Scott Weiland

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Scott Weiland
Ilustracja
Scott Weiland, 2009
Imię i nazwisko Scott Richard Kline
Data i miejsce urodzenia 27 października 1967
San Jose
Data i miejsce śmierci 3 grudnia 2015
Bloomington
Instrumenty gitara elektryczna, gitara basowa, instrumenty klawiszowe, perkusja
Typ głosu baryton
Gatunki rock alternatywny[1], pop alternatywny[1], indie rock[1], hard rock[1], post grunge[1], neo-psychodelia[1]
Zawód wokalista, muzyk
Aktywność 1985-2015
Wytwórnie płytowe Atlantic Records, Softdrive Records
Zespoły
Velvet Revolver (2003-2008)
Stone Temple Pilots (1986-2003, 2008-2013)
Camp Freddy (2006-2008)
Art of Anarchy (2014)
Strona internetowa

Scott Weiland, właśc. Scott Richard Kline (ur. 27 października 1967 w San Jose[2], zm. 3 grudnia 2015 w Bloomington[3]) – amerykański wokalista, autor tekstów i piosenek.

Życiorys[edytuj]

Największy sukces odniósł będąc wokalistą zespołu Stone Temple Pilots, z którym wydał 6 albumów. Wydał trzy solowe albumy: 12 Bar Blues (1998), „Happy” in Galoshes (2008) i The Most Wonderful Time of the Year (2011). Brał udział w projektach The Magnificent Bastards i The Wondergirls. W połowie lat dziewięćdziesiątych uzależnił się od narkotyków i miał problemy z nałogiem.

Był również wokalistą grupy Velvet Revolver, którą tworzą obecnie Slash, Duff McKagan, Matt Sorum i Dave Kushner. W 2006 piosenkarz został sklasyfikowany na 57. miejscu listy 100 najlepszych wokalistów wszech czasów według Hit Parader[4].

Scott Weiland zmarł 3 grudnia 2015 roku we śnie podczas przerwy w trasie ze swoim zespołem The Wildabouts w Bloomington w stanie Minnesota. Ciało muzyka znaleziono w busie, którym podróżowali muzycy. 3 grudnia grupa Scott Weiland & The Wildabouts miała zagrać w Medinie (Minnesota), ale ten występ został odwołany. Do końca miesiąca zaplanowano jeszcze kolejne 14 koncertów w USA. We wrześniu 2015 muzyk z tą formacją miał wystąpić w Warszawie na pierwszym koncercie w Polsce, jednak europejska część trasy została odwołana[5]. Jego pogrzeb odbył się 10 grudnia 2015 na cmentarzu Hollywood Forever Cemetery[6]. Sekcja zwłok wykazała iż Welland zmarł wskutek przedawkowania kokainy, etanolu i substancji psychoaktywnej 3,4-Metylenodioksyamfetaminy[7].

Był trzykrotnie żonaty, z drugą żoną Mary Forsberg miał córkę i syna[8].

Publikacje[edytuj]

Dyskografia[edytuj]

 Zobacz więcej w artykule Stone Temple Pilots, w sekcji Dyskografia.
 Zobacz więcej w artykule Velvet Revolver, w sekcji Dyskografia.
Albumy studyjne
Tytuł Dane dot. albumu Pozycja na liście Sprzedaż
USA
[9]
USA Ind.
[9]
NZL
[10]
12 Bar Blues
  • Data: 17 marca 1998[11]
  • Wydawca: Atlantic Records
42 47
„Happy” in Galoshes
  • Data: 25 listopada 2008[13]
  • Wydawca: Softdrive Records
97 5
Blaster (Scott Weiland & The Wildabouts)
  • Data: 31 marca 2015[15]
  • Wydawca: Softdrive Records
133 10
"—" album nie był notowany.
Albumy koncertowe
Tytuł Dane dot. albumu
Live in Los Angeles
  • Data: 23 listopada 2010[17]
  • Wydawca: Softdrive Records
Kompilacje
Tytuł Dane dot. albumu
A Compilation of Scott Weiland Cover Songs
  • Data: 30 sierpnia 2011
  • Wydawca: Softdrive Records
The Most Wonderful Time of the Year
  • Data: 4 października 2011[18]
  • Wydawca: Softdrive Records
Single
Tytuł Rok Pozycja na liście Album
UK
[19]
„Barbarella” 1998 194 12 Bar Blues
„Missing Cleveland” 2008 „Happy” in Galoshes
"—" singel nie był notowany.
Inne
Album Rok Uwagi Źródło
Limp BizkitSignificant Other 1999 gościnnie śpiew w utworze „Nobody Like You” [20]
Limp Bizkit – Chocolate Starfish And The Hot Dog Flavored Water 2000 koprodukcja [21]
The Crystal MethodTweekend 2001 gościnnie śpiew w utworze „You Know It's Hard” [22]
Sheryl CrowC'mon C'mon 2002 koprodukcja [23]
Carlos SantanaGuitar Heaven 2010 gościnnie śpiew w utworze „Can't You Hear Me Knocking” [24]

Filmografia[edytuj]

Tytuł Rok Uwagi Źródło
"Fashion Rocks" 2006 film dokumentalny, reżyseria: Ron de Moraes [25]
"Bob and the Monster" 2013 film dokumentalny, reżyseria: Keirda Bahruth [26]

Przypisy

  1. a b c d e f Jason Ankeny: Scott Weiland Biography (ang.). www.allmusic.com. [dostęp 2015-04-25].
  2. Kenneth Rosen, Caryn Ganz: Scott Weiland, Ex-Singer of Stone Temple Pilots, Dies at 48 (ang.). nytimes.com, 2015-12-04. [dostęp 2015-12-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-12-06)].
  3. Kory Grow: Scott Weiland, Former Stone Temple Pilots Singer, Dead at 48 (ang.). rollingstone.com, 2015-12-04. [dostęp 2015-12-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-12-04)].
  4. Hit Parader’s Top 100 Metal Vocalists of All Time (ang.). www.hearya.com. [dostęp 2010-06-16].
  5. Scott Weiland nie żyje. Wokalista miał 48 lat (pol.). interia.pl, 2015-12-04. [dostęp 2015-12-04].
  6. STP & Velvet Revolver Members Attend Scott Weiland’s Funeral (ang.). [dostęp 2015-12-11].
  7. Scott Weiland przedawkował. terazrock.pl. [dostęp 2015-12-20].
  8. Pierre Perrone: Scott Weiland: Brooding, troubled but compelling frontman with Stone Temple Pilots and supergroup Velvet Revolver (ang.). independent.co.uk, 2015-12-04. [dostęp 2015-12-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-12-06)].
  9. a b Scott Weiland Billboard Chart (ang.). www.billboard.com. [dostęp 2015-04-25].
    Lars Brandle: Scott Weiland's Chart History, From Stone Temple Pilots to Velvet Revolver to the Wildabouts (ang.). www.billboard.com. [dostęp 2015-12-11].
  10. Scott Weiland New Zealand Albums Chart (ang.). charts.org.nz. [dostęp 2015-04-25].
  11. Stephen Thomas Erlewine: Scott Weiland – 12 Bar Blues review (ang.). www.allmusic.com. [dostęp 2015-12-10].
  12. Josh Wolk: 12 Bar Blues (ang.). www.ew.com, 1998-06-03. [dostęp 2015-12-10].
  13. Stephen Thomas Erlewine: Scott Weiland Happy in Galoshes review (ang.). www.allmusic.com. [dostęp 2015-12-11].
  14. SCOTT WEILAND's 'Happy In Galoshes' Cracks BILLBOARD's Top 100 (ang.). www.blabbermouth.net. [dostęp 2015-12-10].
  15. Stephen Thomas Erlewine: Scott Weiland & the Wildabouts / Scott Weiland Blaster review (ang.). www.allmusic.com. [dostęp 2015-12-11].
  16. Matt Brown: Metal By Numbers 4/8: Say goodbye to Hollywood (ang.). www.metalinsider.net. [dostęp 2015-12-11].
  17. Scott Weiland Live in Los Angeles (ang.). www.allmusic.com. [dostęp 2015-12-11].
  18. Stephen Thomas Erlewine: Scott Weiland The Most Wonderful Time of the Year review (ang.). www.allmusic.com. [dostęp 2015-12-11].
  19. Chart Log UK 1994–2010 (ang.). www.zobbel.de. [dostęp 2015-04-25].
  20. Limp Bizkit – Significant Other (ang.). www.discogs.com. [dostęp 2015-12-10].
  21. Limp Bizkit – Chocolate Starfish And The Hot Dog Flavored Water (ang.). www.discogs.com. [dostęp 2015-12-10].
  22. The Crystal Method – Tweekend (ang.). www.discogs.com. [dostęp 2015-12-10].
  23. Sheryl Crow – C'mon C'mon (ang.). www.discogs.com. [dostęp 2015-12-10].
  24. Carlos Santana - „Guitar Heaven: The Greatest Guitar Classics Of All Time” (pol.). muzyka.onet.pl. [dostęp 2010-10-08].
  25. Fashion Rocks (ang.). www.imdb.com. [dostęp 2015-12-12].
  26. Bob and the Monster (ang.). www.imdb.com. [dostęp 2015-12-12].

Linki zewnętrzne[edytuj]