Shelby Rogers

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Shelby Rogers
Ilustracja
Państwo

 Stany Zjednoczone

Data i miejsce urodzenia

13 października 1992
Mount Pleasant

Wzrost

175 cm

Gra

praworęczna, oburęczny backhand

Status profesjonalny

2009

Zakończenie kariery

aktywna

Gra pojedyncza
Wygrane turnieje

0 WTA, 6 ITF

Najwyżej w rankingu

30 (8 sierpnia 2022)

Australian Open

4R (2021)

Roland Garros

QF (2016)

Wimbledon

3R (2017, 2021)

US Open

QF (2020)

Gra podwójna
Wygrane turnieje

0 WTA, 2 ITF

Najwyżej w rankingu

40 (28 lutego 2022)

Australian Open

QF (2022)

Roland Garros

QF (2021)

Wimbledon

2R (2016, 2021, 2022)

US Open

2R (2016, 2020, 2021)

Shelby Rogers (ur. 13 października 1992 w Mount Pleasant) – amerykańska tenisistka.

Kariera tenisowa[edytuj | edytuj kod]

W zawodowych rozgrywkach zadebiutowała w sierpniu 2009 roku, uczestnicząc dzięki dzikiej karcie w zawodach rangi ITF w St. Joseph, na których dotarła do trzeciej rundy. W maju 2010 roku zaliczyła bardzo udany turniej w Indian Harbour Beach, gdzie po przebiciu się przez kwalifikacje, dotarła do finału gry pojedynczej, pokonując między innymi Lindsay Lee-Waters i Stéphanie Dubois. Pierwszy sukces odniosła w 2012 roku w Denver, gdzie w parze z Marie-Ève Pelletier wygrała turniej deblowy. W sumie na swoim koncie ma wygranych sześć turniejów singlowych i dwa deblowe rangi ITF.

W 2010 roku zagrała z dziką kartą w wielkoszlemowym turnieju US Open, w którym w pierwszej rundzie przegrała z Peng Shuai. Dwa lata później zagrała w kwalifikacjach do tego samego turnieju, w których wygrała pierwszą rundę, pokonując Monique Adamczak, ale przegrała drugą z Anastasiją Seastovą. W styczniu 2013 roku spróbowała swych sił w kwalifikacjach do innego turnieju wielkoszlemowego, Australian Open, ale tym razem odpadła już w pierwszej rundzie. W kwietniu 2013 roku awansowała do drugiej setki światowego rankingu WTA Tour, na miejsce 190.

W lipcu 2014 roku Amerykanka awansowała do pierwszego w karierze finału zawodów WTA Tour w grze pojedynczej – na ceglanych kortach w Bad Gastein przegrała w finale z Andreą Petković 3:6, 3:6.

Pierwszy deblowy finał zanotowała w 2015 roku w Bogocie. Wspólnie z Iriną Falconi przegrały 3:6, 6:3, 6–10 z parą Paula Cristina GonçalvesBeatriz Haddad Maia.

W 2016 roku osiągnęła finał zawodów singlowych w Rio de Janeiro. W meczu mistrzowskim uległa Francesce Schiavone 6:2, 2:6, 2:6.

W sierpniu 2022 roku awansowała do finału rozgrywek w San Jose, w którym przegrała z Darją Kasatkiną 7:6(2), 1:6, 2:6.

Historia występów wielkoszlemowych[edytuj | edytuj kod]

Legenda

     W, wygrany turniej

     F, przegrana w finale

     SF, przegrana w półfinale

     QF, przegrana w ćwierćfinale

     xR, przegrana w x rundzie

     Qx, przegrana w x rundzie kwalifikacji

     A, brak startu

     NH, turniej nie odbył się

Występy w grze pojedynczej[edytuj | edytuj kod]

Turniej 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019 2020 2021 2022 2023 Tytuły Z–P
Australian Open A A A Q1 Q2 1R A 2R 1R A 1R 4R 1R 2R 0 / 7 5 – 7
French Open A A A 2R 1R 1R QF 3R A 2R 1R 1R 3R 0 / 9 10 – 9
Wimbledon A A A Q1 Q2 1R 1R 3R A 1R NH 3R 1R 0 / 6 4 – 6
US Open 1R A Q2 1R 2R 3R 2R 3R A Q1 QF 4R 3R 0 / 9 15 – 9
Ranking na koniec roku 341 434 217 123 72 146 60 59 780 174 58 40 46 0 / 31 34 – 31

Występy w grze podwójnej[edytuj | edytuj kod]

Turniej 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019 2020 2021 2022 2023 Tytuły Z–P
Australian Open A A A A A 2R A 1R A A A 1R QF 0 / 4 4 – 4
French Open A A A A A 1R A 1R A 2R 2R QF 1R 0 / 6 5 – 6
Wimbledon A A A A A A 2R 1R A 1R NH 2R 2R 0 / 5 3 – 5
US Open A A A 1R 1R A 2R 1R A A 2R 2R A 0 / 6 3 – 6
Ranking na koniec roku 938 620 287 285 460 158 120 246 331 156 73 126 0 / 21 15 – 21

Występy w grze mieszanej[edytuj | edytuj kod]

Turniej 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019 2020 2021 2022 Tytuły Z–P
Australian Open A A A A A A A A A A A A A 0 / 0 0 – 0
French Open A A A A A A A A A A NH A A 0 / 0 0 – 0
Wimbledon A A A A A A A A A A NH A A 0 / 0 0 – 0
US Open A A A A 1R A A A A A NH A A 0 / 1 0 – 1
0 / 1 0 – 1

Finały turniejów WTA[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
WTA Tour Championships
2009

2020
WTA Premier Mandatory
WTA Premier 5
WTA Premier
WTA International Series
WTA 125K series (2012–2020)
od
2021
WTA 1000 (obowiązkowe)
WTA 1000 (nieobowiązkowe)
WTA 500
WTA 250
WTA 125

Gra pojedyncza 3 (0–3)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwniczka Wynik finału
Finalistka 1. 13 lipca 2014 Bad Gastein Ceglana Niemcy Andrea Petković 3:6, 3:6
Finalistka 2. 21 lutego 2016 Rio de Janeiro Ceglana Włochy Francesca Schiavone 6:2, 2:6, 2:6
Finalistka 3. 7 sierpnia 2022 San Jose Twarda Darja Kasatkina 7:6(2), 1:6, 2:6

Gra podwójna 1 (0–1)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwniczki Wynik finału
Finalistka 1. 19 kwietnia 2015 Bogota Ceglana Stany Zjednoczone Irina Falconi Brazylia Paula Cristina Gonçalves
Brazylia Beatriz Haddad Maia
3:6, 6:3, 6–10

Historia występów w turniejach WTA[edytuj | edytuj kod]

Legenda
W = zwycięstwo
F = finał
SF = półfinał
QF = ćwierćfinał
xR = x runda (x – numer rundy)
LQ = odpadła w kwalifikacjach
A = nie uczestniczyła w turnieju
NH = turniej nie odbywał się
Przypisy
a Uwzględniono tylko mecze rozegrane w głównej drabince turnieju.
b Uwzględniono tylko turnieje, w których zawodniczka wystąpiła.
c Statystyki całej kariery uwzględniają wyniki w turniejach WTA, ITF, kwalifikacjach do tych turniejów oraz spotkania rozegrane w Pucharze Federacji.
Q Do turnieju głównego dostała się przez kwalifikacje.
P5 Turniej w danym roku miał rangę WTA Premier 5.
P Turniej w danym roku miał rangę WTA Premier
1000 Turniej w danym roku miał rangę WTA 1000.
500 Turniej w danym roku miał rangę WTA 500.

W grze pojedynczej[edytuj | edytuj kod]

Turniej Kategoria
do 2020
2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019 2020 2021 2022 Tytuły Z–Pa
Mistrzostwa kończące sezon
WTA Finals A A A A A A A A A A NH A A 0 / 0 0 – 0
Turnieje WTA 1000
Zjednoczone Emiraty Arabskie Dubaj Premier 5/Premier A A P A P A P A P 2R 500 0 / 1 1 – 1
Katar Doha Premier 5/Premier P A A A P A P A P A P 1R 0 / 1 0 – 1
Stany Zjednoczone Indian Wells Premier Mandatory A A A A 2R 1R 2R 2R 1R A NH QF 1R 0 / 7 9 – 7
Stany Zjednoczone Miami Premier Mandatory A A A A LQ 1R LQ 3R A A NH 2R 3R 0 / 4 5 – 4
Hiszpania Madryt Premier Mandatory A A A A A A A LQ A A NH 1R 1R 0 / 2 0 – 2
Włochy Rzym Premier 5 A A A A A LQ A 1R A A A 1R 1R 0 / 3 0 – 3
Kanada Montreal/Toronto Premier 5 A A A A 3R A 1R A A LQ NH 3R A 0 / 3 2 – 3
Stany Zjednoczone Cincinnati Premier 5 A A A LQ LQ A A A A LQ LQ 2R 3R 0 / 2 2 – 2
Japonia Tokio/ Wuhan[a] Premier 5 A A A A A A 1R A A A Nie rozegrano 0 / 1 0 – 1
Pekin Premier Mandatory A A A A LQ A 1R 1R A A Nie rozegrano 0 / 2 0 – 2
Meksyk Guadalajara Nie rozegrano A 0 / 0 0 – 0
0 / 26 19 – 26

W grze podwójnej[edytuj | edytuj kod]

Turniej Kategoria
do 2020
2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019 2020 2021 2022 Tytuły Z–Pa
Mistrzostwa kończące sezon
WTA Finals A A A A A A A A A A NH A A 0 / 0 0 – 0
Turnieje WTA 1000
Zjednoczone Emiraty Arabskie Dubaj Premier 5/Premier A A P A P A P A P A 500 0 / 0 0 – 0
Katar Doha Premier 5/Premier P A A A P A P A P A P A 0 / 0 0 – 0
Stany Zjednoczone Indian Wells Premier Mandatory A A A A A A A 1R A A NH 1R 1R 0 / 3 0 – 3
Stany Zjednoczone Miami Premier Mandatory A A A A A A A A A A NH 2R A 0 / 1 1 – 1
Hiszpania Madryt Premier Mandatory A A A A A A A 1R A A NH QF A 0 / 2 2 – 2
Włochy Rzym Premier 5 A A A A A A A A A A A A 1R 0 / 1 0 – 1
Kanada Montreal/Toronto Premier 5 A A A A A A 2R A A A NH A A 0 / 1 1 – 1
Stany Zjednoczone Cincinnati Premier 5 A A A A A A A A A A QF 1R A 0 / 2 2 – 2
Japonia Tokio/ Wuhan[a] Premier 5 A A A A A A A A A A Nie rozegrano 0 / 0 0 – 0
Pekin Premier Mandatory A A A A A A A A A A Nie rozegrano 0 / 0 0 – 0
Meksyk Guadalajara Nie rozegrano 1R 0 / 1 0 – 1
0 / 11 6 – 11

Wygrane turnieje rangi ITF[edytuj | edytuj kod]

turnieje z pulą nagród 100 000 $
turnieje z pulą nagród 75/80 000 $
turnieje z pulą nagród 50/60 000 $
turnieje z pulą nagród 25 000 $
turnieje z pulą nagród 15 000 $
turnieje z pulą nagród 10 000 $

Gra pojedyncza[edytuj | edytuj kod]

Data Turniej Kat. ($) Naw. Finalistka Wynik
1. 15/07/2012 Stany Zjednoczone Yakima ITF 50 000 twarda Stany Zjednoczone Samantha Crawford 6:4, 6:7(3), 6:3
2. 28/04/2013 Stany Zjednoczone Charlottesville ITF 50 000 ziemna Stany Zjednoczone Allie Kiick 6:3, 7:5
3. 28/07/2013 Stany Zjednoczone Lexington ITF 50 000 twarda Francja Julie Coin 6:4, 7:6(3)
4. 23/09/2013 Stany Zjednoczone Albuquerque ITF 75 000 twarda Gruzja Ana Tatiszwili 6:2, 6:3
5. 29/09/2019 Stany Zjednoczone Templeton ITF 60 000 twarda Stany Zjednoczone Coco Vandeweghe 4:6, 6:2, 6:3
6. 09/02/2020 Stany Zjednoczone Midland ITF 100 000 twarda Ukraina Anhelina Kalinina walkower

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Do 2013 roku turniej w Tokio był w kategorii Premier 5, od 2014 spadł do rangi Premier (obecnie WTA 500), a jego miejsce zajął turniej Wuhan Open.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]