Sieć Feistela

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Sieć Feistela – struktura stosowana w budowie symetrycznych algorytmów szyfrujących, której opis opublikował w latach siedemdziesiątych pracownik IBM Horst Feistel.

Schemat sieci Feistela

Sieć Feistela pozwala na szyfrowanie i deszyfrowanie informacji tym samym algorytmem, mimo iż funkcja nie jest odwracalna. Sieć Feistela generuje z tekstu jawnego szyfrogram, a z szyfrogramu tekst jawny. W ten sposób konstruowanie algorytmów szyfrujących znacznie się uprościło, ponieważ nie trzeba się troszczyć o odwracalność funkcji .

Tekst jawny dzieli się na dwa równe bloki , . Funkcja jest właściwym algorytmem szyfrującym. Jako wynik otrzymuje się szyfrogram. Numer kolejnej rundy oznaczany jest indeksem ; to oznacza iż wynik szyfrowania jest ponownie -krotnie szyfrowany, co polepsza jakość szyfrowania.

Algorytmy zbudowane na bazie sieci Feistela: