Semonides
| Narodowość | |
|---|---|
| Język | |
| Dziedzina sztuki |
Semonides (gr. Σημωνίδης), w źródłach występujący także jako Semonides z Amorgos oraz Semonides z Samos – starożytny grecki poeta pochodzący z Samos i żyjący prawdopodobnie na przełomie VII i VI wieku p.n.e., zaliczany do wczesnych twórców elegii i jambów. Wśród zachowanego dorobku znajduje się satyryczny utwór poświęcony kobiecie. Z jego życiem wiąże się również kolonizacja wyspy Amorgos, która stała się jego miejscem zamieszkania.
Życiorys i twórczość
[edytuj | edytuj kod]Semonides urodził się na wyspie Samos[1]. Dokładne daty jego życia nie są znane[2], jednak szacowane są na przełom VII i VI wieku p.n.e.[3]; według jednej z interpretacji miał przyjść na świat w pierwszej połowie VII wieku p.n.e., przypuszczalnie wcześniej niż Archiloch. Możliwe jest, że Semonides pochodził z wyższych warstw społecznych[4]. Istotnym epizodem w jego biografii był udział w kolonizacji wyspy Amorgos[1], na której osiadł na stałe[5]; opuszczenie rodzinnej wyspy Samos, orientacyjnie datowane na około 600 rok p.n.e.[2], wiązało się z trudną sytuacją polityczną wyspy spowodowaną rządami tyrana Demotela[6].
Twórczość Semonidesa obejmowała przede wszystkim elegie[5] i jamby[7]; według przekazu zawartego w Księdze Sudy zaliczany był do pierwszych twórców jambów. Swoje utwory zapisywał w dialekcie jońskim[8], a wydźwięk ich tematyki najczęściej był pesymistyczny[6]. Do czasów współczesnych zachowała się jedynie niewielka część jego dorobku, gdyż większość jego utworów zaginęła. Najdłuższy zachowany utwór liczy 118 wersów, jego treść ma charakter satyryczny i poświęcony został kobietom[1], dlatego bywa określany jako Satyra na kobiety[9]. Płeć żeńska została podzielona w utworze na dziesięć kategorii, osiem wywodzi się ze zwierząt[10]: klaczy, lisicy, łasicy, małpy, oślicy, pszczoły, suki oraz świni[9]. Pozostałe dwie kategorie wywodzą się z ziemi i morza[11]. Jedynie kobiety pochodzące od pszczoły mają pozytywne cechy[9]. Wiersz ten przetrwał dzięki V–wiecznemu pisarzowi Stobajosowi, który sporządził zbiór tekstów greckich pisarzy; ten jednak błędnie przypisał autorstwo innemu starożytnemu greckiemu poecie – żyjącemu na przełomie VI i V wieku p.n.e. Symonidesowi z Keos[10].
Semonides miał być również autorem elegii poświęconej dziejom miejsca swojego pochodzenia. Utwór ten niemal w całości zaginął, zachował się z niego tylko jeden krótki fragment[6].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c Semònide di Amorgo. treccani.it. (wł.).
- ↑ a b Augusto Rostagni: SEMONIDE di Amorgo. treccani.it, 1936. (wł.).
- ↑ Semonides, Amorginus. deutsche-biographie.de. (niem.).
- ↑ S e m o n i d e s. gottwein.de. (niem.).
- ↑ a b Semonides fra Samos. snl.no. (norw.).
- ↑ a b c Semònide di Amòrgo. sapere.it. (wł.).
- ↑ Semònides. enciclopedia.cat. (kat.).
- ↑ A. W. Żurbina (А. В. Журбина): СЕМОНИ́Д. old.bigenc.ru. (ros.).
- ↑ a b c Danielewicz 1996 ↓, s. 97.
- ↑ a b Marie-Andrée Colbeaux: a femme, le Mal offert aux hommes par les dieux. insula.univ-lille3.fr, 2010-10-09. [dostęp 2020-09-30]. (fr.).
- ↑ Bodil Due: Semonides. lex.dk. (duń.).
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Jerzy Danielewicz, Liryka starożytnej Grecji, Warszawa-Poznań: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1996, ISBN 83-01-12022-3.
- ISNI: 000000006595464X
- VIAF: 90630343, 250807476, 301231033, 4292150032992511180007, 1150159474068027660401, 416159474048827660284, 65158790625538851425
- LCCN: n50038257
- GND: 118796151
- LIBRIS: wt79bshf1xqr1ds
- BnF: 12450235c
- SUDOC: 067030858
- SBN: CFIV095657
- NLA: 35236987
- BNE: XX1134595
- NTA: 06995805X
- BIBSYS: 95004579
- CiNii: DA0576963X
- Open Library: OL356151A
- PLWABN: 9810602048305606
- NUKAT: n2006090709
- J9U: 987007272693505171
- PTBNP: 564937
- CANTIC: a12058798
- NSK: 000348860
- ΕΒΕ: 42702, 159491