Szalosz seudot

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Seuda szliszit)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Szalosz seudot (hebr. ‏שָׁלוֹשׁ סעודות‎, (jid.) szałesszudes, szałeszydes = trzy posiłki) – w judaizmie, wprowadzony przez tradycję talmudyczną zwyczaj jadania trzech posiłków podczas świętowania szabatu. Pierwotnie, podobnie jak w każdy dzień, spożywano tylko dwa posiłki – jeden w piątek wieczorem (erew szabat), a drugi w sobotnie przedpołudnie. Ów dodatkowy, trzeci posiłek (hebr. ‏סעודה שלישית‎; seuda szliszit = trzeci posiłek), przypada na późne popołudnie w sobotę. Trzeci posiłek był czasem także zwany szalosz seudot. Posiłek miał formę lekkiej przekąski i nie poprzedzał go kidusz. Wśród chasydów w Polsce nabrał on szczególnego charakteru. Zwolennicy danego cadyka zebrani z nim przy stole słuchali jego nauk, a także oddawali się radosnej medytacji mistycznej. Przeciągali trwanie tego posiłku, by wydłużyć czas szabatu, gdyż uznawali, że na jego czas dusze potępionych uwalniane są z Gehenny[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Zofia Borzymińska: Szalosz seudot (pol.). W: Polski słownik judaistyczny [on-line]. Żydowski Instytut Historyczny. [dostęp 2019-01-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-01-12)].