Siennów

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł 49°57′38″N 22°29′0″E
- błąd 39 m
WD 49°58'0.1"N, 22°30'0.0"E
- błąd 14 m
Odległość 1450 m
Siennów
wieś
Państwo  Polska
Województwo  podkarpackie
Powiat przeworski
Gmina Zarzecze
Liczba ludności (2017-12-31) 1053[1]
Strefa numeracyjna 16
Kod pocztowy 37-205[2]
Tablice rejestracyjne RPZ
SIMC 0613464
Położenie na mapie gminy Zarzecze
Mapa konturowa gminy Zarzecze, na dole po lewej znajduje się punkt z opisem „Siennów”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole po prawej znajduje się punkt z opisem „Siennów”
Położenie na mapie województwa podkarpackiego
Mapa konturowa województwa podkarpackiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Siennów”
Położenie na mapie powiatu przeworskiego
Mapa konturowa powiatu przeworskiego, na dole znajduje się punkt z opisem „Siennów”
Ziemia49°57′38″N 22°29′00″E/49,960556 22,483333

Siennówwieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie przeworskim, w gminie Zarzecze[3][4]. Leży w odległości 5 km na południowy wschód od siedziby gminy.

Miejscowość jest siedzibą rzymskokatolickiej parafii Wszystkich Świętych należącej do dekanatu Przeworsk II, w archidiecezji przemyskiej[5].

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa przemyskiego.

Części wsi[edytuj | edytuj kod]

Integralne części wsi Siennów[3][4]
SIMC Nazwa Rodzaj
0613470 Szwaby część wsi
0613487 Wańkowskie część wsi

Historia[edytuj | edytuj kod]

W 1390 parafię łacińską erygował kasztelan lwowski Jan Sienko. W 1449 parafię patronował kasztelan halicki Adrzej Sienko. Temu też rodowi należało by przypisać wzniesienie pierwszego tutejszego obiektu rezydencjonalno-obronnego zwanego "zamczyskiem Sienków". W XVI w. Siennów należał do Piotra Dębickiego, a następnie Piotra Gorajskiego oraz jego żony Katarzyny z Pstrokońskich. W XVII w. należał do Marii Ożarowskiej.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

  • Drewniany kościół filialny pw. Wszystkich Świętych wzniesiony w roku 1676. W trakcie gruntownego remontu w 1869 zlikwidowano obiegające kościół soboty i dostawiono obszerną kruchtę od zach. W 1999 r. na świątynię runął pomnikowy dąb. Całkowicie rozpadł się wówczas m.in. dach prezbiterium, runął fragment wschodniej ściany szczytowej zakrystii, a zrębowe ściany kościoła odchylone zostały od pionu o blisko 1 m. Kościół został uratowany przed całkowitą zagładą dzięki natychmiastowej akcji zabezpieczającej, przeprowadzonej przez parafian. Gruntowne prace remontowe przeprowadzono jeszcze w 1999 r[6].
  • pozostałości zespołu dworskiego
    • murowana oficyna z gankiem wspartym na dwóch filarach (XVIII w.)
    • park (XVIII w.), przekomponowany na krajobrazowy w XIX stuleciu
    • pozostałości XVII-wiecznych fortyfikacji ziemnych w postaci wału o długości 112 m znajduje się we wschodniej części nieistniejącego dworu oraz fosa o długości 103 m – w jego południowej części. Północny koniec wału ziemnego posiada formę ziemną o nieregularnym obecnie kształcie, zbliżoną do owalu o średnicy ok. 20 m u podstawy.

Urodzeni w Siennowie[edytuj | edytuj kod]


Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Gmina Zarzecze - Statystyka
  2. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 1150 [dostęp 2020-12-23] [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
  3. a b Rozporządzenie w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  4. a b GUS. Wyszukiwarka TERYT
  5. Dekanat na stronie archidiecezji
  6. Strona polska .travel.pl – Kościół w Sienniowie
  7. Zbigniew Mieczkowski. Monografia poligonu drawskiego - odcinek 4. Major Ludomir Włodzimierz Kościerza-Wolski. Kawaler Virtuti Militari. Pierwszy komendant poligonu. „Echa znad Drawy i Gwdy”. 7 (38), s. 16, sierpień-wrzesień 2012. 

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]