Schronisko turystyczne „Rogacz”

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Schronisko turystyczne „Rogacz”
Ilustracja
Państwo  Polska
Województwo  śląskie
Pasmo Beskid Mały, Karpaty
Wysokość 828 m n.p.m.
Data otwarcia 3 listopada 1968
Położenie na mapie Beskidu Żywieckiego, Małego i Makowskiego
Mapa lokalizacyjna Beskidu Żywieckiego, Małego i Makowskiego
Schronisko turystyczne „Rogacz”
Schronisko turystyczne „Rogacz”
Położenie na mapie województwa śląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa śląskiego
Schronisko turystyczne „Rogacz”
Schronisko turystyczne „Rogacz”
Ziemia49°46′34,5″N 19°06′20,0″E/49,776250 19,105556

Schronisko turystyczne „Rogacz” (Studenckie schronisko turystyczne „Rogacz”) – górskie schronisko turystyczne (chatka studencka) w Beskidzie Małym, u stóp Magurki Wilkowickiej, na wysokości 828 m n.p.m.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Schronisko powstało w latach 60. XX wieku dzięki staraniom Akademickiego Klubu Turystycznego „Gronie” w Katowicach. Jego oficjalne otwarcie nastąpiło 3 listopada 1968, a uczestniczył w nim m.in. rektor Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach, profesor Kazimierz Popiołek. W 1971 obiekt kupiło Zrzeszenie Studentów Polskich. W 1973 schronisko uzyskało nowe ujęcie wody. W latach 1977–1982 opiekę nad nim sprawowało Studenckie Koło Przewodników Beskidzkich w Katowicach. W tym okresie nastąpiła jego rozbudowa. Obecnie prowadzone jest przez Stowarzyszenie Miłośników SST „Na Rogaczu”.

Warunki pobytu[edytuj | edytuj kod]

  • 35 miejsc noclegowych w pokojach wieloosobowych (dwa pokoje 4-osobowe, jeden 10-osobowy i jeden 17-osobowy)
  • świetlica z kominkiem
  • kuchnia
  • sala z kominkiem
  • grill i kominek pod zadaszeniem
  • miejsce na ognisko
  • boisko do siatkówki
  • bezpłatny dostęp do sieci Wi-Fi

Wewnątrz budynku znajduje się łazienka. Schronisko posiada podłączenie do sieci elektrycznej, centralne ogrzewanie oraz ciepłą wodę w wyznaczonych godzinach. W pobliżu schroniska funkcjonuje niewielki bufet.

Szlaki turystyczne[edytuj | edytuj kod]

Schronisko położone jest przy szlak turystyczny czerwony szlaku turystycznym ze stacji kolejowej w Mikuszowicach (dojście ok. 0:45 h) na Magurkę Wilkowicką (0:45 h, z powrotem 0:30 h). Ze stacji Wilkowice-Bystra można dojść również żółtym „szlakiem chatkowym” (ok. 0:45 h). Spod schroniska rozciąga się panorama Beskidu Śląskiego z charakterystyczną sylwetką Skrzycznego.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]