Seika Fujiwara

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Seika Fujiwara

Seika Fujiwara (jap. 藤原 惺窩 Fujiwara Seika, ur. 1561, zm. 1619)japoński filozof, propagator neokonfucjanizmu w tym kraju.

Pochodził z gałęzi Reizei rodu Fujiwara i był mnichem zen[1]. Nie znajdując w buddyzmie odpowiedzi na dręczące go pytania zwrócił się ku neokonfucjanizmowi Zhu Xi, który choć znany w Japonii od okresu Kamakura, nie zyskał dotychczas w tym kraju szerszego rozgłosu[2].

W roku 1598 porzucił życie zakonne[3]. Współpracował z Gang Hangiem, koreańskim konfucjanistą przebywającym w Japonii jako jeniec wojenny[4]. Przygotował edycje dzieł konfucjańskich w języku japońskim i propagował nową doktrynę wśród samurajów[5]. W 1600 roku odrzucił oferowane mu przez Ieyasu Tokugawę zaproszenie na dwór i porzucił życie publiczne, wiodąc żywot pustelnika[6].

Najwybitniejszym uczniem Fujiwary i kontynuatorem jego dzieła był Razan Hayashi. Obydwaj przyczynili się do uczynienia z neokonfucjanizmu wiodącej ideologii okresu Edo.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Louis Frédéric: Japan Encyclopedia. Cambridge, Massachusetts: Harvard University Press, 2002, s. 213. ISBN 0-674-00770-0.
  2. Jolanta Tubielewicz: Historia Japonii. Wrocław: Ossolineum, 1984, s. 298-299. ISBN 83-04-01486-6.
  3. Phyllis G. Jestice: Holy People of the World: A Cross-cultural Encyclopedia. T. 1. Santa Barbara, California: ABC-CLIO, 2004, s. 287. ISBN 1-57607-355-6.
  4. Kang Jae-eun: The Land of Scholars: Two Thousand Years of Korean Confucianism. Paramus, New Jersey: Homa & Sekey Books, 2006, s. 315-316. ISBN 1-931907-30-7.
  5. H. Gene Blocker, Christopher L. Starling: Filozofia japońska. Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, 2008, s. 95-96. ISBN 978-83-233-2425-6.
  6. Peter Nosco: Confucianism and Tokugawa Culture. Honolulu: University of Hawai'i Press, 1997, s. 32. ISBN 0-8248-1865-2.