Przejdź do zawartości

Semafor (kolejnictwo)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Kolejowy semafor w środku zdjęcia, wyświetlający zielone światło w górnej komorze
Kolejowy semafor świetlny nowego typu (Polska)

Semafor (semaforⓘ, z gr. σῆμα – znak; –φορος – nosiciel) – sygnalizator przy torze kolejowym, służący do regulowania ruchu pociągów[1].

Semafor służy do informowania maszynistów za pomocą sygnałów świetlnych lub kształtowych, o możliwości jazdy wskazując, w przypadku sygnalizacji prędkościowej – prędkość maksymalną, dla sygnalizacji kierunkowej – kierunek jazdy[potrzebny przypis], a przy tym może również wskazywać zajętość następnych odcinków szlaku kolejowego i inne informacje pomocnicze[2]. Sygnały wyświetlane przez semafor zależą od systemu sygnalizacji stosowanego przez dane państwo lub zarządcę infrastruktury.

Historia

[edytuj | edytuj kod]
Automatyczny system sygnalizacji kolejowej wymyślony przez Jana Baranowskiego w 1857 r.

Pierwsze semafory razem z automatycznym systemem sygnalizacji wynalazł we Francji polski inżynier Jan Józef Baranowski. Uruchomiono go w 1857 r. na linii kolejowej relacji Paryż – Rouen, a w listopadzie 1857 r. na linii Paryż – Saint Germain[3]. System Baranowskiego wprowadzono w 1858 r. również we Włoszech na linii Genua – Turyn oraz po unowocześnieniu na linii Paryż – Bruksela. Zaprezentowano go w 1862 r. na Wystawie Światowej w Londynie[4], a później był stosowany także w Anglii.

Typy semaforów

[edytuj | edytuj kod]

Semafory kształtowe

[edytuj | edytuj kod]
Zmiana sygnału na semaforze kształtowym

Semafory kształtowe to starszy typ semaforów, który nadaje sygnały za pomocą ruchomych elementów – ramion[5], kształtów, lub tarcz[potrzebny przypis] umieszczonych na słupie. W nocy funkcję sygnałową mogą pełnić lampy, których światło regulowane jest przez ruchome przesłony. Semafory kształtowe napędzane są zazwyczaj ręcznie poprzez dźwignie[5] lub korby[potrzebny przypis] w budynku nastawni, które to wprawiają w ruch metalowe linki, nazwane pędniami[5], albo pręty (pędnie sztywne) lub łańcuchy[potrzebny przypis]. Semafory kształtowe mogą być napędzane również przez napędy elektryczne[potrzebny przypis].

Semafory świetlne

[edytuj | edytuj kod]

Semafory świetlne nadają sygnały za pomocą świateł, które mogą mieć różny kolor, kształt, położenie lub układ. Semafor świetlny składa się z umieszczonej na maszcie, lub innej konstrukcji wsporczej, głowicy, w której znajdują się komory kolorowych świateł. Zaletą semaforów świetlnych nad kształtowymi jest większa czytelność oraz możliwość wyświetlania większej ilości sygnałów lub informacji[6]; natomiast wadą – konieczność ciągłego zasilania.

Zobacz też

[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. ↑ Słownik języka polskiego PWN [online], sjp.pwn.pl [dostęp 2026-02-02].
  2. ↑ Beskidzka Strona Kolejowa – Sygnalizacja [online], www.bsk.isdr.pl [dostęp 2026-02-02].
  3. ↑ Słownik Polskich Pionierów Techniki. Bolesław Orłowski (red.). Warszawa: Wydawnictwo Śląsk, 1987, s. 18–19. ISBN 83-216-0339-4.
  4. ↑ Bolesław Orłowski: Polacy światu. Warszawa: Nasza Księgarnia, 1987, s. 194–195. ISBN 83-216-0339-4.
  5. 1 2 3 Beskidzka Strona Kolejowa – Sygnalizacja [online], www.bsk.isdr.pl [dostęp 2026-02-03].
  6. ↑ Budowa i zasilanie sygnalizatorów świetlnych – transportszynowy.pl [online], www.transportszynowy.pl [dostęp 2026-02-03].

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]