Sieniawa (województwo małopolskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Sieniawa
Sieniawa
Państwo  Polska
Województwo małopolskie
Powiat nowotarski
Gmina Raba Wyżna
Liczba ludności 1929
Strefa numeracyjna (+48) 18
Kod pocztowy 34-723[1]
Tablice rejestracyjne KNT
SIMC 0462249
Położenie na mapie gminy Raba Wyżna
Mapa lokalizacyjna gminy Raba Wyżna
Sieniawa
Sieniawa
Położenie na mapie powiatu nowotarskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu nowotarskiego
Sieniawa
Sieniawa
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa małopolskiego
Sieniawa
Sieniawa
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Sieniawa
Sieniawa
Ziemia49°32′23,42″N 19°55′42,42″E/49,539839 19,928450

Sieniawawieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie nowotarskim, w gminie Raba Wyżna. Pod względem geograficznym miejscowość znajduje się w Kotlinie Rabczańskiej[2]. Tutaj także znajdują się źródła rzeki Raby. W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie nowosądeckim.

Według Słownika geograficznego Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich (T. X), we wsi w roku 1869 było 129 domów i 734 mieszkańców (363 mężczyzn i 371 kobiet), natomiast w roku 1888 liczyła już 141 domów. Ludność wynosiła wtedy 755 (369 mężczyzn oraz 386 kobiet). Miejscowość do lat 80. XX wieku należała, razem z Rokicinami oraz Bielanką do rzymskokatolickiej parafii św. Stanisława BM w Rabie Wyżnej.

Do najważniejszych zabytków w Sieniawie należą Drewniany kościół św. Antoniego wybudowany kosztem właściciela wsi Andrzeja Sendzimira herbu Ostoja i jego żony Anny z Sierakowskich w latach 40. XVIII wieku, dworek dawnych właścicieli (w ciągu wieków były to rodziny: Sierakowskich, Sendzimirów następnie Borowskich, Zduniów i Głowińskich) stojący naprzeciw nowego kościoła parafialnego pod wezwaniem Niepokalanego Serca NMP oraz drewniana dzwonnica w centrum wsi na roli Pytlówka.

W 2008 uroczyście obchodzono 100-lecie utworzenia w Sieniawie Szkoły podstawowej. Jej pierwszym nauczycielem był Franciszek Boroń, a placówce patronuje Władysław Orkan.

W Sieniawie 27 maja 1942 urodził się prof. Andrzej Zoll prawnik, były przewodniczący PKW, sędzia i prezes Trybunału Konstytucyjnego oraz Rzecznik Praw Obywatelskich, profesor zwyczajny i wykładowca akademicki. Tutaj urodził się Stanisław Janik (1928-1998) polski ratownik górski, przewodnik i działacz turystyczny oraz jego brat Antoni Janik (ur. 1930).

Części wsi[edytuj | edytuj kod]

Integralne części wsi Sieniawa: Bachulówka Niżnia, Bachulówka Wyżnia, Bełtówka, Cepielówka, Chorówka, Cielichówka, Domałówka, Dudkówka, Ferkówka, Gapkówka, Jańczurówka, Janelówka , Janickówka, Kalębówka, Kotarbówka, Kowalówka, Królówka Niżnia, Królówka Wyżnia, Kudłasówka, Łajkówka, Martaużówka, Pasternakówka, Piaskówka, Pietrówka, Pytlówka, Rusnakówka, Stafirówka, Stanikówka, Szewczykówka, Talagówka, Trybuniówka, Węglarzówka, Wilkówka, Wszołówka, Zagroda, Żądłówka[3][4][5]

Wybrana bibliografia na temat historii Sieniawy (źródła i literatura)[edytuj | edytuj kod]

  • Kronika parafii Raba Wyżna T. I, 1835 – 1993, oprac. M. Pietrzak, Kraków – Raba Wyżna 2011.
  • Lustracja województwa krakowskiego 1765, cz. 1: powiaty sądecki, szczyrzycki, biecki, czchowski oraz księstwa zatorskiego i oświęcimskie, wyd. A. Falniowska-Gradowska, Warszawa – Kraków 1973, s. 62 – 63.
  • Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, pod red. B. Chlebowskiego, F. Sulimierskiego, W. Walewskiego, T. X, Warszawa 1889, s. 559.
  • Gmina Raba Wyżna, zebrał i oprac. E. Siarka, Kraków – Michałowice 2004.
  • J. Kondracki, Geografia regionalna Polski, Warszawa, 1998.
  • M. Koszarek, Z dziejów Parafii Św. Stanisława BM w Rabie Wyżnej w latach 1580–2001, Kraków 2001.
  • J. Kracik, Duchowe niedostatki wsi beskidzkiej w przeddzień utworzenia parafii – Spytkowice 1758, [w:] „Nasza Przeszłość” 60: 1983, s. 161–191.
  • J. Kracik, Parafia Raba Wyżna w XVI – XVIII wieku, [w:] "Analecta Cracoviensia" XXX – XXXI 1998-1999, s. 493 – 503.
  • J. Kracik, Spytkowice za królewskich i cesarskich czasów. Wieś i parafia, Kraków 2008.
  • T. Kubowicz, Sieniawa, [w:] 25-lecie Klubu Raba Wyżna w Ameryce Północnej…i tam gdzie nasze korzenie, Chicago 1996, bs.
  • M. Łukaszczyk, 550 lat dekanatu nowotarskiego, Nowy Targ 1998.
  • Z. Pytel, M. Susek, Drewniane Świątynie Archidiecezji krakowskiej, Kraków 1999, s. 120.
  • J. Wójcik, Zarys dziejów Sieniawy na tle Gminy Raba Wyżna, Kraków 1998.
  • A. Zoll, Zollowie. Opowieść rodzinna, Kraków 2011.
  • Oficjalna strona Szkoły podstawowej im. Władysława Orkana w Sieniawie

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych poprzez wyszukiwarkę. Poczta Polska S.A., styczeń 2013. [dostęp 2015-03-26].
  2. J. Kondracki, Geografia regionalna Polski, Warszawa 1998.
  3. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  4. GUS. Rejestr TERYT
  5. KSNG: Wykaz urzędowych nazw miejscowości i ich części (pol.). opublikowany [w:] Dz.U. z 2013 r. poz. 200 ze zmianami w Dz.U. z 2015 r. poz. 1636. [dostęp 2018-01-06].