Sex Pistols: Wściekłość i brud

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Sex Pistols: Wściekłość i brud
The Filth and the Fury
Gatunek film rockowy, dokumentalny, biograficzny
Rok produkcji 2000
Data premiery 25 stycznia 2000 (świat)
1 grudnia 2000 (Polska)
Kraj produkcji  Wielka Brytania
 Stany Zjednoczone
Czas trwania 108 min
Reżyseria Julien Temple
Główne role John Lydon
Steve Jones
Glen Matlock
Paul Cook
Sid Vicious
Malcolm McLaren
Muzyka Sex Pistols
Montaż Niven Howie
Produkcja Anita Camarata
Amanda Temple
Wytwórnia FilmFour
Jersey Shore
Nitrate Film
Panacea Entertainment
The Sex Pistols Residuals
Dystrybucja Warner Bros.

Sex Pistols: Wściekłość i brudfilm rockowy z 2000 roku, poświęcony zespołowi Sex Pistols, wyreżyserowany przez Juliena Temple.

Film[edytuj | edytuj kod]

Sex Pistols: Wściekłość i brud to drugi film Julien Temple o Sex Pistols. Poprzedni dokument o zespole The Great Rock ’n’ Roll Swindle (1980), był krytykowany za narzucenie poglądów menadżera zespołu Malcolma McLarena na historię wydarzeń związanych z Sex Pistols. Sex Pistols: Wściekłość i brud (2000) powstał natomiast we współpracy z żyjącymi członkami zespołu, opowiadając historię z ich punktu widzenia.

Tytuł filmu nawiązuje do nagłówka artykułu w brytyjskim bulwarowym dzienniku „Daily Mirror” z 2 grudnia 1976, przedstawiającego kontrowersyjny wywiad telewizyjny Billa Grundy'ego w programie Today z Sex Pistols oraz ich fanami z tzw. Bromley Contingent[a] (m.in. Siouxsie Sioux) w studio Thames Television. Zespół został zaproszony w ostatniej chwili w zastępstwie grupy Queen, a swobodna atmosfera wywiadu sprowokowała niecenzuralne wypowiedzi pod adresem prowadzącego. Było to przełomowe wydarzenie, które wprowadziło punk do powszechnej świadomości Brytyjczyków.

Film dokumentuje wzlot, upadek i rozpad Sex Pistols, od skromnych początków w Shepherd’s Bush w Londynie po ostatni koncert i rozpad zespołu w Winterland Ballroom w San Francisco. Film ma formę kolażu łączącego współczesne wywiady, materiały filmowe zaczerpnięte z The Great Rock ’n’ Roll Swindle, a także wcześniej niepublikowane wywiady. Temple przedstawia zespół w kontekście społecznym lat 70. w Wielkiej Brytanii, wykorzystując archiwalne materiały filmowe z tego okresu. Film odniósł artystyczny sukces, przywracając zainteresowanie zespołem Sex Pistols oraz ich twórczością.

Ścieżka dźwiękowa[edytuj | edytuj kod]

Dwupłytowy zestaw ze ścieżką dźwiękową do filmu wydano w 2002 roku. Zawiera on utwory Sex Pistols oraz muzykę innych artystów, która została wykorzystana w filmie.

CD 1[edytuj | edytuj kod]

  1. God Save the Queen (Symphony)
  2. „Shang-A-Lang” – Bay City Rollers
  3. „Pictures of Lily” – The Who
  4. „Virginia Plain” – Roxy Music
  5. „School's Out” – Alice Cooper
  6. „Skinhead Moonstomp” – Symarip
  7. „Glass Of Champagne” – Sailor
  8. „Through My Eyes” – The Creation
  9. „The Jean Genie” – David Bowie
  10. „I'm Eighteen” – Alice Cooper
  11. „Submission”
  12. „Don't Gimme No Lip Child”
  13. „What'cha Gonna Do About It”
  14. „Road Runner”
  15. „Substitute”
  16. „Seventeen”

CD 2[edytuj | edytuj kod]

  1. Anarchy in the UK
  2. Pretty Vacant
  3. „Did You No Wrong”
  4. „Liar”
  5. „EMI”
  6. „No Feelings”
  7. „I Wanna Be Me”
  8. „Way Over (In Dub)” – Tapper Zukie
  9. „Looking for a Kiss” – New York Dolls
  10. Holidays in the Sun
  11. „No Fun”

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Zobacz Bromley Contingent(ang.) na Anglojęzycznej Wikipedii

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]