Seweryn Pollak

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Seweryn Pollak
Ilustracja
Seweryn Pollak
Data i miejsce urodzenia 10 stycznia 1907
Warszawa
Data i miejsce śmierci 23 grudnia 1987
Sopot
Narodowość polska
Dziedzina sztuki literatura piękna
Grób Pollaka na cmentarzu Powązkowskim (2012)

Seweryn Pollak (ur. 10 stycznia 1907 w Warszawie, zm. 23 grudnia 1987 w Sopocie) – polski filolog polski, poeta, eseista i tłumacz, laureat nagrody Polskiego PEN Clubu (1966) za przekłady poezji rosyjskiej na język polski.

Podczas okupacji niemieckiej uczestnik podziemnego życia kulturalnego Warszawy. Publikował pod pseudonimem „Andrzej Poleski”. Walczył w powstaniu warszawskim na Mokotowie (tym wydarzeniom poświęcił wiersz Mokotów publikowany w prasie powstańczej 24 września 1944). Jako tłumacz specjalizował się w literaturze rosyjskiej (Puszkin, Majakowski, Gorki, Babel).

Jego żoną była poetka Wanda Grodzieńska, a córką Joanna Pollakówna. Drugą żoną była pisarka Eugenia Siemaszkiewicz.

W 1974 w związku z jubileuszem Polski Ludowej odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski[1]. W 1978 był jednym z członków założycieli Towarzystwa Kursów Naukowych i należał do jego rady programowej.

Poezja[edytuj | edytuj kod]

  • Godzina życia (1946),
  • Oka sieci (1960),
  • Przenikanie (1965),
  • Próba oddalenia (2008)

Krytyka literacka[edytuj | edytuj kod]

  • Wyprawy za trzy morza (1962),
  • Srebrny wiek i później (1971),
  • Niepokoje poetów (1972)

Literatura[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Dziennik Polski, rok XXX, nr 175 (9456), s. 2.