Siemisławice

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Siemisławice
przysiółek wsi
Ilustracja
Kościół Trójcy Przenajświętszej w Siemisławicach
Państwo  Polska
Województwo  dolnośląskie
Powiat strzeliński
Gmina Przeworno
Sołectwo Przeworno
Część miejscowości Przeworno
Strefa numeracyjna 74
Tablice rejestracyjne DST
SIMC 0854819
Położenie na mapie gminy Przeworno
Mapa lokalizacyjna gminy Przeworno
Siemisławice
Siemisławice
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Siemisławice
Siemisławice
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Siemisławice
Siemisławice
Położenie na mapie powiatu strzelińskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu strzelińskiego
Siemisławice
Siemisławice
Ziemia50°41′16″N 17°09′06″E/50,687778 17,151667
Herb Georga von Czirn

Siemisławiceprzysiółek w Polsce położony w województwie dolnośląskim, w powiecie strzelińskim, w gminie Przeworno.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa wałbrzyskiego.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Wieś założona została w pierwszej połowie XV wieku i początkowo stanowiła własność książąt brzeskich, od 1445r. należała do rodziny von Czirn, być może jak lenno. Od 1642 r. ponownie w posiadaniu Piastów legnicko-brzeskich. W 1654 r. majątek należał do księcia Chrystiana legnickiego, który następnie przekazał go jako lenno swojemu przyrodniemu bratu, hrabiemu Augustowi legnickiemu, który zmarł w tym dworze 14 maja 1679 r. Po śmierci hrabiego Augusta i wygaśnięciu linii Piastów brzeskich dobra przejął w 1679 r. cesarz Leopolda I Habsburg. Niedługo później, w 1687 r. oddane zostały w zastaw baronowi Johannowi Ludwigowi von Waffenberg. On to w latach 1729-1734 ufundował w Siemisławicach kościół p.w. św. Antoniego. W czasie pierwszej wojny śląskiej, w 1743 r. dobra w Siemisławicach zostały przekazane przez króla pruskiego Fryderyka I fundacji Königlische Charité z Berlina. W posiadaniu tej fundacji charytatywnej pozostały do końca II wojny światowej. Majątek był przeważnie oddawany w dzierżawę. W 1886 r. dobra liczące 145 ha dzierżawili spadkobiercy von Schönermarka, a następnie w latach 1894-1937 rodzina Frühbutz. Po 1945 r. majątek zarządzany przez Państwowe Gospodarstwo Rolne.[1]

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są[2]:

  • kościół z 1723 roku pw. św. Antoniego, dawniej ewangelicki, obecnie rzymsko katolicki pomocniczy (nr rej. zabytków: 278/1618 z 8.04.1966)
  • Dwór w Siemisławicach z 1609 roku, obecnie dom nr 15. Początkowo był to niewielki zamek wzniesiony w pierwszej połowie XV wieku dla piastowskiego księcia Fryderyka I legnickiego. Następnie od 1445 roku we władaniu rodziny von Czirn, być może jako lenno. Około 1609 roku przebudowany przez Georga von Czirna na renesansowy dwór. Kolejna przebudowa nastąpiła po 1653 r., a następnie w drugiej połowie XIX w. i na początku XX w. W latach 1743-1945 własność fundacji charytatywnej, która oddawała majątek w dzierżawę. Po 1945 roku należał do PGR i w tym czasie w dworze urządzono biura i mieszkania. W latach 1972-1974 dwór był remontowany. Od 2011 roku dwór nie jest użytkowany. Budynek jest zbudowany z kamienia i cegły, na rzucie prostokąta, częściowo podpiwniczony, dwukondygnacyjny, z użytkowym poddaszem, nakryty dachem dwuspadowym. Od wschodu parterowa przybudówka. Fasada dziewięcioosiowa, z centralną prostokątną wieżą. W wieży znajduje się główne wejście do budynku ozdobione dwuosiowym manierystycznym portalem z herbami rodów von Czirn i von Zedlitz. Elewacje pozbawione ozdobnych detali, z oknami w prostych wykonanych w tynku opaskach. Pomiędzy trzecią i czwartą kondygnacją wieży zegar słoneczny. Układ wnętrz dwutraktowy, z centralną sienią i klatką schodową umieszczoną w wieży. W części pomieszczeń zachowane sklepienia krzyżowe i kolebkowe z lunetami, w pozostałych płaskie stropy. Do dworu przylegają resztki zdewastowanego parku oraz zabudowania dawnego folwarku: oficyna mieszkalna, stodoła, stajnia, obora i spichlerz. Obiekt został wpisany do rejestru zabytków pod numerem 277/1635 w dniu 12.04.1966 r.[1]

Szlaki turystyczne[edytuj | edytuj kod]

szlak turystyczny niebieski Ząbkowice Śląskie - Bobolice - Cierniowa Kopa - Zameczny Potok - Muszkowicki Las Bukowy - Muszkowice - Henryków - Raczyce - Witostowice - Nowolesie - Nowoleska Kopa - Kalinka - Nowina - Dzierzkowa - Siemisławice - PrzewornoKrzywinaGarnczarekSkrzyżowanie pod DębemBiały Kościół

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Siemisławice, www.palaceslaska.pl [dostęp 2019-10-10].
  2. Rejestr zabytków nieruchomych woj. dolnośląskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. s. 146. [dostęp 30.9.2012].