Siedlęcin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Siedlęcin
Kościół pw. Matki Boskiej Nieustającej Pomocy
Kościół pw. Matki Boskiej Nieustającej Pomocy
Państwo  Polska
Województwo dolnośląskie
Powiat jeleniogórski
Gmina Jeżów Sudecki
Liczba ludności (2011) 1395[1]
Strefa numeracyjna 75
Kod pocztowy 58-522
Tablice rejestracyjne DJE
SIMC 0189813
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Siedlęcin
Siedlęcin
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Siedlęcin
Siedlęcin
Ziemia 50°55′58″N 15°40′42″E/50,932778 15,678333

Siedlęcin (niem. Boberröhsdorf[2]) – wieś w Polsce, położona w województwie dolnośląskim, w powiecie jeleniogórskim, w gminie Jeżów Sudecki, między Jeziorem Modrym na południowym wschodzie, a Jeziorem Wrzeszczyńskim na zachodzie. Miejscowość ma charakter łańcuchówki, rozciągającej się na długości ok. 5 km.

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

Historyczne nazwy miejscowości:

  • Rudgersdorf – 1305 rok,
  • Rudigersdorff – 1369 rok,
  • Boberröhrsdorff – 1668 rok,
  • Bober Röhrsdorff – 1687 rok,
  • Bober-Röhrsdorf – 1786 rok,
  • Boberröhrsdorf – 1905 rok,
  • Borowice, Bobrowice, Sobięcin – 1945 rok.

12 listopada 1946 nadano miejscowości polską nazwę Siedlęcin[2].

Podział administracyjny[edytuj | edytuj kod]

W latach 1945–1954 miejscowość była siedzibą gminy Siedlęcin. W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa jeleniogórskiego.

W obrębie miejscowości wyróżniona jest 1 jej część – Łapiguz. Nieformalnie miejscowość składa się z 3 dzielnic:

  • Siedlęcin Górny
  • Siedlęcin Dolny
  • Osiedle

Historia[edytuj | edytuj kod]

Miejscowość została założona na przełomie XIII i XIV wieku.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Wedle rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są obiekty[3]:

  • kościół parafialny pw. św. Mikołaja, gotycki, z XIV–XIX w.
  • cmentarz przy kościele
  • kościół ewangelicki, obecnie rzymsko-katolicki pomocniczy pw. Matki Boskiej Nieustającej Pomocy, z XVIII w.
  • gotycki dwór obronny z XIV w.[4] – tzw. wieża książęca – mieszkalna (niewłaściwie nazywana rycerską), z zachowanymi malowidłami ściennymi, ul. Długa 21
  • oficyna przy wieży, z drugiej połowy XVIII w.

Przypisy

  1. GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
  2. 2,0 2,1 Rozporządzenie Ministrów: Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 12 listopada 1946 r. o przywróceniu i ustaleniu urzędowych nazw miejscowości (M.P. z 1946 r. Nr 142, poz. 262).
  3. Rejestr zabytków nieruchomych woj. dolnośląskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. [dostęp 2012-08-25]. s. 46.
  4. Łuczyński Romuald M. Zamki, dwory i pałace w Sudetach, Legnica, 2008, s. 339