Sensemaking

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Sensemaking – termin stworzony w 1969 roku przez Karla Weicka, profesora University Michigan w Ann Arbor, dla określenia procesu, w wyniku którego aktorzy społeczni nadają sens otaczającej ich rzeczywistości. Chcąc dostrzec porządek wokół siebie, tworzą abstrakcyjne modele, a następnie się z nimi utożsamiają, biorąc je za rzeczywistość.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Karl Weick: The Social Psychology of Organizing. Wyd. 2. McGraw Hill, 1979. ISBN 0075548089.
  2. Karl Weick: Sensemaking in Organizations. Sage, 1995.