Siergiej Salnikow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Siergiej Salnikow
ilustracja
Imię i nazwisko Siergiej Siergiejewicz Salnikow
Data i miejsce urodzenia 13 września 1925
Krasnodar, Rosyjska FSRR
Data i miejsce śmierci 9 maja 1984
Moskwa, Rosyjska FSRR
Pozycja napastnik
Wzrost 178 cm
Kariera juniorska
1941 Spartak Moskwa
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1942–1943
1944–1945
1946–1949
1950–1954
1955–1960
Spartak Moskwa
Zenit Leningrad
Spartak Moskwa
Dinamo Moskwa
Spartak Moskwa
? (?)
20 (7)
88 (29)
112 (29)
114 (35)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja M (G)
1954–1958
1956
 ZSRR
 ZSRR olimpijska
14 (9)
6 (2)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
1961
1964
1964–1965
1966
1967
1967–1969
1971–1972
1975
1976–1977
1978
Szachtior Szachty
Trud Woroneż
Spartak Moskwa (asystent)
Spartak Moskwa (asystent)
Spartak Moskwa
Spartak Moskwa (asystent)
Maaref Kabul
 ZSRR U-18 (asystent)
 Afganistan (asystent)
Krasnaja Priesnia Moskwa (asystent)

Siergiej Siergiejewicz Salnikow, ros. Сергей Сергеевич Сальников (ur. 13 września 1925 w Krasnodarze, Rosyjska FSRR, ZSRR, zm. 9 maja 1984 w Moskwie) – rosyjski piłkarz, grający na pozycji napastnika, reprezentant ZSRR, trener piłkarski.

Kariera piłkarska[edytuj | edytuj kod]

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

W 1942 rozpoczął karierę piłkarską w Spartaku Moskwa, w którym z przerwami występował do zakończenia swojej kariery piłkarskiej w 1960. W latach 1944-1945 bronił barw Zenitu Leningrad, a w 1950-1954 Dynama Moskwa[1].

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

8 września 1954 zadebiutował w reprezentacji Związku Radzieckiego w spotkaniu kwalifikacyjnym do MŚ-58 z Szwecją wygranym 7:0, w którym zdobył 2 bramki. Łącznie rozegrał 14 meczów i strzelił 9 goli. W 1956 w składzie olimpijskiej reprezentacji ZSRR został mistrzem olimpijskim na Letnich Igrzyskach Olimpijskich w Melbourne. Łącznie rozegrał 6 meczów i strzelił 2 goli.

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

Po zakończeniu kariery piłkarskiej rozpoczął pracę trenerską. Ukończył Wyższą Szkolę Trenerską w GCOLIFKie w 1955 i Wydział Dziennikarstwa w 1961. W 1961 prowadził Szachtior Szachty, a w 1964 Trud Woroneż. Od sierpnia 1964 do 1969 pracował w strukturze Spartaka Moskwa. Najpierw pomagał trenować, a w 1967 (do czerwca) samodzielnie prowadził Spartak. W latach 1971-1972 trenował afgański Maaref Kabul, a następnie pracował z juniorską reprezentacją Związku Radzieckiego i reprezentacją Afganistanu. W 1978 pomagał trenować klub Krasnaja Priesnia Moskwa. Od 1979 pracował jako komentator sportowy Państwowej Redakcji Radia i Telewizji ZSRR - 1979/84. Był konsultantem przy kręceniu filmu „Trzecia połowa” (1963). 9 maja 1984 zmarł w szatni na atak serca podczas meczu weteranów Spartaka. Został pochowany na cmentarzu Kuncewskim, działka nr 10[2].

Sukcesy i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy klubowe[edytuj | edytuj kod]

  • mistrz ZSRR: 1954, 1956, 1958
  • wicemistrz ZSRR: 1950, 1955
  • brązowy medalista Mistrzostw ZSRR: 1948, 1949, 1957
  • zdobywca Pucharu ZSRR: 1944, 1946, 1947, 1953, 1958
  • finalista Pucharu ZSRR: 1948, 1950, 1957
  • zwycięzca Spartakiady Narodów ZSRR: 1956

Sukcesy reprezentacyjne[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy indywidualne[edytuj | edytuj kod]

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]