Sejm pacyfikacyjny 1589

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Sejm pacyfikacyjny 1589 – pierwszy w historii Polski sejm pacyfikacyjny[1]. Został zwołany 7 listopada 1588 roku.

Sejmiki przedsejmowe w województwach odbyły się w styczniu i lutym 1589 roku.

Marszałkiem sejmu obrano Dymitra Chaleckiego, podskarbiego nadwornego litewskiego. Sejm obradował od 5 marca do 23 kwietnia 1589 roku[2].

Sejm rozpatrywał projekt kanclerza Jana Zamoyskiego o reformie wolnej elekcji. Projekt ten, uważany przez wielu historyków za potencjalnie mogący znacznie ulepszyć system rządów polskich, nie przeszedł na skutek sprzeciwu prymasa Stanisława Karnkowskiego, reprezentującego frakcję katolicko-habsburgską. Król Zygmunt III Waza nie opowiedział się za żadną ze stron.

Sejm zgodził się na założenie ordynacji w Zamościu i oficjalnie uznał postępowanie Zamoyskiego wobec Samuela Zborowskiego za uzasadnione, deklarując jego proces za zgodny z literą prawa.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Sejm pacyfikacyjny (pol.). dziejesejmu.pl. [dostęp 2019-08-19].
  2. Władysław Konopczyński. Chronologia Sejmów Polskich 1493-1793 Nakładem Polskiej Akademii Umiejętności. Kraków 1948 (str. 143)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Sławomir Leśniewski (January 2008). Jan Zamoyski - hetman i polityk (in Polish). Bellona. ps 118-120

Volumina Legum