Shinobu Asagoe

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Shinobu Asagoe
Państwo  Japonia
Miejsce zamieszkania Hyogo
Data i miejsce urodzenia 28 czerwca 1976
Hyogo
Wzrost 170 cm
Masa ciała 58 kg
Gra praworęczna
Status profesjonalny 1997
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 0 WTA, 9 ITF
Najwyżej w rankingu 21 (18 kwietnia 2005)
Australian Open 2R (2005, 2006)
Roland Garros 4R (2004)
Wimbledon 4R (2003)
US Open QF (2004)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 8 WTA, 10 ITF
Najwyżej w rankingu 13 (8 maja 2006)
Australian Open SF (2006)
Roland Garros QF (2002, 2005)
Wimbledon 3R (2003, 2005)
US Open 3R (2005, 2006)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Japonia
Igrzyska azjatyckie
Srebro
Pusan 2002 gra drużynowa
Brąz
Pusan 2002 gra pojedyncza
Uniwersjada
Złoto
Fukuoka 1995 gra podwójna
Brąz
Katania 1997 gra podwójna

Shinobu Asagoe (jap. 浅越しのぶ Asagoe Shinobu?, ur. 28 czerwca 1976 r. w Kamigōri, w prefekturze Hyōgo)tenisistka japońska, zwyciężczyni turniejów deblowych, reprezentantka w Pucharze Federacji.

Status tenisistki zawodowej posiada od 1 lutego 1997 r. W tym samym roku debiutowała w cyklu WTA Tour, w turnieju w Tokio (Princess Cup), już w pierwszym meczu pokonując jedną z czołowych zawodniczek, Amerykankę Rubin (w II rundzie przegrała z Hiszpanką Sánchez Vicario).

W kolejnych latach grała w większości w turniejach niższej rangi, w cyklu WTA występując sporadycznie. W 2000 r. awansowała po raz pierwszy do czołowej setki rankingu światowego. W 2001 r. odniosła pierwsze zwycięstwo nad zawodniczką z czołowej dziesiątki na świecie (Amandą Coetzer z RPA) oraz dotarła do pierwszego półfinału turniejowego (w Oklahoma City). Rok później wygrała swoje pierwsze turnieje w grze podwójnej (Birmingham, w parze z Belgijką Els Callens; Tokio, Japan Open, z rodaczką Naną Miyagi).

W 2003 r. awansowała do czołowej pięćdziesiątki rankingu światowego, głównie dzięki dwóm wynikom z kortów trawiastych – finałowi w Birmingham (w półfinale pokonała Rosjankę Mariję Szarapową, w finale przegrała z Bułgarką Magdaleną Maleewą) oraz w IV rundzie (1/8 finału) wielkoszlemowego Wimbledonu (pokonała m.in. Słowaczkę Hantuchovą).

Była także w III rundzie US Open (w I rundzie zrewanżowała się Maleewej za porażkę w Birmingham). Kontynuowała udane występy w 2004 r., osiągając ćwierćfinał US Open. Pokonała w tym turnieju m.in. reprezentantkę Izraela Annę Smasznową oraz Argentynkę Paolę Suárez, a przegrała z Amerykanką Lindsay Davenport. W finale turnieju w Hobart przegrała z Amerykanką Amy Frazier.

W styczniu 2005 r. doszła do finału turnieju w Auckland. Imprezę tę udało się jej wygrać w deblu, a partnerowała jej Słowenka, Katarina Srebotnik – finałowa rywalka w singlu. Tego samego roku dotarła także m.in. do półfinału turnieju w Tokio (Pan Pacific), jako pierwsza Japonka od czasu Kimiko Date w 1995 r. Występy te zapewniły jej dalszy awans w rankingu – w kwietniu 2005 r. była klasyfikowana na pozycji nr 21 w singlu, a w czerwcu – jako nr 18 w deblu.

Do września 2005 r. wygrała sześć turniejów deblowych, w dalszych dwóch była w finałach. Jednym z jej bardziej znaczących sukcesów był półfinał debla Igrzysk Olimpijskich w Atenach (2004 r.), w parze z Sugiyamą. Japonki przegrały półfinał z Hiszpankami Conchitą Martínez i Ruano Pascual. Nie udało im się również zdobyć brązowego medalu po porażce z Argentynkami Paolą Suárez i Patricią Tarabini.

Od 1999 r. Asagoe jest regularną reprezentantką Japonii w Pucharze Federacji. Występuje zarówno w grze pojedynczej, jak i podwójnej.

Wygrane turnieje WTA[edytuj]

gra podwójna (9)[edytuj]

Bibliografia[edytuj]