiej Kotliny do rozwidlenia szlaków zielonego i niebieskiego: 35 min w obie strony
  • Czas przejścia od rozwidlenia do schroniska: 1 h, ↓ 45 min
  • Czas przejścia ze schroniska nad Wielki Biały Staw: 1:35 h, ↓ 1 h
Szlak niebieski Szlak zielony – niebieski szlak (tzw. Zbójnicki Chodnik) z Kieżmarskich Żłobów do wylotu Doliny Czarnej Rakuskiej, stąd dalej szlakiem zielonym.
  • Czas przejścia z Kieżmarskich Żłobów do rozwidlenia: 1 h, ↓ 45 min
  • Czas przejścia od rozwidlenia do schroniska: 1 h, ↓ 45 min[2]
Szlak niebieski Szlak żółty – od niebieskiego szlaku odchodzi też żółty szlak, prowadzący dnem Doliny Rakuskiej do schroniska[3]. Szlak został wytyczony przez TANAP w 2003 r.[4] i nie jest jeszcze zaznaczony na części map[2]. Czas przejścia z Kieżmarskich Żłobów do schroniska tą trasą: 2 h[5]

Kontakt[edytuj | edytuj kod]

  • adres: J. Matava, Slnečná č. 52, 059 01 Biała Spiska

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski: Wielka encyklopedia tatrzańska. Poronin: Wydawnictwo Górskie, 2004. ISBN 83-7104-009-1.
  2. a b Tomasz Nodzyński, Marta Cobel-Tokarska: Tatry Wysokie i Bielskie: polskie i słowackie. Warszawa: ExpressMap, 2007. ISBN 978-83-60120-88-0.
  3. Tatry Wysokie słowackie i polskie. Mapa turystyczna 1:25 000. Zielona Góra: Sygnatura, 2007/08. ISBN 83-87873-26-8.
  4. Józef Nyka: Tatry słowackie. Przewodnik. Wyd. VI. Latchorzew: Trawers, 2008. ISBN 978-83-60078-05-1.
  5. Schronisko w serwisie Tatry.info

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Józef Nyka: Tatry słowackie. Przewodnik. Wyd. VI. Latchorzew: Trawers, 2008. ISBN 978-83-60078-05-1.