Sherman Silver Purchase Act

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Sherman Silver Purchase Act (ang. Ustawa Shermana o zakupie srebra) – ustawa z 14 lipca 1890 uchwalona przez Kongres Stanów Zjednoczonych, zastępująca Bland-Allison Act z 1878.

Nazwana od ówczesnego Sekretarza Skarbu Johna Shermana[1]. Zobowiązywała Departament Skarbu Stanów Zjednoczonych do skupu 4,5 mln uncji (około 127 ton) srebra co miesiąc, płacąc za nie banknotami wymienialnymi zarówno na srebro, jak i złoto[2].

Prezydent USA Grover Cleveland w 1893 nakłonił Kongres do odwołania ustawy[3], gdyż federalne zapasy złota w ciągu trzech lat spadły blisko dwukrotnie.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]