Selaginella tamariscina

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Selaginella tamariscina
Ilustracja
Systematyka[1][2]
Domena

eukarionty

Królestwo

rośliny

Nadgromada

rośliny telomowe

Gromada

rośliny naczyniowe

Klasa

widłaki

Rząd

widliczkowce

Rodzina

widliczkowate

Rodzaj

widliczka

Gatunek

Selaginella tamariscina

Nazwa systematyczna
Selaginella tamariscina (P. Beauv.) Spring[3]
Bull. Acad. Roy. Sci. Bruxelles 10(1): 136, no. 9 136 1843
Synonimy
  • Stachygynandrum tamariscinum P. Beauv[4].

Selaginella tamariscinagatunek roślin z rodziny widliczkowatych (Selaginellaceae). Pochodzi z obszarów Azji o klimacie tropikalnym lub umiarkowanym (Mongolia, Kamczatka, Chiny, Japonia, Korea, Tajwan, Indie, Indochiny, Tajlandia, Indonezja, Filipiny). Jest uprawiany w wielu krajach świata[4].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Niewielka roślina o pędach osiągających długość 4-15 cm. Pędy składają się z żywozielonych, dychotomicznie rozgałęziających się łodyg i listków. Dolne listki są jajowate i ostro zakończone, górne lancetowate, wszystkie z białawym obrzeżem i gęsto stłoczone[5]. Na listkach powstają zarodnie z zarodnikami. Wodę pobiera za pomocą bezzieleniowych języczków wyrastających u nasady listków[6].

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Młode pędy i liście po ugotowaniu lub w postaci naparu są stosowane w tradycyjnej medycynie chińskiej przy takich dolegliwościach, jak: krwioplucie, krwotok z przewodu pokarmowego, hematosuria, nadmierne krwawienia miesiączkowe, wypadanie odbytnicy. Badania farmakologiczne wykazały w tej roślinie występowanie wielu substancji o działaniu leczniczym, m.in. antygrzybiczych, antymutagennych, antynowotworowych, antybakteryjnych[5].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. The Pteridophyte Phylogeny Group. A community-derived classification for extant lycophytes and ferns. „Journal of Systematics and Evolution”. 54 (6), s. 563–603, 2016. DOI: 10.1111/jse.12229. 
  2. Michael A. Ruggiero i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS One”, 10 (4), 2015, art. nr e0119248, DOI10.1371/journal.pone.0119248, PMID25923521, PMCIDPMC4418965 [dostęp 2021-02-28] (ang.).
  3. The Plant List. [dostęp 2012-06-11].
  4. a b Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2012-05-28].
  5. a b Pakong-tulog. Selaginella tamariscina. [dostęp 2012-06-11].
  6. Jarosław Rak: Pielęgnowanie roślin pokojowych. Cz. II. Edward Kawecki (zdjęcia). Warszawa: MULTICO Oficyna Wyd., 1998. ISBN 83-7073-089-2.