Shinobu Ishihara

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Shinobu Ishihara
Jedna z tablic Ishihary (prawidłowo widząca barwy osoba odczytuje liczbę 74)

Shinobu Ishihara (jap. 石原 忍 Ishihara Shinobu?, ur. 25 września 1879 w Tokio, zm. 3 stycznia 1963)japoński lekarz okulista.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Studiował na Cesarskim Uniwersytecie w Tokio w ramach stypendium, które zobowiązywało go do służby wojskowej po ukończeniu studiów. W 1905 roku został lekarzem wojskowym i rozpoczął specjalizację z oftalmologii na swoim uniwersytecie u profesora Jūjirō Kōmoto, pracując przez dwa lata w uniwersyteckiej klinice okulistycznej. Następnie został wykładowcą okulistyki na Wojskowej Akademii Medycznej (Rikugun Gun'i Gakkō) w Tokio.

Specjalizując się w okulistyce, w latach 1912–1914, Ishihara przebywał u Wolfganga Stocka w Jenie, Karla Theodora Paula Axenfelda we Freiburgu i Carla von Hessa w Monachium. Po wybuchu I wojny światowej powrócił do Tokio i do pracy w szkole medycznej.

W maju 1916 roku Ishihara otrzymał stopień doktora nauk medycznych (igaku-hakushi) na Cesarskim Uniwersytecie w Tokio, a w 1922 roku zastąpił Kōmoto na stanowisku kierownika katedry. Od 31 marca 1927 do 31 marca 1940 był dziekanem Szkoły Medycznej Cesarskiego Uniwersytetu W Tokio. W 1940 roku przeszedł na emeryturę. Przez 14 lat był prezydentem Japońskiego Towarzystwa Oftalmologicznego.

Dorobek naukowy[edytuj | edytuj kod]

Prace Ishihary dotyczyły diagnostyki jaglicy i widzenia barwnego. Stworzył znane dziś na całym świecie tablice izochromatyczne, określane jego imieniem. Był redaktorem naczelnym czasopisma „Acta societatis ophthalmologicae japonicae”.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Fischer I: Biographisches Lexikon der hervorragenden Ärzte der letzten fünfzig Jahre. Band 1. München-Berlin: Urban & Schwarzenberg, 1962, s. 686–687.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]