Serhij Litowczenko

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy ukraińskiego piłkarza. Zobacz też: Serhij Litowczenko (ur. 1987).
Serhij Litowczenko
Ilustracja
Pełne imię i nazwisko Serhij Wiktorowycz Litowczenko
Data i miejsce urodzenia 30 stycznia 1979
Mikołajów
Wzrost 186 cm
Pozycja obrońca/pomocnik
Kariera juniorska
Lata Klub
DJuSSz Mikołajów
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1996–1997 Hidrołeznyk 0 (0)
1998–2000 LU/Daugava Ryga 52 (0)
2001 FK Ryga 7 (0)
2001 Kołos Stepowe 5 (0)
2001 FK Czerkasy 9 (0)
2002–2004 Nafkom Browary 60 (4)
2004 Tarpeda-SKA Mińsk 21 (0)
2005–2006 Tawrija Symferopol 30 (2)
2006–2009 Arsenał Kijów 43 (0)
2010 Wołyń Łuck 11 (0)
2010 Lokomotiv Taszkent 13 (0)
2011 Helios Charków 3 (0)
2011 MFK Mikołajów 12 (0)
W sumie: 266 (6)
Kariera trenerska
Lata Drużyna
2015 Arsenał Kijów (asystent)
2015–2018 Arsenał Kijów
2018– Dniapro Mohylew

Serhij Wiktorowycz Litowczenko, ukr. Сергій Вікторович Літовченко, ros. Сергей Викторович Литовченко, Siergiej Wiktorowicz Litowczenko (ur. 30 stycznia 1979 w Mikołajowie) – ukraiński piłkarz, grający na pozycji obrońcy, a wcześniej pomocnika, trener piłkarski.

Kariera piłkarska[edytuj | edytuj kod]

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

W sezonie 1996/97 rozpoczął karierę piłkarską w amatorskim zespole Hidrołeznyk. W latach 1998–2001 bronił barw łotewskich klubów LU/Daugava Ryga i FK Ryga. Potem powrócił do Ukrainy, gdzie występował w klubach Kołos Stepowe, FK Czerkasy i Nafkom Browary. W 2004 przeniósł się do białoruskiego Tarpeda-SKA Mińsk, ale już w następnym sezonie przeszedł do Tawrii Symferopol. W 2006 został piłkarzem Arsenału Kijów. W lutym 2010 przeszedł do łuckiej Wołyni[1]. Latem 2010 wyjechał do Uzbekistanu, gdzie bronił barw klubu Lokomotiv Taszkent. W styczniu 2011 przeszedł do Heliosa Charków[2], a latem powrócił do rodzimego miasta, gdzie zakończył karierę piłkarza w MFK Mikołajów.

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

Po zakończeniu kariery piłkarskiej najpierw szkolił dzieci w Szkole Sportowej, a w sierpniu 2015 otrzymał propozycję pracy w sztabie szkoleniowym Arsenału Kijów. 23 grudnia 2015 mianowany na stanowisko głównego trenera Arsenału[3], którym kierował do 22 czerwca 2018[4]. 6 sierpnia 2018 stał na czele Dniapra Mohylew[5].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]