Sherlock Holmes w Eyford

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Sherlock Holmes w Eyford
The Adventure of the Engineer’s Thumb
Ilustracja
Hatherley i Watson.
Autor Arthur Conan Doyle
Typ utworu kryminał
Wydanie oryginalne
Miejsce wydania Wielka Brytania
Język angielski
Data wydania 1892

Sherlock Holmes w Eyford (ang. The Adventure of the Engineer’s Thumb) – tytuł jednego z 56 opowiadań o Sherlocku Holmesie, których autorem jest sir Arthur Conan Doyle. Pierwsza publikacja miała miejsce na łamach miesięcznika „The Strand Magazine” w marcu 1882 r. Wydanie książkowe w postaci zbioru opowiadań pt. „Przygody Sherlocka Holmesa” (The Adventures of Sherlock Holmes) ukazało się nakładem wydawnictwa George Newnes Ltd. w dniu 14 października 1882 r. Rysunki wykonał Sidney Paget.

Streszczenie[edytuj]

Do doktora Watsona zgłasza się pacjent z ciężką raną. Victor Hatherley, inżynier hydraulik, opowiada, że został zatrudniony przez pułkownika Lysandera Starka do ustalenia przyczyn awarii maszyny służącej rzekomo do prasowania w brykiety ziemi foluszniczej (stosowanej do folowania tkanin). W zamian za pracę nocną i zachowanie zlecenia w tajemnicy pułkownik zaoferował 50 gwinei, co przekraczało roczne zarobki inżyniera. Mimo iż klient nie budził zaufania, hydraulik przyjął postawione warunki. Po dotarciu na wskazaną stację w Eyford koło Reading w hrabstwie Berkshire i następnie do jakiegoś domu na odludziu Hatherley zobaczył piękną kobietę, zapewne cudzoziemkę, która ostrzegła go łamaną angielszczyzną, by bez zwłoki opuścił to miejsce, gdyż coś mu grozi. Zlekceważył dobrą radę. Oglądając maszynę nierozważnie zdradził się odkryciem, że służy ona do jakichś innych celów niż mówił pułkownik. Podczas oględzin został uwięziony w środku, groziło mu zmiażdżenie, jednak z trudem wydostał się. Piękna nieznajoma wskazała mu drogę ucieczki, ścigany przez pułkownika odniósł ową ranę. Gdy odzyskał przytomność, był w pobliżu stacji kolejowej w Eyford nie rozumiejąc jak się tam znalazł.

Czas akcji[edytuj]

Doktor Watson wspomina wydarzenia sprzed dwóch lat, umiejscawiając tragiczną przygodę inżyniera na krótko po swoim ślubie, latem 1889 r.[1]

Konstrukcja[edytuj]

Opowiadanie posiada kompozycję szkatułkową, gdzie narracja przytaczana przez początkowego narratora staje się główną narracją, stanowiącą trzon opowieści. Jest to szczególny sposób użycia przez Doyle’a prowadzenia narracji za pomocą dialogu, do którego to chwytu często się uciekał, w nieco sceniczny sposób ograniczając miejsce akcji – niekiedy do granic umowności kreowanego świata przedstawionego.

Polskie wydania[edytuj]

  • Sherlock Holmes niepokonany (Wydanie pierwsze 1960, wydanie drugie 1969).
  • Harpun Czarnego Piotra (1973).
  • Przygody Sherlocka Holmesa (2009).
  • Sherlock Holmes w Eyford (CD, 2006 – czyta Leszek Teleszyński).

Ekranizacje[edytuj]

Ciekawostki[edytuj]

Według Rosemary Michaud z Sherlockian.Net w rzeczywistości miejscowość Eyford nie istnieje w okolicy opisanej przez Conana Doyle’a[5].

Błędy w przekładzie[edytuj]

Polskie tłumaczenie, dokonane siłami dwójki tłumaczy: Jana Skalnego i Jerzego Regawskiego, wykazuje liczne rozbieżności z tekstem oryginału. W pierwszym akapicie tłumaczenia „sprawa Hatherleya i szaleństwo pułkownika Wartburtona” wskazane są jako jedyne dwie sprawy naprawdę godne geniuszu Holmesa, podczas gdy tekst oryginalny informuje czytelnika, iż owe dwie sprawy są jedynymi, z jakim doktor Watson osobiście zapoznał genialnego detektywa. W kilku miejscach tekstu uwidaczniają się także nielogiczności związane z narzędziem, które posłużyło hersztowi gangu do okaleczenia Hatherleya. Oryginał mówi o tasaku (a cleaver) i odcięciu palca. W różnych miejscach tłumaczenia można odnaleźć sprzeczne sugestie; według jednych palec ucięto w chwili, gdy „spadł [...] cios”, według innych wyrwano go przy pomocy obcęgów – podczas gdy jedna ręka oprawcy zajęta była trzymaniem latarni.

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj]