Shelby Rogers

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Shelby Rogers
Shelby Rogers
Państwo  Stany Zjednoczone
Miejsce zamieszkania Charleston
Data i miejsce urodzenia 13 października 1992
Mount Pleasant
Wzrost 175 cm
Masa ciała 70 kg
Gra praworęczna, oburęczny backhand
Status profesjonalny 2009
Zakończenie kariery aktywna
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 0 WTA, 4 ITF
Najwyżej w rankingu 48 (30 stycznia 2017)
Australian Open 2R (2017)
Roland Garros QF (2016)
Wimbledon 3R (2017)
US Open 3R (2015, 2017)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 0 WTA, 2 ITF
Najwyżej w rankingu 101 (9 stycznia 2017)
Australian Open 2R (2015)
Roland Garros 1R (2015, 2017)
Wimbledon 2R (2016)
US Open 2R (2016)

Shelby Rogers (ur. 13 października 1992 w Mount Pleasant) – amerykańska tenisistka.

Kariera tenisowa[edytuj | edytuj kod]

W zawodowych rozgrywkach zadebiutowała w sierpniu 2009 roku, uczestnicząc dzięki dzikiej karcie w zawodach rangi ITF w St. Joseph, na których dotarła do trzeciej rundy. W maju 2010 roku zaliczyła bardzo udany turniej w Indian Harbour Beach, gdzie po przebiciu się przez kwalifikacje, dotarła do finału gry pojedynczej, pokonując między innymi Lindsay Lee-Waters i Stéphanie Dubois. Pierwszy sukces odniosła w 2012 roku w Denver, gdzie w parze z Marie-Ève Pelletier wygrała turniej deblowy. W sumie na swoim koncie ma wygrane cztery turnieje singlowe i dwa deblowe rangi ITF.

W 2010 roku zagrała z dziką kartą w wielkoszlemowym turnieju US Open, w którym w pierwszej rundzie przegrała z Peng Shuai. Dwa lata później zagrała w kwalifikacjach do tego samego turnieju, w których wygrała pierwszą rundę, pokonując Monique Adamczak, ale przegrała drugą z Anastasiją Seastovą. W styczniu 2013 roku spróbowała swych sił w kwalifikacjach do innego turnieju wielkoszlemowego, Australian Open, ale tym razem odpadła już w pierwszej rundzie. W kwietniu 2013 roku awansowała do drugiej setki światowego rankingu WTA Tour, na miejsce 190.

W lipcu 2014 roku Amerykanka awansowała do pierwszego w karierze finału zawodów WTA Tour w grze pojedynczej – na ceglanych kortach w Bad Gastein przegrała w finale z Andreą Petković 3:6, 3:6.

Pierwszy deblowy finał zanotowała w 2015 roku w Bogocie. Wspólnie z Iriną Falconi przegrały 3:6, 6:3, 6–10 z parą Paula Cristina GonçalvesBeatriz Haddad Maia.

Finały turniejów WTA[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
WTA Tour Championships
od
2009
WTA Premier Mandatory
WTA Premier 5
WTA Premier
WTA International Series

Gra pojedyncza 2 (0-2)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwniczka Wynik finału
Finalistka 1. 13 lipca 2014 Bad Gastein Ceglana Niemcy Andrea Petković 3:6, 3:6
Finalistka 2 21 lutego 2016 Rio de Janeiro Ceglana Włochy Francesca Schiavone 6:2, 2:6, 2:6

Gra podwójna 1 (0-1)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwniczki Wynik finału
Finalistka 1. 19 kwietnia 2015 Bogota Ceglana Stany Zjednoczone Irina Falconi Brazylia Paula Cristina Gonçalves
Brazylia Beatriz Haddad Maia
3:6, 6:3, 6–10

Wygrane turnieje rangi ITF[edytuj | edytuj kod]

turnieje z pulą nagród 100 000 $
turnieje z pulą nagród 75 000 $
turnieje z pulą nagród 50 000 $
turnieje z pulą nagród 25 000 $
turnieje z pulą nagród 15 000 $
turnieje z pulą nagród 10 000 $

Gra pojedyncza[edytuj | edytuj kod]

Data Turniej Kat. ($) Naw. Finalistka Wynik
1. 15/07/2012 Stany Zjednoczone Yakima ITF 50 000 twarda Stany Zjednoczone Samantha Crawford 6:4, 6:7(3), 6:3
2. 28/04/2013 Stany Zjednoczone Charlottesville ITF 50 000 ziemna Stany Zjednoczone Allie Kiick 6:3, 7:5
3. 28/07/2013 Stany Zjednoczone Lexington ITF 50 000 twarda Francja Julie Coin 6:4, 7:6(3)
4. 23/09/2013 Stany Zjednoczone Albuquerque ITF 75 000 twarda Gruzja Ana Tatiszwili 6:2, 6:3

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]