Shining Force

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Shining Force: The Legacy of Great Intention
Producent Sega
Wydawca Sega
Seria gier Shining Force
Data wydania 1992
Gatunek taktyczna gra fabularna
Tryby gry gra jednoosobowa
Wymagania sprzętowe
Platforma Game Boy Advance, Sega Mega Drive, Windows[1][2], Wii
Nośniki kartridż, dystrybucja cyfrowa
Kontrolery Gamepad,klawiatura, D-pad i wbudowane przyciski

Shining Force: The Legacy of Great Intention - taktyczna gra fabularna, wydana w roku 1992[3]. Należy do serii Shining Force, Rozbudowana wersja tej gry, z zmienioną grafiką, interfejsem oraz nowymi postaciami, pojawiła się w roku 2004 na Game Boy Advance, pod nazwą Shining Force: Resurrection of the Dark Dragon[4]. Akcja gry dzieje się na kontynencie Rune, w królestie Guardiana, które zostało zaatakowane przez mroczne siły. Główny bohater, młody wojownik, został wybrany by zebrać drużynę i walczyć z nieprzyjacielem.

Rozgrywka[edytuj | edytuj kod]

Rozgrywka w grze dzieli się na dwie główne części - eksplorację miast i świata, oraz bitwy. W trakcie eksploracji świata, główny bohater może rozmawiać z postaciami niezależnymi, kupować nowy sprzęt u kupców oraz zmieniać skład drużyny na bitwy. Również w trakcie eksploracji można napotkać nowe postacie, dołączające do drużyny.

Bitwy z kolei odbywają się w turach, gdzie każda postać ma swoje miejsce w kolejce. Zadaniem gracza w nich jest pokonanie wrogów, albo zabicie wybranego przeciwnika. Każdy z podwładnych bohaterów należy do określonej klasy - są zarówno typowi wojownicy, łucznicy jak i postacie magiczne. Do tego każda klasa ma określony awans, dający dostęp do nowych możliwości. Drużyna składa się z postaci należących do różnych ras, w tym centaurów czy humanoidalnych ptaków. W bitwie może uczestniczyć do 12 postaci kierowanych przez gracza. Pola bitew podzielone są na kwadraty - każda z postaci może poruszać się o ich określoną ilość, zależną od terenu. Przegrane w bitwach nie oznaczają końca gry, postać gracza odradza się w najbliższej świątyni, tracąc część złota, jednak zachowując doświadczenie. Świątynie służą również do wskrzeszania członków drużyny, którzy polegli we wcześniejszych bitwach.

Przypisy