Przejdź do zawartości

Semonides

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Semonides
Σημωνίδης
Narodowość

grecka

Język

dialekt joński

Dziedzina sztuki

poezja

Semonides (gr. Σημωνίδης), w źródłach występujący także jako Semonides z Amorgos oraz Semonides z Samos – starożytny grecki poeta pochodzący z Samos i żyjący prawdopodobnie na przełomie VII i VI wieku p.n.e., zaliczany do wczesnych twórców elegii i jambów. Wśród zachowanego dorobku znajduje się satyryczny utwór poświęcony kobiecie. Z jego życiem wiąże się również kolonizacja wyspy Amorgos, która stała się jego miejscem zamieszkania.

Życiorys i twórczość

[edytuj | edytuj kod]

Semonides urodził się na wyspie Samos[1]. Dokładne daty jego życia nie są znane[2], jednak szacowane są na przełom VII i VI wieku p.n.e.[3]; według jednej z interpretacji miał przyjść na świat w pierwszej połowie VII wieku p.n.e., przypuszczalnie wcześniej niż Archiloch. Możliwe jest, że Semonides pochodził z wyższych warstw społecznych[4]. Istotnym epizodem w jego biografii był udział w kolonizacji wyspy Amorgos[1], na której osiadł na stałe[5]; opuszczenie rodzinnej wyspy Samos, orientacyjnie datowane na około 600 rok p.n.e.[2], wiązało się z trudną sytuacją polityczną wyspy spowodowaną rządami tyrana Demotela[6].

Twórczość Semonidesa obejmowała przede wszystkim elegie[5] i jamby[7]; według przekazu zawartego w Księdze Sudy zaliczany był do pierwszych twórców jambów. Swoje utwory zapisywał w dialekcie jońskim[8], a wydźwięk ich tematyki najczęściej był pesymistyczny[6]. Do czasów współczesnych zachowała się jedynie niewielka część jego dorobku, gdyż większość jego utworów zaginęła. Najdłuższy zachowany utwór liczy 118 wersów, jego treść ma charakter satyryczny i poświęcony został kobietom[1], dlatego bywa określany jako Satyra na kobiety[9]. Płeć żeńska została podzielona w utworze na dziesięć kategorii, osiem wywodzi się ze zwierząt[10]: klaczy, lisicy, łasicy, małpy, oślicy, pszczoły, suki oraz świni[9]. Pozostałe dwie kategorie wywodzą się z ziemi i morza[11]. Jedynie kobiety pochodzące od pszczoły mają pozytywne cechy[9]. Wiersz ten przetrwał dzięki V–wiecznemu pisarzowi Stobajosowi, który sporządził zbiór tekstów greckich pisarzy; ten jednak błędnie przypisał autorstwo innemu starożytnemu greckiemu poecie – żyjącemu na przełomie VI i V wieku p.n.e. Symonidesowi z Keos[10].

Semonides miał być również autorem elegii poświęconej dziejom miejsca swojego pochodzenia. Utwór ten niemal w całości zaginął, zachował się z niego tylko jeden krótki fragment[6].

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. a b c Semònide di Amorgo. treccani.it. (wł.).
  2. a b Augusto Rostagni: SEMONIDE di Amorgo. treccani.it, 1936. (wł.).
  3. Semonides, Amorginus. deutsche-biographie.de. (niem.).
  4. S e m o n i d e s. gottwein.de. (niem.).
  5. a b Semonides fra Samos. snl.no. (norw.).
  6. a b c Semònide di Amòrgo. sapere.it. (wł.).
  7. Semònides. enciclopedia.cat. (kat.).
  8. A. W. Żurbina (А. В. Журбина): СЕМОНИ́Д. old.bigenc.ru. (ros.).
  9. a b c Danielewicz 1996 ↓, s. 97.
  10. a b Marie-Andrée Colbeaux: a femme, le Mal offert aux hommes par les dieux. insula.univ-lille3.fr, 2010-10-09. [dostęp 2020-09-30]. (fr.).
  11. Bodil Due: Semonides. lex.dk. (duń.).

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]