Sianów

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Sianów
Centrum Sianowa
Centrum Sianowa
Herb Flaga
Herb Sianowa Flaga Sianowa
Państwo  Polska
Województwo  zachodniopomorskie
Powiat koszaliński
Gmina Sianów
gmina miejsko-wiejska
Prawa miejskie 1343
Burmistrz Maciej Berlicki
Powierzchnia 15,88 km²
Populacja (2009)
• liczba ludności
• gęstość

6606
416,0 os./km²
Strefa numeracyjna
(+48) 94
Kod pocztowy 76-004
Tablice rejestracyjne ZKO
Położenie na mapie powiatu koszalińskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu koszalińskiego
Sianów
Sianów
Położenie na mapie województwa zachodniopomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa zachodniopomorskiego
Sianów
Sianów
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Sianów
Sianów
Ziemia 54°13′49″N 16°17′51″E/54,230278 16,297500
TERC
(TERYT)
4324409074
SIMC 0950240
Urząd miejski
ul. Armii Polskiej 30
76-004 Sianów
Strona internetowa

Sianów (tuż po wojnie Canów[1], niem. Zanow) – miasto w północno-zachodniej Polsce, w woj. zachodniopomorskim, w powiecie koszalińskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Sianów. Położone na Równinie Słupskiej nad strugą Polnicą, ok. 10 km od Koszalina, z którym graniczy administracyjnie.

Według danych z 30 czerwca 2009 r., miasto miało 6606 mieszkańców[2].

Jest ośrodkiem usługowym z drobnym przemysłem spożywczym. Główny towar eksportowy dawniej stanowiły śledzie oraz piwo z lokalnego browaru (założonego w 1787).

Położenie[edytuj]

Sianów (przy współrzędnych 54°13′N 16°18′E/54,216667 16,300000) leży w północno-wschodniej części województwa zachodniopomorskiego, w północnej części powiatu koszalińskiego. Położony jest na Równinie Słupskiej, nad strugą Polnicą. Na południe od miasta płynie rzeka Unieść oraz Struga Sianowska. Sianów leży na północny wschód od Koszalina, z którym graniczy administracyjnie poprzez lasy Góry Chełmskiej.

Według danych z 1 stycznia 2009 r. powierzchnia miasta wynosi 15,88 km²[3].

Miasto leży na historycznym Pomorzu Zachodnim. Od 1815 r. w rejencji koszalińskiej, w prowincji Pomorze. Po II wojnie światowej Sianów przyłączono do województwa szczecińskiego, a w 1950 roku został włączony do nowo powstałego województwa koszalińskiego.

W pobliżu Sianowa znajduje się rezerwat przyrody "Jodły Karnieszewickie".

Historia[edytuj]

W 1311 r. przy okazji opisu granic Gorzebądza wspomniano o "villa Sanow", w 1330 r. wzmiankowany był Zamek, który prawdopodobnie znajdował się w widłach Unieści i Polnicy. Sianów prawa miejskie uzyskał w 1343 r. jako własność Święców, a następnie książąt zachodniopomorskich, od 1653 r. Hohenzollernów brandenburskich (zgermanizowana nazwa Zanow). Od XIX w. ośrodek przemysłu zapałczanego. W 1869 r. uzyskał połączenie kolejowe.

Po przejęciu miasta przez administrację polską w 1945 r. przejściowo używano nazwy Canów (ew. Cianowo)[4], zmienionej po konsultacji z naukowcami Instytutu Bałtyckiego[5] rozporządzeniem rządowym z listopada 1946 r. na Sianowo[6]. Komisja Ustalania Nazw Miejscowości przyjmując nazwę nawiązała do rzeczownika pospolitego "siano"[7].

O gospodarce miasta decydował głównie rozwinięty przemysł zapałczany – Zakłady Przemysłu Zapałczanego "Polmatch" w Sianowie zostały zlikwidowane w 2007 r.[8]

W czasach niepodległości Pomorza Zachodniego Sianów był miastem, o którego mieszkańcach opowiadano dowcipy podobne do tych, które obecnie opowiada się o Wąchocku, co zostało odnotowane jeszcze przez późniejszych etnografów. Po włączeniu Pomorza do Niemiec zwyczaj ten zanikł.

Demografia[edytuj]

  • Piramida wieku mieszkańców Sianowa w 2014 roku[9].


Piramida wieku Sianow.png

Architektura[edytuj]

Zabytki chronione prawnie w Sianowie:

  • układ urbanistyczny miasta[10],
  • kościół pw. św. Stanisława Kostki – szachulcowy kościół parafialny z XVIII w. z wieżą murowaną z 2. poł. XVI w.,
  • kaplica cmentarna z 1844 r. (ul. Węgorzewska),
  • Park Miejski w Sianowie[11] z alejami dojazdowymi z pocz. XIX w. (ul. Chrobrego).

Obiekty o walorach historycznych:

  • zamek z 1. poł. XIV wieku (nie istnieje ze względu na zatarcie śladów przy budowie drogi do Koszalina)
  • ratusz z 1879 r.
  • eklektyczna brama miejska
  • fabryka zapałek z 1845 r.

Transport[edytuj]

Przez miasto przebiega droga krajowa nr 6 (BerlinSzczecinGdańskKaliningrad) i linia kolejowa nr 202 StargardGdańsk. Połączenie z centrum Koszalina umożliwiają prywatni przedsiębiorcy oraz autobusy PKS (linia nr 7 koszalińskiej komunikacji miejskiej została zlikwidowana). Najbliższa stacja kolejowa położona jest w miejscowości Skibno (około 3 km od centrum) – zatrzymują się tam pociągi osobowe. W Skibnie znajduje się duża składnica drewna. Pociągi pospieszne i ekspresowe zatrzymują się w położonym 10 km od Sianowa Koszalinie.

Gospodarka[edytuj]

Obecnie w gminie Sianów znajdują się następujące zakłady przemysłowe:

  • firma i fabryka "Dega" – wyroby garmażeryjne w Karnieszewicach,
  • palarnia kawy "MK Cafe" w Skibnie,
  • gospodarstwo rybackie "Dadoń",
  • Chłodnie i Budownictwo Przemysłowe "Ganz Polska".

Edukacja[edytuj]

  • Szkoła Podstawowa nr 1 im. Janka Bytnara
  • Szkoła Podstawowa nr 2 im. Bohaterów 8. Drezdeńskiej Dywizji Piechoty
  • Gimnazjum Gminne im. Ireny Sendlerowej
  • Przedszkole Gminne

Sport[edytuj]

Kluby sportowe w mieście:

  • UKS Kometa Sianów – Badminton.
  • UKS Victoria Dega Sianów
  • klub sportowy "Victoria Sianów" (IV liga, grupa zachodniopomorska).
  • UKS Victoria SP 2 Sianów (II liga kobiet, grupa kujawsko-pomorska)

Administracja[edytuj]

Miasto jest siedzibą gminy miejsko-wiejskiej. Mieszkańcy Sianowa wybierają do swojej rady miejskiej 8 radnych (8 z 15). Pozostałych 7 radnych wybierają mieszkańcy terenów wiejskich gminy Sianów. Organem wykonawczym jest burmistrz. Siedzibą władz jest ratusz przy ul. Armii Polskiej.

Burmistrzowie Sianowa:

  • Mirosław Kamiński (7 czerwca 1990 - 14 marca 1991)
  • Jerzy Gałązka (14 marca 1991 - 18 kwietnia 1996)
  • Andrzej Henryk Matyjaszek (1998 - 2000)
  • Andrzej Jankowiak (21 października 2000 - 18 listopada 2002)
  • Andrzej Henryk Matyjaszek (2002 - 2006)
  • Ryszard Stanisław Wątroba (2006 - 2010)
  • Maciej Berlicki (od 2010 r.)

Gmina Sianów utworzyła w obrębie miasta 3 jednostki pomocnicze, zwane osiedlami (tj. Osiedle Nr 1, 2, 3). Organem uchwałodawczym każdego jest ogólne zebranie mieszkańców, które wybiera zarząd osiedla, składający się z przewodniczącego zarządu, sekretarza oraz od 1 do 3 członków[12]

Mieszkańcy Sianowa wybierają parlamentarzystów z okręgu wyborczego Koszalin, a posłów do Parlamentu Europejskiego z okręgu wyborczego nr 13.

Wspólnoty wyznaniowe[edytuj]

Ludzie związani z Sianowem[edytuj]

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Pierwsza powojenna mapa Polski wydana przez WIG Sztabu Generalnego w roku 1945
  2. Ludność. Stan i struktura w przekroju terytorialnym (Stan w dniu 30 VI 2009 r.). Warszawa: Główny Urząd Statystyczny, 2009-11-24. ISSN 1734-6118.
  3. Powierzchnia i ludność w przekroju terytorialnym w 2009 r.. Warszawa: Główny Urząd Statystyczny, 2009-08-20. ISSN 1505-5507.
  4. Słownik współczesnych nazw geograficznych Pomorza Zachodniego z nazwami przejściowymi z lat 1945-1948. Tadeusz Białecki (red.). Szczecin: Książnica Pomorska w Szczecinie, 2002, s. 190. ISBN 83-87879-34-7.
  5. 60 rocznica przybycia pierwszych osadników na Ziemię Sianowską
  6. M.P. z 1946 r. Nr 142, poz. 262, s. 8
  7. Małgorzata Żuchowska, Nazwy miejscowości nadbałtyckich, w: Poznaj swój kraj, nr 4/1986, s.13, ISSN 0832-6151
  8. Cezary Sołowij: Zapałki się wypaliły (pol.). Serwis Głosu Koszalińskiego. [dostęp 2010-02-18].
  9. http://www.polskawliczbach.pl/Sianow, w oparciu o dane GUS.
  10. zachodniopomorski Wojewódzki Konserwator Zabytków, nr rej. 557 z dnia 14.02.1966
  11. Nazwa zgodnie z Uchwałą Nr XXVIII/160/08 Rady Miejskiej w Sianowie z dnia 30 września 2008
  12. Uchwała Nr XXVII/154/2004 Rady Miejskiej w Sianowie z dnia 29 grudnia 2004 r. ws. uchwalenia statutów osiedli Gminy i Miasta Sianów (Dz. Urz. Woj. Zachodniopomorskiego z 2005 r. Nr 26, poz. 549)
  13. Dane według wyszukiwarki zborów na oficjalnej stronie Świadków Jehowy (www.jw.org), dostęp z 7 czerwca 2014.

Linki zewnętrzne[edytuj]