Sejm pacyfikacyjny 1698

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Sejm pacyfikacyjny 1698I Rzeczypospolitej został zwołany 3 lutego 1698 roku do Warszawy.


Sejmiki przedsejmowe w województwach odbyły się w kwietniu 1698 roku. Marszałkiem sejmu starej laski był Krzysztof Stanisław Zawisza, starosta miński. Obrady sejmu trwały od 16 do 28 kwietnia 1698 roku[1].

Miał zapewnić pokój w kraju, gdyż legalność obioru Augusta Mocnego kwestionował rokosz łowicki.

Na sejm przybyło tylko 15 posłów a 6 wyszło z protestacją: „Nie zaczynaj, moci panie marszaku, sejmu, nie podnoś laski, bo ten akt jest nullitatis [nicością] i mamy przysięgą stwierdzone instrukcje, żebyśmy ten sejm zaraz zatłumili w kolebce, i na żaden, tylko konny sejm, nie pozwolemy"[2]

Pozorne uspokojenie przysiósł sejm zwyczajny pacyfikacyjny 1699.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Władysław Konopczyński. Chronologia sejmów polskich 1493-1793 (str. 159) [dostęp 2019-11-26]
  2. W. Konopczyński, Liberum Veto s. 324. Sejmem konnym nazywano sejm, w którym szlachta przybyła na koniach uczestniczyła osobiście (łac. viritim), nie tylko przez posłów.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • U. Augustyniak, Historia Polski 1572–1795, Warszawa 2008, s. 762.
  • W. Konopczyński, Chronologia sejmów polskich 1493 – 1793, Kraków 1948, s. 159.
  • M. Markiewicz, Historia Polski 1492 – 1795, Kraków 2004, s. 591.
  • H. Olszewski, O skutecznym rad sposobie, Kraków 1989, s. 80.