Sieradowicki Park Krajobrazowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Sieradowicki Park Krajobrazowy
Logo parku
Logo parku
Położenie gminy: Starachowice, Bodzentyn, Pawłów, Suchedniów, Wąchock
Powierzchnia 121,06 km²
Otulina 162,36 km²
Liczba rezerwatów 3
Położenie na mapie województwa świętokrzyskiego
Mapa lokalizacyjna województwa świętokrzyskiego
Sieradowicki Park Krajobrazowy
Sieradowicki Park Krajobrazowy
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Sieradowicki Park Krajobrazowy
Sieradowicki Park Krajobrazowy
Położenie na mapie świata
Mapa lokalizacyjna świata
Sieradowicki Park Krajobrazowy
Sieradowicki Park Krajobrazowy
Ziemia 51°01′40,62″N 20°57′47,83″E/51,027950 20,963286
Oficjalna strona

Sieradowicki Park Krajobrazowy znajduje się w województwie świętokrzyskim. Położony jest w północnej części Gór Świętokrzyskich pomiędzy doliną rzeki Kamiennej od północy i Doliną Bodzentyńską od południa. Od wschodu ograniczają go doliny rzek Świśliny i Pokrzywianki, a od zachodu dolina Kamionki. Park obejmuje prawie w całości Pasmo Sieradowickie i Lasy Siekierzyńskie.

Park utworzony został 10 czerwca 1988 r., jego powierzchnia wynosi 12106 ha, natomiast powierzchnia otuliny to 16236 ha. Prawie 85% powierzchni parku to obszary leśne o zróżnicowanym drzewostanie, dominują lasy mieszane ze stanowiskami jodły i modrzewia europejskiego. W runie leśnym wyróżniono 57 gatunków roślin chronionych, z których ponad czterdzieści podlega ochronie ścisłej.

Spośród zwierząt występują tu dziki, sarny i jelenie, nietoperze, łasice i gronostaje, kilka rzadkich gatunków ptaków. m.in. bocian biały i czarny, myszołów zwyczajny, zimorodek, dudek, słonka i cietrzew. Występują dość licznie płazy – żaba, rzekotka drzewna, ropucha oraz gady – jaszczurka zwinka i żyworodna, padalec, zaskroniec, żmija zygzakowata.

Na terenie parku znajdują się trzy rezerwaty przyrody, są to Wykus, Góra Sieradowska i Kamień Michniowski, a także ponad dwadzieścia pomników przyrody, obiektów geologicznych i użytków ekologicznych, m.in. profil plejstoceńskich osadów w wąwozie lessowym Rocław pod Wąchockiem, polodowcowy głaz narzutowy w okolicach Siekierna oraz ostańce skalne Cygańska Kapa i Biały Kamień w leśnictwie Węglów.

Teren Parku związany jest z licznymi wydarzeniami historycznymi. Rozległe i zwarte kompleksy leśne Lasów Siekierzyńskich dawały schronienie oddziałom powstańców z 1863 r. oraz partyzantom II wojny światowej, między innymi największego zgrupowania partyzanckiego AK na Kielecczyźnie dowodzonego przez legendarnych majorów "Ponurego" (Jana Piwnika) i "Nurta" (Eugeniusza Kaszyńskiego) . Na terenie parku leży wieś Michniów, w której jest monumentalna Pieta, świadectwo martyrologii ofiar II wojny światowej.

Na obszarze Parku występuje wiele zabytków architektury. Najsłynniejsze z nich to XIII-wieczny Zespół Klasztorny Opactwa Cysterów w Wąchocku oraz kościoły w Tarczku i Radkowicach.

Przez Sieradowicki Park Krajobrazowy przechodzą trzy ścieżki edukacyjne:

  • przyrodniczo-krajobrazowa "Radkowice – Śniadka", o długości ok. 5 km;
  • przyrodniczo-historyczna "Berezów – Michniów – Kamień Michniowski – Burzący Stok – Suchedniów", o długości ok. 15 km;
  • przyrodniczo-historyczna "Wąchock – Wąwóz Rocław – Rataje – Polana Langiewicza – Wykus". o długości ok. 10 km.

Najwyższe i najbardziej znane wzniesienie na obszarze Parku to: Kamień Michniowski (435 m n.p.m.), Sieradowska (390 m n.p.m.), Lisie Jamy (336 m n.p.m.), Wykus (323 m n.p.m.), Żarnowa Góra (315 m n.p.m.), Ostre Górki (304 m n.p.m.), Lubienia (298 m n.p.m.).

Zobacz też[edytuj]