Shen Buhai

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Spacer.gif To jest biografia osoby noszącej chińskie nazwisko Shen.
Shen Buhai
Nazwisko chińskie
Pismo uproszczone 申不害
Pismo tradycyjne 申不害
Hanyu pinyin Shēn Bùhài
Wade-Giles Shen Pu-hai
Wymowa (IPA) [ʂə́n pûxâi]

Shen Buhai (zm. 337 p.n.e.) – starożytny chiński filozof, jeden z czołowych reprezentantów szkoły legistów[1].

Pełnił urząd kanclerza w państwie Han[2]. Początkowo był taoistą, później zwrócił się w stronę legizmu[3].

Za najważniejszy czynnik w życiu politycznym i sprawowaniu władzy uważał shu (術), czyli sztukę rządzenia państwem i postępowania z ludźmi[4]. Twierdził, że dobry władca nie może polegać na jednym tylko doradcy[5], a w celu ograniczenia władzy urzędników musi zmusić ich do wzajemnej nieufności i wzajemnego kontrolowania się[6].

Z jego pism zachowały się jedynie fragmenty[7].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Encyklopedia historyczna świata. T. III. Kraków: Agencja Publicystyczno-Wydawnicza Opres, 2000, s. 274. ISBN 83-85909-61-3.
  2. John Makeham: Name and actuality in early Chinese thought. Albany: SUNY Press, 1994, s. 68. ISBN 0-7914-1983-5.
  3. Zhengyuan Fu: Autocratic tradition and Chinese politics. Cambridge: Cambridge University Press, 1993, s. 40. ISBN 0-521-44228-1.
  4. Feng Youlan: Krótka historia filozofii chińskiej. Kraków: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2001, s. 180. ISBN 83-01-13421-6.
  5. Zhengyuan Fu: China's legalists: the earliest totalitarians and their art of ruling. Armonk, New York: M.E. Sharpe, 1996, s. 17. ISBN 1-56324-779-8.
  6. Lee Dian Rainey: Confucius and Confucianism: The Essentials. Chichester, West Sussex: John Wiley and Sons, 2010, s. 84. ISBN 978-1-4051-8840-1.
  7. Jane Portal, Hiromi Kinoshita: The first emperor: China's Terracotta Army. Cambridge, Massachusetts: Harvard University Press, 2007, s. 52. ISBN 978-0-674-02697-1.