Przejdź do zawartości

Sebastian Szymański (piłkarz)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Sebastian Szymański
Ilustracja
Sebastian Szymański (2023)
Data i miejsce urodzenia

10 maja 1999
Biała Podlaska

Wzrost

174 cm

Pozycja

pomocnik

Informacje klubowe
Klub

Stade Rennais

Numer w klubie

17

Kariera juniorska
Lata Klub
2005–2013 TOP 54 Biała Podlaska
2013–2015 Legia Warszawa
Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole
2015–2017 Legia II Warszawa 23 (5)
2016–2019 Legia Warszawa 65 (7)
2019–2023 Dinamo Moskwa 77 (8)
2022–2023 → Feyenoord (wyp.) 29 (9)
2023–2026 Fenerbahçe SK 86 (14)
2026– Stade Rennais 16 (1)
W sumie: 296 (44)
Kariera reprezentacyjna[b]
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
2014  Polska U-15 2 (0)
2014–2015  Polska U-16 10 (1)
2015–2016  Polska U-17 12 (2)
2016  Polska U-18 2 (1)
2016–2017  Polska U-19 9 (0)
2017–2019  Polska U-21 16 (3)
2019–  Polska 54 (6)
W sumie: 105 (13)
  1. ↑ Aktualne na: 17 maja 2026. Uwzględniono wyłącznie rozgrywki ligowe.
  2. ↑ Aktualne na: 3 czerwca 2026.
Multimedia w Wikimedia Commons

Sebastian Szymański (ur. 10 maja 1999 w Białej Podlaskiej) – polski piłkarz, występujący na pozycji pomocnika w Stade Rennais, reprezentant Polski. Uczestnik Mistrzostw Świata 2022 oraz Mistrzostw Europy 2024.

Kariera piłkarska

[edytuj | edytuj kod]

Kariera juniorska

[edytuj | edytuj kod]

Jest wychowankiem TOP 54 Biała Podlaska, gdzie rozpoczął treningi w wieku 6 lat[1]. W marcu 2013 został zawodnikiem Legii Warszawa[2]. W sezonie 2015/2016 wystąpił w 12 meczach drużyny rezerw tego klubu, w których strzelił 1 gola[3]. Zagrał także w jednym meczu Ligi Młodzieżowej i 3 spotkaniach Centralnej Ligi Juniorów, którą Legia wygrała po pokonaniu w finale Pogoni Szczecin 5:4 w dwumeczu (0:2 i 5:2; w drugim starciu Szymański strzelił 2 gole)[3][4].

Kariera klubowa

[edytuj | edytuj kod]

W lipcu 2016 został włączony do pierwszej drużyny[5], w której zadebiutował 7 lipca 2016 w przegranym 1:4 meczu o Superpuchar Polski z Lechem Poznań[6][7]. W Ekstraklasie zadebiutował 20 sierpnia 2016 w przegranym 1:3 spotkaniu z Arką Gdynia[8]. W listopadzie 2016 przedłużył kontrakt z Legią do końca czerwca 2019[9]. 3 marca 2017 w wygranym 3:1 meczu z Zagłębiem Lubin strzelił swojego pierwszego gola w pierwszym zespole Legii[10]. W sezonie 2016/2017 zdobył z klubem mistrzostwo Polski[11], a także był najmłodszym zawodnikiem, który strzelił gola w Ekstraklasie w tym sezonie[12]. Wystąpił również w 9 meczach trzecioligowych rezerw, strzelając 2 gole i 5 meczach Ligi Młodzieżowej, w których zdobył 2 bramki[13][14]. W październiku 2017 przedłużył kontrakt z klubem do 2022 roku[15]. W sezonie 2017/2018 wygrał z Legią Puchar Polski[16].

31 maja 2019 podpisał pięcioletni kontrakt z Dinamem Moskwa[17]. W rosyjskim klubie zadebiutował 12 lipca 2019 w zremisowanym 1:1 meczu pierwszej kolejki Priemjer-Ligi z Arsienałem Tuła[18][19]. 9 listopada 2019 zdobył pierwszą bramkę dla rosyjskiego zespołu w wygranym 1:0 meczu z Rubinem Kazań[20]. 22 lipca 2022 roku został wypożyczony z Dinama do holenderskiego klubu Feyenoord na rok, z klauzulą wykupienia piłkarza[21].

12 lipca 2023 przeszedł do Fenerbahçe, z którym związał się czteroletnią umową[22]. W barwach Fenerbahçe zadebiutował 26 lipca w wygranym 5:0 meczu eliminacji do Ligi Konferencji Europy z Zimbru Kiszyniów, w którym strzelił swoją pierwszą bramkę dla tureckiego klubu[23].

22 stycznia 2026 został nowym zawodnikiem francuskiego ekstraklasowego Stade Rennais, z którym podpisał kontrakt do 2029 roku[24].

Kariera reprezentacyjna

[edytuj | edytuj kod]

Reprezentował Polskę w klasach wiekowych U-16, U-17, U-18, U-19 i U-21[25]. Na Mistrzostwach Europy U-21 w Piłce Nożnej w 2019 roku zagrał w trzech meczach i strzelił jednego gola[26]. Łącznie w reprezentacjach młodzieżowych rozegrał 45 meczów, w których strzelił 7 goli[25].

26 sierpnia 2019 został powołany do „seniorskiej” reprezentacji Polski przez ówczesnego selekcjonera Jerzego Brzęczka[27]. Zadebiutował w reprezentacji 9 września 2019 w zremisowanym 0:0 meczu z reprezentacją Austrii[28]. Pierwszą bramkę w reprezentacji zdobył 19 listopada 2019 w wygranym 3:2 meczu ze Słowenią[29].

Statystyki

[edytuj | edytuj kod]

Klubowe

[edytuj | edytuj kod]
(aktualne na 22 stycznia 2026)[30]
Klub Sezon Liga Liga Puchar kraju Europa[a] Inne[b] Suma
Mecze Bramki Mecze Bramki Mecze Bramki Mecze Bramki Mecze Bramki
Legia II Warszawa 2015/2016 III liga 12 1 — — — 12 1
2016/2017 9 2 — — — 9 2
2017/2018 2 2 — — — 2 2
Ogólnie 23 5 — — — 23 5
Legia Warszawa 2016/2017 Ekstraklasa 10 1 — — 1 0 11 1
2017/2018 21 4 6 3 5 1 1 0 33 8
2018/2019 34 2 3 0 4 0 1 0 42 2
Ogólnie 65 7 9 3 9 1 3 0 86 11
Dinamo Moskwa 2019/2020 Priemjer-Liga 22 1 1 0 — — 23 1
2020/2021 28 1 2 0 1 0 — 31 1
2021/2022 27 6 5 0 — — 32 6
Ogólnie 77 8 8 0 1 0 — 86 8
Feyenoord (wyp.) 2022/2023 Eredivisie 29 9 2 0 9 1 — 40 10
Fenerbahçe 2023/2024 Süper Lig 37 10 2 0 16 3 — 55 13
2024/2025 35 3 2 1 16 3 — 53 7
2025/2026 14 1 2 0 9 1 1 0 26 2
Ogólnie w karierze 280432546094036956

Reprezentacyjne

[edytuj | edytuj kod]

(aktualne na 3 czerwca 2026)

ReprezentacjaRokMeczeBramki
 Polska 201951
202050
202110
202290
2023101
2024113
202591
202640
Ogólnie546
Mecze i gole w reprezentacji
Lp. Data Miasto Przeciwnik Gol Wynik Rozgrywki
1.09.09.2019Warszawa Austria0:0el. ME 2020
2.10.10.2019Ryga Łotwa3:0el. ME 2020
3.13.10.2019Warszawa Macedonia Północna2:0el. ME 2020
4.16.11.2019Jerozolima Izrael2:1el. ME 2020
5.19.11.2019Warszawa SłoweniaGol3:2el. ME 2020
6.04.09.2020Amsterdam Holandia0:1LN 2020/2021
7.07.09.2020Zenica Bośnia i Hercegowina2:1LN 2020/2021
8.10.10.2020Gdańsk Włochy0:0LN 2020/2021
9.11.11.2020Chorzów Ukraina2:0towarzyski
10.15.11.2020Reggio nell’Emilia Włochy0:2LN 2020/2021
11.25.03.2021Budapeszt Węgry3:3el. MŚ 2022
12.24.03.2022Glasgow Szkocja1:1towarzyski
13.29.03.2022Chorzów Szwecja2:0el. MŚ 2022 Baraże
14.08.06.2022Bruksela Belgia1:6LN 2022/2023
15.14.06.2022Warszawa Belgia0:1LN 2022/2023
16.22.09.2022Warszawa Holandia0:2LN 2022/2023
17.25.09.2022Cardiff Walia1:0LN 2022/2023
18.16.11.2022Warszawa Chile1:0towarzyski
19.22.11.2022Doha Meksyk0:0MŚ 2022
20.04.12.2022Doha Francja1:3MŚ 2022
21.24.03.2023Praga Czechy1:3el. ME 2024
22.27.03.2023Warszawa Albania1:0el. ME 2024
23.16.06.2023Warszawa Niemcy1:0towarzyski
24.20.06.2023Kiszyniów Mołdawia2:3el. ME 2024
25.07.09.2023Warszawa Wyspy Owcze2:0el. ME 2024
26.10.09.2023Tirana Albania0:2el. ME 2024
27.12.10.2023Thorshavn Wyspy OwczeGol
2:0
el. ME 2024
28.15.10.2023Warszawa Mołdawia1:1el. ME 2024
29.17.11.2023Warszawa Czechy1:1el. ME 2024
30.21.11.2023Warszawa Łotwa2:0towarzyski
3121.03.2024Warszawa EstoniaGol5:1el. ME 2024 Baraże półfinał
32.26.03.2024Cardiff Walia0:0(k. 5:4)el. ME 2024 Baraże finał
33.07.06.2024Warszawa Ukraina3:1towarzyski
34.10.06.2024Warszawa Turcja2:1towarzyski
35.16.06.2024Hamburg Holandia1:2ME 2024
36.25.06.2024Dortmund Francja1:1ME 2024
37.05.09.2024Glasgow SzkocjaGol3:2LN 2024/2025
38.08.09.2024Osijek Chorwacja0:1LN 2024/2025
39.12.10.2024Warszawa Portugalia1:3LN 2024/2025
40.15.10.2024Warszawa ChorwacjaGol3:3LN 2024/2025
41.18.11.2024Warszawa Szkocja1:2LN 2024/2025
4221.03.2025Warszawa Litwa1:0el. MŚ 2026
4324.03.2025Warszawa Malta2:0el. MŚ 2026
44.06.06.2025Chorzów Mołdawia2:0towarzyski
4510.06.2025Helsinki Finlandia1:2el. MŚ 2026
46.04.09.2025Rotterdam Holandia1:1el. MŚ 2026
47.07.09.2025Chorzów Finlandia3:1el. MŚ 2026
48.09.10.2025Chorzów Nowa Zelandia1:0towarzyski
49.12.10.2025Kowno LitwaGol2:0el. MŚ 2026
50.14.11.2025Warszawa Holandia1:1el. MŚ 2026
51.26.03.2026Warszawa Albania2:1el. MŚ 2026 Baraże półfinał
52.31.03.2026Solna Szwecja2:3el. MŚ 2026 Baraże finał
53.31.05.2026Wrocław Ukraina0:2towarzyski
54.03.06.2026Warszawa Nigeria2:2towarzyski

Sukcesy

[edytuj | edytuj kod]

Legia Warszawa

[edytuj | edytuj kod]

Feyenoord Rotterdam

[edytuj | edytuj kod]

Fenerbahçe SK

[edytuj | edytuj kod]

Styl gry

[edytuj | edytuj kod]

Jest piłkarzem lewonożnym, ma dobry przegląd pola, jest skuteczny w odbiorze i grze jeden na jednego[32].

Życie prywatne

[edytuj | edytuj kod]

Ma czworo rodzeństwa (w tym braci Pawła i Artura[33]), jest najmłodszy[34]. Jego idolem jest İlkay Gündoğan, a ulubionym klubem – FC Barcelona[35].

Uwagi

[edytuj | edytuj kod]
  1. ↑ Uwzględniono: Liga Mistrzów UEFA – 13 (2), Liga Europy UEFA – 29 (4), Liga Konferencji UEFA – 16 (3).
  2. ↑ Uwzględniono: Superpuchar Polski – 3 (0), Superpuchar Turcji – 1 (0).

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. ↑ Centralna Liga Juniorów. Akademia Piłkarska TOP 54 Biała Podlaska szuka następcy Sebastiana Szymańskiego [online], kurierlubelski.pl, 28 sierpnia 2019 [dostęp 2021-03-15] (pol.).
  2. ↑ Michał Laudy, Zawodnik TOP-54 w Legii Warszawa [online], biala24.pl, 13 marca 2013 [dostęp 2021-03-15] [zarchiwizowane z adresu 2017-08-28] (pol.).
  3. 1 2 Sebastian Szymański – występy 2015/16 [online], 90minut.pl [dostęp 2021-03-15] (pol.).
  4. ↑ Jakub Jarząbek, Legia triumfuje w Centralnej Lidze Juniorów! [online], legia.com, 13 czerwca 2018 [dostęp 2021-03-15] [zarchiwizowane z adresu 2018-06-13].
  5. ↑ Nowi zawodnicy zgłoszeni przez Legię [online], 90minut.pl, 7 lipca 2016 [dostęp 2021-03-15] (pol.).
  6. ↑ Piotr Kamieniecki, Debiut Sebastiana Szymańskiego w Legii [online], legia.net, 7 lipca 2016 [dostęp 2021-03-15] (pol.).
  7. ↑ Urodziny Sebastiana Szymańskiego [online], legia.com, 28 sierpnia 2017 [dostęp 2021-03-15] [zarchiwizowane z adresu 2017-08-28] (pol.).
  8. ↑ Maciej Ziółkowski, Sebastian Szymański po meczu z Arką [online], legia.net, 21 sierpnia 2016 [dostęp 2021-03-15] (pol.).
  9. ↑ Jakub Jarząbek, Nowy kontrakt Szymańskiego! [online], legia.com, 18 listopada 2016 [dostęp 2021-03-15] [zarchiwizowane z adresu 2016-11-19] (pol.).
  10. ↑ Kacper Ruszczak, Debiutanckie gole dają trzy punkty! [online], legia.com, 3 marca 2017 [dostęp 2021-03-15] [zarchiwizowane z adresu 2019-01-26] (pol.).
  11. ↑ Kacper Ruszczak, Mistrzem Polski jest Legia! [online], legia.com [dostęp 2021-03-15] [zarchiwizowane z adresu 2017-06-06] (pol.).
  12. ↑ Podsumowanie statystyczne Ekstraklasy 2016/2017 [online], 90minut.pl, 20 czerwca 2017 [dostęp 2021-03-15] (pol.).
  13. ↑ Sebastian Szymański – występy 2016/17 [online], 90minut.pl [dostęp 2021-03-15] (pol.).
  14. ↑ Kacper Ruszczak, UYL: Ten remis napawa dumą! [online], akademia.legia.com, 23 listopada 2016 [dostęp 2021-03-15] (pol.).
  15. ↑ Sebastian Szymański 2022! [online], legia.com, 30 października 2017 [dostęp 2021-03-15] [zarchiwizowane z adresu 2018-08-25] (ang.).
  16. ↑ Jakub Mieżejewski, Puchar znów jest nasz! [online], legia.com, 3 maja 2018 [dostęp 2021-03-15] [zarchiwizowane z adresu 2018-05-03] (ang.).
  17. ↑ Себастьян Шимански стал игроком «Динамо» [online], fcdynamo.ru, 31 maja 2019 [dostęp 2021-03-15] (ros.).
  18. ↑ Разные половины [online], fcdynamo.ru, 12 lipca 2019 [dostęp 2021-03-15] (ros.).
  19. ↑ Debiut Sebastiana Szymańskiego w Dinamie Moskwa [online], 90minut.pl, 12 lipca 2019 [dostęp 2021-03-15] (pol.).
  20. ↑ Piotr Kamieniecki, Pierwszy gol Szymańskiego w Rosji [online], legia.net, 9 listopada 2019 [dostęp 2019-12-07] (pol.).
  21. ↑ Feyenoord versterkt zich met Pools international Szymański. feyenoord.nl, 2022-07-22. [dostęp 2022-07-23]. (niderl.).
  22. ↑ Telewizja Polska S.A, Stało się! Wielki transfer Sebastiana Szymańskiego oficjalnie potwierdzony [online], sport.tvp.pl, 12 lipca 2023 [dostęp 2023-08-21] (pol.).
  23. ↑ Wirtualna Polska Media, Mocny debiut Sebastiana Szymańskiego w Fenerbahce [online], sportowefakty.wp.pl, 26 lipca 2023 [dostęp 2023-08-21] (pol.).
  24. ↑ Sebastian Szymański w Rennes [online], 90minut.pl [dostęp 2026-01-22] (pol.).
  25. 1 2 Sebastian Szymański, [w:] baza Transfermarkt (zawodnicy–kadra) [dostęp 2021-03-15].
  26. ↑ Sebastian Szymański, [w:] baza Transfermarkt (zawodnicy–kadra) [dostęp 2021-03-15].
  27. ↑ Wraca Błaszczykowski i jest powiew młodości. Brzęczek wysłał powołania [online], eurosport.tvn24.pl, 26 sierpnia 2019 [dostęp 2021-03-15] (pol.).
  28. ↑ Bezbramkowy remis z Austrią, lider utrzymany [online], laczynaspilka.pl, 9 września 2019 [dostęp 2021-03-15] (pol.).
  29. ↑ Polska – Słowenia 3:2, 19.11.2019 [online], laczynaspilka.pl [dostęp 2021-03-15] (pol.).
  30. ↑ Sebastian Szymanski - Profil zawodnika 20/21 [online], _ [dostęp 2022-02-01] (pol.).
  31. ↑ Drużyna Sebastiana Szymańskiego zdobyła Superpuchar Turcji [online], .90minut.pl/, 10 stycznia 2026 [dostęp 2026-01-10].
  32. ↑ Bartłomiej Kubiak, Legia Warszawa. Mały wielki piłkarz – kim jest Sebastian Szymański? [online], sport.pl, 10 lutego 2017 [dostęp 2021-03-15] (pol.).
  33. ↑ Marek Wawrzynowski, Sebastian Szymański. Czy kadra odblokuje supertalent z Legii Warszawa? [online], sportowefakty.wp.pl, 27 maja 2019 [dostęp 2021-03-15] (pol.).
  34. ↑ Iza Koprowiak, Wielki talent w małym ciele. Kim jest młody piłkarz Legii – Sebastian Szymański? [online], przegladsportowy.pl, 8 marca 2017 [dostęp 2021-03-15] (pol.).
  35. ↑ Szymon Bartnicki, Ankieta Akademii: Sebastian Szymański [online], akademia.legia.com, 10 kwietnia 2014 [dostęp 2021-03-15] (pol.).

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]
Źródło: „https://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Sebastian_Szymański_(piłkarz)&oldid=79927833”