Sejfert

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
POL COA Sejfert.svg

Sejfertpolski herb szlachecki z nobilitacji.

Opis herbu[edytuj]

Opis herbu z wykorzystaniem zasad blazonowania, zaproponowanych przez Alfreda Znamierowskiego[1]:

W polu orzeł dwugłowy, na którego szyjach trzy laski w pas, barwy nieznane.

Klejnot: nad hełmem bez korony, Tatarzyn od pasa z włócznią w prawicy.

Najwcześniejsze wzmianki[edytuj]

Nadany Janowi i Krzysztofowi Seyfertom a Vocken, 10 lutego 1531[2].

Herbowni[edytuj]

Ponieważ herb Sejfert był herbem własnym, prawo do posługiwania się nim przysługuje tylko jednemu rodowi herbownemu:

Sejfert (Seyfert).

Przypisy

  1. Alfred Znamierowski, Paweł Dudziński: Wielka księga heraldyki. Warszawa: Świat Książki, 2008, s. 104-108. ISBN 978-83-247-0100-1.
  2. Józef Szymański: Herbarz rycerstwa polskiego z XVI wieku. Warszawa: DiG, 2001, s. 266. ISBN 83-7181-217-5.

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]