Scurria variabilis

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Scurria variabilis
(G. B. Sowerby I, 1839)
Ilustracja
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ mięczaki
Gromada ślimaki
Podgromada płucodyszne
Rząd Patellogastropoda
Rodzina Lottiidae
Rodzaj Scurria
Gatunek Scurria variabilis
Synonimy

Lottia variabilis (Sowerby, 1839)

Scurria variabilis – gatunek morskiego ślimaka z rodziny Lottiidae[1].

Zasięg występowania[edytuj | edytuj kod]

Występuje na wybrzeżach Chile[2].

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Muszla Scurria variabilis osiąga średnicę 2-4 cm[3], choć u badanych w centralnym Chile osobników rozmiar nie przekraczał 1,2 cm[4]. Cechuje ją owalny, wydłużony kształt. Wierzchołek muszli znajduje się za około ⅓ jej długości. Na powierzchni występuje gęste żeberkowanie; wgłębienia są niskie, żeberka w liczbie 12-14[2]. Krawędź gładka lub nierówna, w zależności od wgłębień[5].

Powierzchnia wewnętrzna muszli różna, od jednolicie jasnozielonej po prawie bezbarwną, niekiedy nieco brązowa[2].

Gatunek polimorficzny: można wyróżnić kilka form różniących się ubarwieniem i rzeźbą okolic wierzchołka muszli. Jedna z form kryptycznych tak dobrze naśladuje ubarwieniem wygląd wąsonogów (Cirripedia) z gatunku Chthalamus cirratus, że trudno jest na pierwszy rzut oka je odróżnić[4].

Rola w ekosystemie[edytuj | edytuj kod]

Scurria variabilis stanowi główny składnik pokarmu trzęsiogona pacyficznego (Cinclodes nigrofumosus). Ptaki (oprócz C. nigrofumosus także brzegowiec Aphriza virgata i inne ptaki morskie) żerują wybiórczo na formach niekryptycznych[6], nie wiadomo jednak, czy selektywny odłów form niekryptycznych ma wpływ na strukturę genetyczną populacji ślimaka[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Scurria variabilis (G. B. Sowerby I, 1839). World Register of Marine Species. [dostęp 27 lutego 2014].
  2. a b c J. Richardson, N.A. Vigors, G.T. Lay, E.T. Bennett, R. Owen, J.E. Gray, W. Buckland & G.B. Sowerby: The zoology of Captain Beechey's voyage. 1839, s. 147.
  3. Scurria variabilis. gastropods.com. [dostęp 27 lutego 2014].
  4. a b c P. Hockey, A. Bosman & P. Ryan. The maintenance of polymorphism and cryptic mimesis in the limpet scurria-variabilis by 2 species of cinclodes (Aves, Furnariinae) in central Chile. „The Veliger”. 30. s. 5-10. 
  5. George W. Tryon & Henry A. Pilsbry: Manual of Conchology. T. 13. 1891, s. 34.
  6. del Hoyo, J.; Elliot, A. & Christie, D.A.: Handbook of the Birds of the World. T. 8. Broadbills to Tapaculos. Lynx Edicions, 2003, s. 255-256. ISBN 84-87334-50-4.