Seweryn Mściwujewski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Seweryn Mściwujewski
Severin Ritter von Msciwujewski
Ilustracja
Seweryn Mściwujewski (ok. 1910)
major lekarz major lekarz
Data i miejsce urodzenia 8 stycznia 1880
Huczko
Data i miejsce śmierci 20 listopada 1944
Muszyna
Przebieg służby
Siły zbrojne Wappen Kaisertum Österreich 1815 (Klein).png Cesarsko-królewska Obrona Krajowa
Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Jednostki 16 Pułk Piechoty Obrony Krajowej
32 Pułk Piechoty Obrony Krajowej
10 Batalion Sanitarny
Stanowiska lekarz pułkowy,
kierownik szpitala
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
Odznaczenia
Kawaler Orderu Franciszka Józefa (Austro-Węgry)

Seweryn Mściwujewski[1] herbu Pniejnia (ur. 8 stycznia 1880 w Huczce, zm. 20 listopada 1944 w Muszynie) – polski lekarz, major lekarz Wojska Polskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 8 stycznia 1880 w miejscowości Huczko koło Dobromila jako syn Stanisława i Ludwiny[2]. Jego rodzeństwem był Mścisław i Ludwina[2]. Legitymował się herbem szlacheckim Pniejnia[2].

W 1903 ukończył C. K. Gimnazjum w Jaśle[3]. Został absolwentem Gimnazjum Ojców Jezuitów w Chyrowie w trybie eksternistycznym[2]. Ukończył studia medyczne na Wydziale Medycznym Uniwersytetu Jagiellońskiego uzyskując dyplom lekarski. Pracę doktorską obronił 14 stycznia 1910 (promotorem był Władysław Reiss)[2][4][5]. Początkowo pracował w Dąbrowie Tarnowskiej[2]. W 1912 został lekarzem kolejowym w Muszynie[2]. W zakupionym domu urządził pensjonat, nazwany od imienia żony „Wanda”, w którym prowadził także prywatny gabinet lekarski[2][4].

Został oficerem cesarsko-królewskiej Obronie Krajowej został mianowany na stopień zastępcy lekarza asystenta w grupie nieaktywnych z dniem 1 grudnia 1910[6] i był przydzielony do 16 Pułku Piechoty Obrony Krajowej w Krakowie[7][8]. Następnie został mianowany na stopień nadlekarza w rezerwie (Oberarzt in der Reserve) z dniem 1 listopada 1912[9][10], po czym w styczniu 1912 został przeniesiony do 32 Pułku Piechoty Obrony Krajowej w Nowym Sączu[11][12][13] i w tej jednostce w grudniu 1914 został mianowany lekarzem pułkowym[14]. Podczas I wojny światowej został zmobilizowany jako oficer lekarz i pracował w szpitalu polowym na obszarze czeskim, potem w miejscowości Rogatica, służąc w randze lekarza pułkowego (K.K. Regimentsarzt a. W.)[2].

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. Został awansowany na stopień majora lekarza ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919[15][16]. Na przełomie 1920/1921 był lekarzem epidemicznym Naczelnego Nadzwyczajnego Komisariatu oraz kierownikiem Państwowego Szpitalem Epidemicznym (najpierw działający w Krynicy, następnie w Powroźniku)[2]. W 1923, 1924 był oficerem rezerwowym 10 Batalion Sanitarnego w garnizonie Przemyśl[17][18]. W 1934 jako major rezerwy był w Kadrze zapasowej Szpitala Okręgowego nr 10 i pozostawał wówczas w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Nowy Sącz[19]. Mieszkał w Muszynie przy ulicy Piłsudskiego 416[5]. Tam zmarł 20 listopada 1944 roku[4]. Pełnił stanowiska lekarza miejskiego, lekarza naczelnego uzdrowiska[4][20]. W latach 20. XX w. staraniem dr. Mścwiujewskiego i burmistrza Muszyny Antoniego Jurczaka miasto uzyskało status uzdrowiska[21]. Drugi odwiert wód mineralnych (otwarty w 1932) został nazwany „Wanda”, imieniem żony doktora[22]. Doktor Mściwujewski działał w ramach Polskiego Czerwonego Krzyża[4].

Jego żoną była od 1908 Wanda z domu Chrapczyńska (1875–1967)[2][23]. Ich synami byli Czesław (ur., zm. 1909), Stefan (1910–1961), Kazimierz (1911–1968)[2].

Nazwiskiem Seweryna Mściwujewskiego została nazwana ulica w Muszynie[24].

Odznaczenie[edytuj | edytuj kod]

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. W ewidencji wojskowej Austro-Węgier był określany jako „Severin Ritter von Msciwujewski”.
  2. a b c d e f g h i j k l Dr Seweryn Mściwujewski h. Pniejnia (biogram udostępniony przez Bożenę Mściwujewską-Kruk).
  3. Księga pamiątkowa 70-lecia Państwowego Gimnazjum imienia króla Stanisława Leszczyńskiego w Jaśle 1868-1938. Jasło: 1938, s. 118.
  4. a b c d e Kalendarium Muszyny. Listopad. almanachmuszyny.pl. [dostęp 2016-07-31].
  5. a b Rocznik Lekarski 1938 ↓, s. 408.
  6. Schematismus der K. K. Landwehr und der K. K. Gendarmerie 1911. Wiedeń: 1911, s. 482.
  7. Schematismus der K. K. Landwehr und der K. K. Gendarmerie 1911. Wiedeń: 1911, s. 320.
  8. Schematismus der K. K. Landwehr und der K. K. Gendarmerie 1912. Wiedeń: 1912, s. 326.
  9. Schematismus der K. K. Landwehr und der K. K. Gendarmerie 1913. Wiedeń: 1913, s. 476.
  10. Schematismus der K. K. Landwehr und der K. K. Gendarmerie 1914. Wiedeń: 1914, s. 419.
  11. Kronika. Z c. k. obrony krajowej. „Gazeta Lwowska”. Nr 19, s. 4, 25 stycznia 1912. 
  12. Schematismus der K. K. Landwehr und der K. K. Gendarmerie 1913. Wiedeń: 1913, s. 344.
  13. Schematismus der K. K. Landwehr und der K. K. Gendarmerie 1914. Wiedeń: 1914, s. 291.
  14. Odznaczenia i mianowania w armii. „Nowa Reforma”. Nr 543, s. 2, 11 grudnia 1914. 
  15. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 1217.
  16. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 10980.
  17. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 1181.
  18. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 1075.
  19. Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 302, 803.
  20. Do 15.03: Krynica, Muszyna, Żegiestów na dawnej pocztówce. Ze zbiorów Almanachu Muszyny – wystawa. krosno24.pl, 2012-02-24. [dostęp 2016-06-20].
  21. Strategia rozwoju społeczno-gospodarczego miasta i gminy uzdrowiskowej Muszyna na lata 2008–2015. Rada Miasta i Gminy Uzdrowiskowej w Muszynie, 28 grudnia 2007. s. 14–15. [dostęp 2016-09-12].
  22. Strategia rozwoju społeczno-gospodarczego miasta i gminy uzdrowiskowej Muszyna na lata 2008–2015. Rada Miasta i Gminy Uzdrowiskowej w Muszynie, 28 grudnia 2007. s. 15. [dostęp 2016-09-12].
  23. Almanach Muszyny”, s. 2, 2010. 
  24. Strategia rozwoju społeczno-gospodarczego miasta i gminy uzdrowiskowej Muszyna na lata 2008–2015. Rada Miasta i Gminy Uzdrowiskowej w Muszynie, 28 grudnia 2007. s. 90, 123. [dostęp 2016-09-12].
  25. Hof- und Staatshandbuch der Österreichisch-Ungarischen Monarchie für das Jahr 1918. Wiedeń: 1918, s. 255.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]