Seweryn Koń

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Seweryn Koń (Severinus Konij) – kompozytor polski działający w Krakowie w połowie XVI wieku. Jego utwór instrumentalny (pozbawiony tytułu) udało się zidentyfikować w Tabulaturze Jana z Lublina (1540). Utwór ten zapisany na stronach 113v, 114r i 114v tabulatury i jest zanotowany starszym typem niemieckiej notacji organowej, typowym dla pierwszej połowy XVI wieku. Jest to jedyny w całej tabulaturze utwór podpisany pełnym imieniem i nazwiskiem[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Marcin Zalewski - opis do płyty CD wyd. DUX 0761, 2010 z muzyką dawną O królach polskich, s. 5. Utwór Seweryna Konia na tejże płycie, ścieżka 2, wyk zespół viol Canor Anticus pod kier. Marcina Zalewskiego