Seymour Hersh

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Seymour Hersh
Ilustracja
Seymour Hersh (2004)
Data i miejsce urodzenia 8 kwietnia 1937
Chicago, Illinois
Zawód, zajęcie dziennikarz
Narodowość amerykańska
Alma Mater University of Chicago
Małżeństwo Elizabeth Sarah Klein (od 1958)

Seymour Myron Hersh (ur. 8 kwietnia 1937[1] w Chicago) – amerykański dziennikarz, który ujawnił prawdę o masakrze w Mỹ Lai, a także metodach śledczych stosowanych wobec osadzonych w więzieniu Abu Ghurajb. Autor szeregu książek publicystycznych i zdobywca Nagrody Pulitzera.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w rodzinie polskich i litewskich imigrantów[2]. Studiował na Uniwersytecie Chicagowskim, który ukończył w 1958 roku z dyplomem licencjata historii. W tym samym roku rozpoczął dalsze studia na kierunku prawniczym, ostatecznie porzucając je na rzecz zawodu dziennikarza śledczego[2].

Wywiad z 1969 roku, którego udzielił mu William Calley, doprowadził do ujawnienia prawdy o masakrze w Mỹ Lai. Rok później wydał szczegółową książkę na temat owej zbrodni wojennej pt.: My Lai 4: A Report on the Massacre and Its Aftermath, za którą otrzymał Nagrodę Pulitzera. Jego działalność znacznie przyczyniła się do zakończenia amerykańskiej interwencji w Wietnamie[2]. Obok Boba Woodwarda i Carla Bernsteina, był jednym z dziennikarzy śledczych, którzy doprowadzili do ujawnienia afery Watergate[2][3]. Następnie obiektami jego dziennikarskich dochodzeń były m.in.: operacja Azorian, akcje CIA w celu destabilizacji Chile pod rządami Salvadora Allende, katastrofa lotu Korean Air 007, izraelskie posiadanie broni jądrowej, powiązania saudyjskiej rodziny królewskiej z administracją George’a W. Busha, ciemna strona prywatnego życia prezydenta Johna F. Kennedy’ego, czy antyirańska działalność administracji prezydentów Busha i Obamy[2][3].

Po serii artykułów w The New Yorker, w 2004 roku opublikował książkę Chain of Command: The Road from 9/11 to Abu Ghraib, ujawniając tym samym metody śledcze stosowane wobec osadzonych w więzieniu Abu Ghurajb, a także obalając rzekomą niewiedzę ze strony rządu amerykańskiego na temat sposobu działalności owej placówki. W książce poruszył także kwestię neokonserwatywnej propagandy i rzekomego fałszu, na jakim zbudowano wojnę z terroryzmem[2][3].

W 2015 roku na łamach London Review of Books stwierdził, iż operacja Neptune Spear była z góry zaplanowana, a sam Usama ibn Ladin znajdował się od 2006 roku w pakistańskim areszcie służb specjalnych[2].

Wyróżnienia i nagrody[edytuj | edytuj kod]

Jest posiadaczem wielu wyróżnień i nagród m.in.: Nagroda Pulitzera (1970), George Polk Award (1969, 1973, 1974, 1981, 2004), National Book Critics Circle Award i Los Angeles Times Book Prize (1983), National Magazine Award (2003, 2004) i innych[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Edd Applegate: Journalistic Advocates and Muckrakers: Three Centuries of Crusading Writers. McFarland, 1997, s. 87. ISBN 978-0-7864-0365-3.
  2. a b c d e f g Jeff Wallenfeldt: Seymour Hersh (ang.). Britannica. [dostęp 2017-06-26].
  3. a b c Seymour Hersh (ang.). Investigating Power. [dostęp 2017-06-26].
  4. The New Yorker: Seymour M. Hersh (ang.). [dostęp 2017-06-26].