Sd.Kfz. 234/4

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Sd.Kfz. 234/4
Schwerer Panzerspähwagen (7,5 cm PaK 40)
Sd.Kfz. 234/4 w Muzeum Broni Pancernej w Munster
Sd.Kfz. 234/4 w Muzeum Broni Pancernej w Munster
Dane podstawowe
Państwo  III Rzesza
Typ pojazdu samobieżne działo przeciwpancerne
Trakcja kołowa
Załoga 4
Historia
Prototypy 1944
Produkcja 19441945
Egzemplarze 89
Dane techniczne
Silnik 1 silnik wysokoprężny widlasty, 12-cylindrowy Tatra 103 o mocy 210 KM przy 2100 obr./min.
Pancerz grubość: 8 – 30 mm
Długość 6,84 m
Szerokość 2,33 m
Wysokość 2,35 m
Prześwit 0,35 m
Masa 11 500 kg (bojowa)
Osiągi
Prędkość 90 km/h (po drodze)
Zasięg 1000 km (po drodze)
600 km (w terenie)
Pokonywanie przeszkód
Brody (głęb.) 1,20 m
Rowy (szer.) 2,00 m
Dane operacyjne
Uzbrojenie
1 armata przeciwpancerna 7,5 cm PaK 40 kal. 75 mm (zapas amunicji – 12 szt.)
1 karabin maszynowy MG 42 kal. 7,92 mm
Użytkownicy
Niemcy

Sd.Kfz. 234/4, Schwerer Panzerspähwagen (7,5 cm PaK 40)niemieckie samobieżne działo przeciwpancerne na podwoziu samochodu pancernego z okresu II wojny światowej

Historia konstrukcji[edytuj | edytuj kod]

W 1944 roku w związku z coraz większymi brakami w pojazdach pancernych na polecenie Adolfa Hitlera z dnia 27 listopada 1944 roku opracowano nowy typ samobieżnej armaty przeciwpancernej na podwoziu kołowym. Pojazd został wyposażony w armatę przeciwpancerną PaK 40 kal. 75 mm. Armata PaK 40 została pozbawiona części łoża oraz kołowego podwozia, po czym została ona umieszczona na specjalnych wspornikach na dnie półodkrytego podwozia samochodu pancernego Sd.Kfz.234. Tak opracowane działo zostało oznaczone jako Sd.Kfz. 234/4.

Już w grudniu 1944 roku rozpoczęto produkcję tych dział, która trwała do marca 1945 roku. W tym czasie wyprodukowano 89 pojazdów tego typu.

Użycie[edytuj | edytuj kod]

Samobieżne działa przeciwpancerne Sd.Kfz. 234/4 były wprowadzane systematycznie do uzbrojenia dywizjonów przeciwpancernych od grudnia 1944 roku. Brały one udział w walkach do zakończenia II wojny światowej.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Janusz Ledwoch: Samochody pancerne (8 x 8). Warszawa: Wydawnictwo Militaria, 1997. ISBN 83-86209-89-5.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]