Sede Uzzijjahu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Sde Uzijahu)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Sede Uzzijjahu
שדה עוזיהו
Państwo  Izrael
Dystrykt Południowy
Wysokość 30 m n.p.m.
Populacja (2008)
• liczba ludności

1 300
Nr kierunkowy 08
Kod pocztowy 79260
Położenie na mapie Izraela
Mapa lokalizacyjna Izraela
Sede Uzzijjahu
Sede Uzzijjahu
Ziemia31°45′23″N 34°40′39″E/31,756389 34,677500
Portal Portal Izrael

Sede Uzzijjahu (hebr. שדה עוזיהו; oficjalna pisownia w ang. Sde Uziyahu) – moszaw położony w Samorządzie Regionu Be’er Towijja, w Dystrykcie Południowym, w Izraelu.

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Leży na nadmorskiej równinie w północno-zachodniej części pustyni Negew, w otoczeniu miasta Aszdod, miasteczka Gan Jawne, moszawów Szetulim, Azrikam, Emunim i Bet Ezra, oraz kibucu Chacor-Aszdod. Na wschód od moszawu znajduje się Baza lotnicza Chacor należąca do Sił Powietrznych Izraela.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwotnie w miejscu tym znajdowały się ziemie należące do arabskiej wioski Isdud. Podczas wojny o niepodległość pozycje w rejonie wioski Isdud były punktem wyjścia egipskich sił podczas bitwy o kibuc Niccanim (6-10 czerwca 1948). Podczas operacji Jo’aw (15-22 października 1948) wioska znalazła się pod izraelskim ostrzałem artyleryjskim. W dniu 28 października Egipcjanie w obawie przed okrążeniem, wycofali się z Isdud. Razem z nimi uciekła większość arabskich mieszkańców. Opuszczoną wieś zajęli żołnierze Brygady Giwati. Około 300 mieszkańców poddało się machając białymi flagami. Po krótkim czasie zostali przymusowo wysiedleni w rejon miasta Gaza (egipska strefa okupacyjna Palestyny)[1].

Moszaw został założony w 1950 przez żydowskich imigrantów z Libii. Początkowo nazywał się Aszdod D, potem Jad Shimshon i Uzzijjah, aż ostatecznie nazwano go na cześć biblijnego króla Azariasza (zwanego także Uziaszem)[2].

Kultura i sport[edytuj | edytuj kod]

W moszawie jest ośrodek kultury i sportu, przy którym jest boisko do piłki nożnej oraz korty tenisowe.

Gospodarka[edytuj | edytuj kod]

Gospodarka moszawu opiera się na intensywnym rolnictwie, sadownictwie i uprawach w szklarniach.

Firma H.M.D. produkuje sprzęt szklarniowy oraz prefabrykaty metalowe[3].

Komunikacja[edytuj | edytuj kod]

Lokalna droga wychodząca z moszawu w kierunku zachodnim dociera do drogi ekspresowej nr 4 (ErezKefar Rosz ha-Nikra). Dwie lokalne drogi wychodzące z moszawu w kierunku południowym dojeżdżają do drogi 3711, którą jadąc na wschód dojedzie się do moszawu Azrikam lub jadąc na zachód dojedzie się do drogi ekspresowej nr 4.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Welcome To Isdud (ang.). W: Palestine Remembered [on-line]. [dostęp 2011-04-24].
  2. Elʻazari Yuval: Mapa's concise gazetteer of Israel. Tel-Aviv: Mapa Publishing, 2005, s. 38. ISBN 9657184347.
  3. H.M.D. (ang.). W: DunsGuide Global - Israel Business Guide [on-line]. [dostęp 23 grudnia 2008].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]