Sieć lokalna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Sieć lokalna (ang. LAN – Local Area Network) – sieć komputerowa łącząca komputery na określonym obszarze takim jak blok, szkoła, laboratorium, czy też biuro. Główne różnice LAN, w porównaniu z siecią WAN, to m.in. wyższy wskaźnik transferu danych, czy też mniejszy obszar geograficzny.

W przeszłości używane były ARCNET, Token Ring i inne standardy, ale obecnie najpopularniejszymi technologiami używanymi do budowy sieci LAN są Ethernet oraz Wi-Fi.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Wzrastające zapotrzebowanie i używanie komputerów na wyższych uczelniach oraz laboratoriach pod koniec lat 60-tych stworzyło konieczność zapewnienia łączy między komputerami o dużej szybkości. Dobrym wyznacznikiem sytuacji był raport z 1970 roku z Laboratorium Berkeley, w którym opisano rozwój sieci nazwanej “Octopus”.

Sieć Cambridge Ring została stworzona na Uniwersytecie Cambridge w 1974, nigdy jednak nie została pomyślnie ukończona jako produkt komercyjny.

Ethernet została stworzona w ośrodku Xerox PARC w latach 19731975.

ARCNET stworzony został przez korporację Datapoint w 1976, ogłoszono to w 1977. Jego pierwsza komercjalna instalacja miała miejsce w grudniu 1977 roku w jednym z banków w Nowym Jorku, na Manhattanie.

Ewolucja standardów[edytuj | edytuj kod]

Rozwój oraz zwiększanie ilości komputerów z systemem CP/M pod koniec lat 70., a później komputerów z systemem DOS na początku 1981 roku sprawił, że do wielu sieci należały dziesiątki, a nawet setki komputerów. Głównym motywem do tworzenia sieci była zazwyczaj chęć udostępniania m.in. drukarek, które w tamtych czasach były drogie. Pomysł spotkał się z ogromnym entuzjazmem, więc przez kilka lat, od ok. 1983 r., eksperci branży komputerowej regularnie deklarowali, iż następny rok będzie „rokiem sieci LAN”.

W praktyce, pomysł ciągle borykał się z problemami w postaci niekompatybilnych warstw fizycznych oraz implementacji protokołów sieciowych, a także z nadmiarem metod udostępniania zasobów. Zazwyczaj były różne typy kart sieciowych, kabli, protokołów oraz systemów operacyjnych sieci. Rozwiązanie pojawiło się wraz z nadejściem Novell NetWare który zapewniał równomierne wparcie dla różnych typów kart/kabli, a także znacznie bardziej dopracowany system operacyjny w porównaniu do większości jego konkurentów. Netware zdominował rynek sieci LAN dla komputerów osobistych zaraz po jego wprowadzeniu w 1983 r., co trwało aż do połowy lat 90., kiedy Microsoft wprowadził system Windows NT Advanced Server.

Wśród konkurencji NetWare, jedynie Banyan Vines miał porównywalny potencjał technologiczny. Microsoft oraz 3Com pracowały razem nad stworzeniem prostego system operacyjnego sieci, który stanowił podstawę 3+Share, LAN Manager’a oraz LAN Server, jednak żaden z nich nie odniósł sukcesu.

W tym samym okresie, komputery od dostawców takich jak m.in. Sun Microsystems, Hewlett-Packard, Silicon Graphics, Intergraph, NeXT oraz Apollo, na których był system UNIX, używały protokołu TCP/IP. Obecnie protokół TCP/IP praktycznie w całości zastąpił IPX, AppleTalk, NBF i inne protokoły używane przez pierwsze sieci typu LAN.

Kable[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze okablowanie w sieciach LAN zawsze bazowało na różnych typach kabla współosiowego. Jednak skrętka ekranowana była używana w implementacjach Token Ring w IBM, w 1984 r. StarLAN ukazał możliwości prostej skrętki nieekranowanej używając kabla Cat3. To doprowadziło do rozwoju modelu 10Base-T oraz okablowania, które do tej pory jest podstawą większości dzisiejszych sieci LAN. Coraz częściej używa się także światłowodów.

Ponieważ nie zawsze możliwe jest zastosowanie kabla, używa się najpopularniejszej technologii sieci bezprzewodowej Wi-Fi.

Aspekty techniczne[edytuj | edytuj kod]

Topologia sieci określa wzór układu połączeń między urządzeniami i segmentów sieci. Switched Ethernet był przez pewien czas najpopularniejszą warstwą łącza danych i warstwą fizycznej realizacji dla sieci lokalnych. W wyższych warstwach standardem był protokół TCP/IP. Mniejsze LAN-y zwykle zawierały jeden lub więcej switch’ów, które były między sobą połączone. Często co najmniej jeden z nich jest podłączony do routera, modemu lub modemu ADSL.

Większe sieci LAN charakteryzują się stosowaniem nadmiarowych połączeń z przełączników protokołu drzewa rozpinającego, aby zapobiec pętli, ich zdolności zarządzania różnymi rodzajami ruchu poprzez jakość usługi (QoS), a także stosują segregowanie ruchu za pomocą wirtualnych sieci (VLAN). Większe sieci LAN ponadto zawierają szeroki zakres urządzeń sieciowych takich jak switche, firewalle, routery oraz sensory.

Sieci LAN mogą mieć połączenia z innymi sieciami LAN poprzez łącza dzierżawione, usługi dzierżawione, lub poprzez użycie technologii wirtualnych prywatnych sieci. W zależności od zabezpieczenia i ulokowania połączeń w sieci LAN, oraz dystansu między nimi, LAN może zostać sklasyfikowana jako miejska sieć komputerowa (MAN) lub sieć rozległa (WAN).

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]