Sergiusz (Griszyn)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Sergiusz
Aleksiej Griszyn
arcybiskup gorkowski i arzamaski
Ilustracja
Kraj działania  ZSRR
Data i miejsce urodzenia 12 lutego 1899
Szemoziero
Data i miejsce śmierci 14 października 1943
Moskwa
Miejsce pochówku Cmentarz Wwiedieński
arcybiskup gorkowski i arzamaski
Okres sprawowania 1942–1943
Wyznanie prawosławne
Kościół Rosyjski Kościół Prawosławny
Inkardynacja Eparchia gorkowska i arzamaska
Śluby zakonne przed 1914
Diakonat do 1914
Prezbiterat 6 maja 1914
Sakra biskupia 23 kwietnia 1927
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 23 kwietnia 1927
Miejscowość Moskwa
Miejsce Sobór Objawienia Pańskiego
Konsekrator Sergiusz (Stragorodski)

Sergiusz, imię świeckie Aleksiej Nikołajewicz Griszyn (ur. 12 lutego 1899 w Szemozierze, zm. 14 października 1943 w Moskwie) – rosyjski biskup prawosławny.

Urodził się w rodzinie chłopskiej. We wczesnej młodości stracił ojca. Ukończył seminarium duchowne w Pietrozawodsku. Następnie, jako wyróżniający się uczeń, otrzymał stypendium na naukę w Petersburskiej Akademii Duchownej. Na trzecim roku studiów teologicznych złożył w Ławrze św. Aleksandra Newskiego wieczyste śluby mnisze, przyjmując imię Sergiusz. 6 maja 1914 został wyświęcony na hieromnicha, zaś w roku następnym, po uzyskaniu dyplomu Akademii, został skierowany na front I wojny światowej jako kapelan pułkowy.

Funkcję kapelana sprawował do 1917, w którym został wyznaczony na przełożonego monasteru Narodzenia Matki Bożej i św. Pafnucego w Borowsku i podniesiony do godności ihumena. Zadanie kierownika wspólnoty monastycznej pełnił do 1925. Dwa lata później, 23 kwietnia 1927 w soborze Objawienia Pańskiego w Moskwie, miała miejsce jego chirotonia na biskupa sierpuchowskiego, wikariusza eparchii moskiewskiej. Należał od tej pory do najbliższych współpracowników locum tenens Patriarchatu Moskiewskiego metropolity Sergiusza, którego poznał, jako wykładowcę, jeszcze w czasie studiów w Akademii.

3 kwietnia 1928 wyznaczony na biskupa ołonieckiego i pietrozawodskiego, jednak już po miesiącu został przeniesiony do eparchii połtawskiej. W 1932 przeniesiony ponownie do eparchii kijowskiej. Po dwóch latach sprawowania urzędu został przeniesiony ponownie, obejmując tym samym katedrę charkowską. Od października 1934 do lutego 1935 był biskupem wyszhorodzkim.

W 1935 objął zarząd eparchii włodzimierskiej i suzdalskiej. W roku następnym został aresztowany razem z grupą innych duchownych i uwięziony w łagrze w obwodzie pskowskim. Uwolniony po zmianie polityki władz stalinowskich wobec Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego, otrzymał tytuł biskupa możajskiego, wikariusza eparchii moskiewskiej. Razem z metropolitą Sergiuszem został jednak ewakuowany z Moskwy do Uljanowska. W 1942 skierowano go natomiast do eparchii gorkowskiej z tytułem arcybiskupa gorkowskiego i arzamaskiego. W momencie obejmowania przez niego obowiązków struktury eparchii były niemal całkowicie zniszczone przez prześladowania okresu wielkiego terroru, w samym mieście Gorki działała jedna cerkiew. Arcybiskup Sergiusz zaangażował się w zbiórkę pieniędzy na potrzeby wojskowe, apelując do wiernych o przekazywanie ofiar na rzecz Armii Czerwonej.

W 1943 przybył do Moskwy na Sobór Biskupów Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego, w czasie którego nagle zachorował na zapalenie płuc i zmarł. 16 października w cerkwi św. Mikołaja w Moskwie-Chamownikach odbyła się ceremonia pogrzebowa.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]