Siergiej Kudrin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Siergiej Kudrin
Państwo  ZSRR
 Stany Zjednoczone
Data i miejsce urodzenia 7 września 1959
Nowosybirsk
Tytuł szachowy arcymistrz (1984)
Ranking FIDE 2512 (01.01.2015)
Miejsce w kraju 30
Gnome-go-next.svg Amerykańscy arcymistrzowie szachowi

Siergiej Kudrin ros. Сергей Геннадьевич Кудрин (ur. 7 września 1959 w Nowosybirsku) – amerykański szachista pochodzenia rosyjskiego, arcymistrz od 1984 roku.

Kariera szachowa[edytuj | edytuj kod]

Od połowy lat 80. należy do szerokiej czołówki amerykańskich szachistów. Dwukrotnie reprezentował barwy swojego kraju na olimpiadach szachowych, w latach 1988 i 1994[1]. W roku 1999 wystąpił w Groningen w mistrzostwach świata systemem pucharowym, w I rundzie przegrywając z Ivanem Sokolovem[2]. Po raz drugi w mistrzowskim turnieju wystąpił w roku 2004 w Trypolisie, odpadając w II rundzie, po porażce z Hichamem Hamdouchim[3]. Poza tym, w 2005 roku wystartował w Pucharze Świata, w I rundzie ulegając Pawłowi Eljanowowi[4]. Wielokrotnie startował w finałach indywidualnych mistrzostw Stanów Zjednoczonych, najlepszy wynik osiągając w 2008 r. w Tulsie, gdzie zdobył brązowy medal[5].

Do sukcesów Siergieja Kudrina w międzynarodowych turniejach należą m.in. dz. I m. w Kopenhadze (1983, turniej Politiken Cup, wraz z Istvanem Csomem), dz. I w Beer Szewewie (1984, wraz z Wiktorem Korcznojem), II m. w Valjevie (1984, za Vladimirem Raiceviciem), dz. II m. w Borze (1984, za Slobodanem Martinoviciem, wraz z Nino Kirowem i Borislavem Ivkovem), dz. II w Amsterdamie (1985, turniej OHRA B, za Ferdinandem Hellersem, wraz z Ivanem Farago, Bojanem Kurajica i Danielem Camporą), Londynie (1988, dz. I m. wraz z Davidem Norwoodem i Michaelem Adamsem), Bernie (1988, dz. II m. za Miso Cebalo, wraz z Danielem Kingiem), Salamance (1989, dz. I m. wraz z Manuelem Rivas Partorem i Tamazem Giorgadze), Las Palmas (1989, I m.) oraz w Mermaid Beach (1997, dz. I m. wraz z Johnem Donaldsonem). W 2009 r. odniósł kolejny sukces, dzieląc I m. w Indianapolis (turniej US Open, wspólnie z Alexem Lendermanem, Jesse Kraaiem, Aleksiejem Jermolińskim, Dmitrijem Gurewiczem i Jackiem Stopą)[6].

Najwyższy ranking w swojej karierze osiągnął 1 lipca 1992 r. z wynikiem 2580 punktów dzielił wówczas 67-72. miejsce na światowej liście FIDE, jednocześnie zajmując 9. miejsc wśród szachistów Stanów Zjednoczonych[7].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]