Shunzhi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Shunzhi
Imię chińskie osobiste
Hanyu pinyin chiń.: Aixin Jueluo Fulin 愛新覺羅福臨
mandż.: Aisin-Gioro hala-i Fulin ᠠᡳᠰᡳᠨ ᡤᡳᠣᡵᠣ ᡶᡠᠯᡳᠨ
Imię chińskie świątynne
Pismo tradycyjne 清世祖
Hanyu pinyin Qing Shizu
Imię chińskie pośmiertne
Hanyu pinyin Cesarz Titian Longyun Dingtong Jianji Yingrui Qinwen Xianwu Dade Honggong Zhiren Chunxiao Zhang
體天隆運定統建極英睿欽文顯武大德弘功至仁純孝章皇帝
Nazwisko klanu chińskie
Hanyu pinyin Aisin Gioro
Cesarz Chin
ilustracja
Cesarz Mandżurii
Okres panowania od 8 października 1643
do 5 lutego 1661
Poprzednik Hong Taiji
Następca brak (Mandżuria zjednoczona z Chinami jako jedno państwo)
Cesarz Chin z dynastii Qing
Okres panowania od 8 listopada 1644
do 5 lutego 1661
Poprzednik Ming Chongzhen (ostatni cesarz poprzedniej dynastii)
Następca Kangxi
Dane biograficzne
Dynastia Qing
Data i miejsce urodzenia 15 marca 1638
Shengjing
Data i miejsce śmierci 5 lutego 1661
Pekin
Miejsce spoczynku mauzoleum Xiaoling w Zunhua
Ojciec Hong Taiji
Matka Cesarzowa Xiaozhuang
Żona Cesarzowa Borjigit
Cesarzowa Xiaohuizhang
Cesarzowa Xiaokangzhang
Konkubina Cesarzowa Xiaoxian
Dzieci książę Fuquan
Xuanye, cesarz Kangxi
książę Rong
książę Changning
książę Jishou
książę Longxi
książę Yonggan

Shunzhi (chiń. upr.: 顺治帝; chiń. trad.: 順治帝; pinyin: Shùnzhì Dì; Wade-Giles: Shun4-chih4 Ti4; mandż.: ᠠᡳᠰᡳᠨ ᡤᡳᠣᡵᠣ ᡶᡠᠯᡳᠨ Ijishūn Dasan Hūwangdi; mongolski: Eyebeer Zasagch Khaan; ur. 15 marca 1638, zm. 5 lutego 1661) – władca Mandżurii od 1643 , trzeci cesarz z dynastii Qing i pierwszy cesarz Chin z tej dynastii. W Chinach panował w latach 1644-1661. Ponieważ został wybrany na cesarza w wieku pięciu lat, przez pierwsze 7 lat jego panowania regencję sprawował jego stryj, Dorgon. Za czasów, aczkolwiek nie pod kierunkiem, cesarza Shunzhi, Mandżurowie podbili niemal całe Chiny.

Bibliografia[edytuj]

  1. Willard J. Petersen: The Cambridge History of China. T. 9: Part One: The Ch’ing Empire to 1800. Cambridge: Cambridge University Press, 2002. ISBN 0-521-24334-3.
  2. Evelyn S. Rawski: The Last Emperors: A Social History of Qing Imperial Institutions. Berkeley: University of California Press, 2001. ISBN 0-520-22837-5.


Poprzednik
Cesarz Chin
1644 - 1661
Następca
Kangxi