Sernik

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy ciasta. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.
Mielenie twarogu na sernik.

Sernik – rodzaj ciasta deserowego lub deseru uformowanego na kształt ciasta, którego głównym składnikiem jest twaróg lub serek homogenizowany.

Sernik pieczony[edytuj]

Sernik (regionalnie serownik[1]; dawniej serowiec[2]). Podstawowe składniki ciasta to: zmielony twaróg, jajka, cukier, masło, niewielka ilość mąki pszennej, budyniu w proszku[3] lub kaszy manny[3], sól, proszek do pieczenia oraz cukier wanilinowy lub inny środek aromatyzujący. Istnieją też przepisy, w których zamiast mąki/kaszy rolę skrobiowego spoiwa dla masy serowej stanowią gotowane ziemniaki.

Często masa serowa wykładana jest na uprzednio podpieczony spód z ciasta kruchego lub półkruchego. Wierzch bywa pokrywany (przed upieczeniem) startym na tarce o grubych oczkach ciastem kruchym albo posypany kruszonką. Z kolei udekorowanie sernika bezą potęguje efekt smakowy. Po upieczeniu ciasto bywa dekorowane lukrem, polewą czekoladową, frużeliną itp.

Do masy dodaje się: rodzynki, skórkę pomarańczową, migdały, wiórki kokosowe a nawet świeże owoce (np. jagody, wiśnie).

Czasem obok masy serowej w cieście znajduje się również warstwa masy makowej (porównaj z: makowiec), orzechowej lub innej.

Sernik gotowany[edytuj]

Inną odmianą sernika jest sernik gotowany.

Przykład. Masło uciera się wpierw z cukrem i żółtkami, potem ze zmielonym twarogiem, następnie łączy się z pianą ubitą z białek, a w końcu zagotowuje z proszkiem budyniowym rozrobionym w mleku[4]. Sernik po wyłożeniu do formy należy schłodzić w lodówce[4].

Sernik na zimno[edytuj]

Podstawowe składniki na masę serową zestalaną żelatyną to: zmielony twaróg lub serek homogenizowany i ubita śmietanka, cukier oraz żelatyna. Sernik na zimno można przygotować także bez żelatyny: z masła utartego z żółtkami, cukrem i zmielonym twarogiem[5]. Spód sernika może być wykonany z wcześniej upieczonego ciasta, warstwy nasączonych biszkopcików (szampanek), pokruszonych herbatników itp. Przygotowaną masę serową wykłada się na tenże spód, pokrywa warstwą tężejącej galaretki i w końcu całość schładza się w lodówce do stężenia.

Masę serową można wzbogacić wanilią, bakaliami lub innymi owocami (świeżymi, z puszki lub mrożonymi). Do galaretki także można dodać owoce.


Przypisy

  1. Serownik (sernik) handzlowski. W: Lista produktów tradycyjnych (woj. podkarpackie) [on-line]. Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi. [dostęp 2016-04-02].
  2. wyszukiwanie hasła „serowiec”. W: Słownik języka polskiego [on-line]. PWN. [dostęp 2016-04-02].
  3. a b Ewa Wachowicz: Sernik z żurawiną. [dostęp 27 marca 2016].
  4. a b Dorota Świątkowska: Sernik gotowany. W: Moje Wypieki [on-line]. strona autorki książki Moje wypieki i desery, wyd. Egmont Polska 2013.
  5. inż. Zofia Maciesowicz: „Potrawy z mleka i serów”, przepis „Sernik na zimno”. W: praca zbiorowa (koordynator: doc. dr Maria Szczygłowa): Dobra kuchnia: żywienie w rodzinie. Wyd. V. Warszawa: Wydawnictwo „Watra”, 1976, s. 262.