Shache

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Shache
莎车县, ‏يەكەن ناھىيىسى‎
Powiat
Państwo

 Chiny

Region autonomiczny

Sinciang

Prefektura

Kaszgar

Siedziba

Shache

Powierzchnia

9037 km²

Populacja (2010)
• liczba ludności


762 385

Numer kierunkowy

0998

Kod pocztowy

844000

Tablice rejestracyjne

新Q

Położenie na mapie
Położenie na mapie
Strona internetowa
Portal Chiny

Shache (chiń. upr. 莎车县; pinyin Shāchē Xiàn; ujg. يەكەن ناھىيىسى, Yeken nahiyisi) – powiat w zachodnich Chinach, w regionie autonomicznym Sinciang, w prefekturze Kaszgar, nad rzeką Jarkend-daria. W 2010 roku liczył ok. 762 tys. mieszkańców.

Ośrodek rolniczy (uprawa pszenicy, bawełny, hodowla jedwabników, sady granatowców) i rzemieślniczy (produkcja dywanów, tkanin jedwabnych i kożuchów). Dawniej ważny węzeł szlaków karawanowych.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze wzmianki o królestwie Shache pochodzą z drugiej połowy II wieku p.n.e., gdy pełniło kontrolę nad szlakami w wyższych częściach Pamiru. Pod koniec I wieku, osłabione przez wojny z sąsiadami, zostało przejęte przez wojska chińskie pod dowództwem Ban Chao. Za czasów panowania dynastii Tang miasto zaczęło znowu stawać się ważnym ośrodkiem, po wcześniejszym przyćmieniu przez Kargilik i Kaszgar. Znaczenie miasta wzrosło jeszcze bardziej w XII i XIII wieku, kiedy stało się częścią chanatu czagatajskiego. Pod koniec XVI wieku zostało przyłączone do chanatu kaszgarskiego. Miasto dostało się ponownie pod kontrolę Chin w połowie XVIII wieku[1].

W piśmiennictwie przełomu XIX i XX w. Shache (pisane też Souche) jest tożsame[2] z występującym w literaturze anglosaskiej Yarkand[3] i polskiej Jarkend[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Yarkand (China) (ang.). Britannica Online Encyclopedia. [dostęp 2010-04-18].
  2. Section 20 – The Kingdom of Suoche 莎車 (Yarkand), depts.washington.edu [dostęp 2021-03-21].
  3. Edward Frederick Knight, Where three empires meet. A narrative of recent travel in Kashmir, western Tibet, Gilgit, and the adjoining countries, London, Bombay [etc.]: Longmans, Green and co., 1897 [dostęp 2021-03-21], Inni autorzy to np. F.E. Younghusband, A. Durand, J. Biddulph.
  4. Bronisław Grąbczewski, Przez Pamiry i Hindukusz do źródeł rzeki Indus, Warszawa: Gebethner i Wolff, 1924 [dostęp 2021-03-21].