Sferisterio w Maceracie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Sferisterio
Ilustracja
Sferisterio przed wieczornym koncertem
Państwo  Włochy
Miejscowość Macerata
Adres Piazza Mazzini, 10
62100 Macerata
Typ budynku amfiteatr
Styl architektoniczny neoklasycystyczny
Architekt pierwotny - Salvatore Innocenzi, nowy projekt 1823 - Ireneo Aleandri
Kondygnacje 2
Rozpoczęcie budowy 1820
Ukończenie budowy 1829
Położenie na mapie Włoch
Mapa lokalizacyjna Włoch
Sferisterio
Sferisterio
Ziemia43°17′57,34″N 13°27′23,22″E/43,299261 13,456450
Strona internetowa

Sferisterio w Maceracie (wł. Sferisterio di Macerata) – amfiteatr na planie odcinka koła zbudowany we włoskim mieście Macerata w 1829, zaprojektowany przez Ireneo Aleandriego. Budowla w stylu neoklasycystycznym[1].

Pierwotnym przeznaczeniem budowli były rozgrywki lokalnej drużyny popularnej w XIX-wiecznych Włoszech gry w piłkę – pallone col bracciale. Po przebudowaniu na teatr, na widowni Sferisterio może zasiąść jednocześnie 2800 widzów. Sławę na Półwyspie Apenińskim zdobył dzięki odbywającemu się w nim festiwalowi „Sferisterio Opera Festival”. Festiwal ten odbył się pierwszy raz w 1921 (początkowo był organizowany pod nazwą „Macerata Opera”)[2].

W 2005 w Sferisterio miała miejsce gala festiwalu muzycznego „Musicultura”. Do tej pory festiwal ten odbywał się w Recanati.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Sferisterio w Maceracie, jak większość budowli tego typu wzniesionych na przełomie XVIII i XIX w., powstał z inicjatywy zamożnych mieszczan. Zaproponowano dobrowolny podatek w celu zebrania odpowiedniej sumy. 9 maja 1819 stowarzyszenie sportowe „Il Circo” ogłosiło konkurs na projekt budowli. Wybrano jurorów z akademii sztuk pięknych w Bolonii i Akademii Świętego Łukasza w Rzymie. Jako pierwszy budową Sferisterio kierował miejscowy architekt Salvatore Innocenzi. Prace rozpoczęto w 1820, następnie wstrzymano je na trzy lata. W 1823 innemu architektowi Ireneo Aleandriemu powierzono dokończenie budowli według nowego projektu. Architekt ten w tym samym czasie pracował również przy budowie Teatro Feronia w San Severino Marche. Obiekt oficjalnie otwarto w 1829.

Pierwotnie obiekt służył do rozgrywek miejscowej drużyny sportowej. Odbywały się w nim mecze gry w piłkę pallone col bracciale, która wtedy była sportem narodowym we Włoszech. Urządzano też walki byków (wł. la giostra dei tori)[3].

Inskrypcja na budowli głosi:

Dla upiększenia miasta, w darze szanownej publiczności. Dzięki szczodrości stu małżonek wzniesiony. MDCCCXXIX

W 1920 przebudowano gmach i odrestaurowano jego wnętrza, aby mógł gościć przedstawienia operowe. Pierwszą operą zaprezentowaną publiczności w 1921 była Aida Giuseppe Verdiego, wystawiona dzięki staraniom miejskiego stowarzyszenia, na którego czele stał conte Pieralberto Conti. Arena została wówczas zamieniona w prawdziwą scenę teatralną[2], zbudowano też ogromne podium z miejscem dla orkiestry oraz widownię z ponumerowanymi fotelami. Aida doczekała się wtedy 17 przedstawień.

W 1922 przedstawiono La Giocondę Ponchielliego. W następnych latach amfiteatr pozostawał zamknięty. Dopiero w 1927 odbył się w nim koncert pochodzącego z pobliskiego Recanati śpiewaka, Beniamino Gigliego. W latach 60. XX w. dzięki staraniom Carlo Perucciego powrócono do praktyki organizowania przedstawień operowych. Do 2006 wystawiono m.in. Traviattę, Toskę, Oberta, Conte di San Bonifacio i Otella Verdiego (w jednej z ról wystąpił Mario Del Monaco), Madame Butterfly, Cyganerię i Turandot Pucciniego, Don Giovanniego Mozarta, Łucję z Lammermooru Gaetano Donizettiego, czy Fausta Charles’a Gounoda[4].

Na deskach Sferisterio wystąpili m.in. Luciano Pavarotti, Plácido Domingo, Montserrat Caballé, Marilyn Horne, Fiorenza Cossotto, Ruggero Raimondi, Mariella Devia, José Carreras, Katia Ricciarelli, Renato Bruson i Rajna Kabaiwanska.

W 2006 zainaugurowano „Sferisterio Opera Festival”. Dyrektorem festiwalu został Pier Luigi Pizzi. Wystawiono wówczas Czarodziejski flet Mozarta z okazji 250. rocznicy urodzin kompozytora. W następnym roku wystawiono Makbeta Verdiego, Marię Stuart Donizettiego oraz Normę Belliniego. W 2008 w czasie festiwalu orkiestrą dyrygował pochodzący z Maceraty dwukrotny zdobywca Oscara Dante Ferretti. W 2009 m.in. zaprezentowano ponownie Don Giovanniego i Madame Butterfly.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Il Monumento (wł.). sferisterio.it. [dostęp 2010-04-08].
  2. a b Antonio di Geronimo (pod redakcją): Macerata. Piccoli itinerari. Macerata: Regione Marche, 2009, s. 104-109.
  3. La Giostra dei Tori (wł.). sferisterio.it. [dostęp 2010-04-08].
  4. La riapertura del 1967 (wł.). sferisterio.it. [dostęp 2010-04-08].