Seria rzutów karnych

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Seria rzutów karnych – sposób na wyłonienie zwycięzcy meczu piłkarskiego w sytuacji, gdy po regulaminowym czasie gry i ewentualnie dogrywce (jeżeli jej przeprowadzenie przewiduje regulamin rozgrywek) wynik jest remisowy. Dawniej zamiast wykonywania „jedenastek” rzucano monetą, zwycięzca był wtedy całkowicie przypadkowy. W rzutach z punktu karnego często decydujące znaczenie mają nie umiejętności piłkarskie, lecz nerwy, dlatego wykonawcami najczęściej są doświadczeni zawodnicy. Bramkarze często próbują wyprowadzić z równowagi strzelców, tańcząc na linii bramkowej (np. Jerzy Dudek w finale LM w 2005 roku lub Bruce Grobbelaar).

Sytuacje, w których dochodzi do serii rzutów karnych[edytuj]

Do rzutów karnych dochodzi, gdy:

  • po regulaminowym czasie wynik meczu jest remisowy, a przepisy nie przewidują remisu ani też dogrywki;
  • w dwumeczu jest remis, a przepisy nie przewidują remisu ani też dogrywki;
  • po dogrywce jest remis;
  • w grupie eliminacji do jakiegoś turnieju po ostatnim meczu pada wynik remisowy, a obie drużyny grające w tym meczu miały przed nim tyle samo punktów w tabeli i taki sam bilans bramkowy, i nawet dogrywka w tym meczu nie przynosi rozstrzygnięcia.

Sytuacje, w których w przypadku remisu nie dochodzi do serii rzutów karnych[edytuj]

Do serii rzutów karnych nie dochodzi:

  • w meczach, które nie przewidują dogrywek i rzutów karnych, np. w meczach ligowych;
  • w dwumeczu zakończonym remisem, w którym jedna drużyna strzeliła więcej bramek na wyjeździe.

Dawne sposoby wyłaniania zwycięzcy spotkania[edytuj]

  • rzut monetą (dawniej);
  • powtórzenie meczu (dawniej, jeśli był to mecz finałowy, rzut monetą był niedopuszczalny – mecz powtarzano).

Sposób wykonywania serii rzutów karnych[edytuj]

Zawodnicy uderzają na bramkę przeciwnika z 11 metrów. W konkursie rzutów karnych mogą wziąć udział tylko ci piłkarze obu drużyn, którzy w ostatniej minucie regulaminowego czasu gry przebywali na boisku. Oznacza to, że do piłki nie może podejść zawodnik, który nie wziął czynnego udziału w meczu, spędzając go na ławce rezerwowych lub zawodnik, który opuścił boisko w ramach zmiany dokonanej przez trenera. Planowo uderza 5 graczy na zmianę z obu drużyn (jednak rozstrzygnięcie może nastąpić wcześniej, np. po trzech kolejkach wynikiem 3:0). Jeśli po 5. kolejce nie ma rozstrzygnięcia, rzuty karne wykonują następni zawodnicy, aż piłkarz jednej z drużyn nie trafi, a ten z drugiej trafi.

Zanim zawodnik wykona rzut karny, wcześniej sędzia musi dać sygnał. W przypadku, gdy zawodnik kopnie piłkę przed gwizdkiem, wówczas sędzia zarządza powtórkę.

Kiedy piłkarz zacznie rozbieg, nie może się już zatrzymać, musi oddać strzał. W przypadku kiedy się zatrzyma, sędzia zarządza powtórzenie rzutu karnego.

Jeżeli piłka po uderzeniu w serii rzutów karnych wróci na boisko, gdyż wybije ją bramkarz, zawodnik nie może dobić jej do bramki, a jeżeli tak uczyni, nie przyniesie to zmiany rezultatu (inaczej niż po rzucie karnym podyktowanym podczas gry, kiedy strzelec może dobijać piłkę odbitą przez bramkarza). Inaczej jest, jeśli piłka po odbiciu się od słupka (lub poprzeczki) trafi w bramkarza i następnie wpadnie do bramki oraz kiedy piłka odbije się od słupka/poprzeczki i następnie od boiska, po czym wpadnie do bramki.