Selman Waksman

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Selman Waksman
Selman Waksman
Selman Waksman
Data i miejsce urodzenia 22 lipca 1888
Nowa Pryłuka
Data i miejsce śmierci 16 sierpnia 1973
Hyannis
Specjalność: mikrobiologia
Alma Mater Uniwersytet Rutgersa

Selman Abraham Waksman (ur. 22 lipca 1888 w Nowej Pryłuce, zm. 16 sierpnia 1973 w Hyannis) – amerykański mikrobiolog, pochodzący z Ukrainy, laureat Nagrody Nobla w dziedzinie fizjologii lub medycyny.

Urodził się w Nowej Pryłuce, znajdującej się wówczas na terenie Imperium Rosyjskiego, obecnie na Ukrainie. Początkowo pobierał lekcję od prywatnych nauczycieli, potem uczęszczał do szkół w Odessie. W 1910 ukończył V Gimnazjum w Odessie, a wkrótce potem wyjechał do Stanów Zjednoczonych[1].

W Stanach Zjednoczonych uzyskał państwowe stypendium, które pozwoliło mu wstąpić, jesienią 1911, na Rutgers College w New Brunswick. W 1915 uzyskał tam B.Sc. w dziedzinie rolnictwa, po czym rozpoczął pracę jako asystent badawczy w zespole Jacoba G. Lipmana, zajmującego się mikrobiologią gleb w New Jersey Agricultural Experiment Station. Równocześnie kontynuował studia, w 1916 uzyskał tytuł magistra w Rutgers College, a w 1918 stopień doktora biochemii na Uniwersytecie Kalifornijskim w Berkeley [1]. W 1916 uzyskał obywatelstwo amerykańskie[2]

Po uzyskaniu doktoratu powrócił na Uniwersytet Rutgersa jako wykładowca mikrobiologii gleb, w 1925 uzyskał tytuł Associate Professor, a w 1930 tytuł profesora. W 1940, kiedy na uczelni powstał Zakład Mikrobiologii, został jego kierownikiem, a w 1949 dyrektorem Instytutu Mikrobiologii [1].

Jego badanie nad promieniowcami pozwoliły na uzyskanie szeregu antybiotyków (tego terminu Waksman użył jako pierwszy w 1941)[2]. W 1940, wraz ze swoim doktorantem H. Boydem Woodruffem, wyizolował z bakterii glebowych daktynomycynę, antybiotyk ten, mimo że był efektywny w zwalczaniu bakterii zarówno bakterii Gram-dodatnich, jak i Gram-ujemnych, w tym prątków gruźlicy, ale równocześnie silnie toksyczny dla zwierząt, którym go podawano [2]. W 1944, wraz ze swoimi doktorantami, Albertem Schatzem i Elizabeth Bugie opublikował artykuł opisujący odkrycie streptomycyny, wyizolowanej ze szczepu promieniowca Streptomyces griseus [2]. W 1948 uzyskał neomycynę [1].

W 1952 otrzymał Nagrodę Nobla w dziedzinie fizjologii lub medycyny, za odkrycie streptomycyny, pierwszego antybiotyku efektywnego przeciw gruźlicy [1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e Selman A. Waksman Biographical (ang.). W: nobelprize.org [on-line]. [dostęp 2019-01-18].
  2. a b c d Selman Abraham Waksman. American biochemist (ang.). W: Encyclopaedia Britannica [on-line]. [dostęp 2019-01-19].