Siergiej Tkaczenko

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Siergiej Tkaczenko
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 8 czerwca 1999
Ridder, Kazachstan[1]
Klub Ski Club VKO[2]
Wzrost 167 cm[3]
Debiut w PŚ indywidualnie 4 stycznia 2019 w Innsbrucku (47. miejsce)
Debiut w PŚ drużynowo 21 stycznia 2017 w Zakopanem (11. miejsce)
Rekord życiowy 199,5 m na Vikersundbakken w Vikersund (15 marca 2019)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Kazachstan
Mistrzostwa świata juniorów
Bronze medal with cup.svg Brąz
Lahti 2019
indywidualnie
Zimowe igrzyska azjatyckie
Silver medal with cup.svg Srebro
Sapporo 2017
duża druż.
Bronze medal with cup.svg Brąz
Sapporo 2017
normalna
Puchar Karpat
Silver medal with cup.svg 2. miejsce
2017/2018

Siergiej Wiktorowicz Tkaczenko (ros. Сергей Викторович Ткаченко[4], ur. 8 czerwca 1999 w Ridder[1]) – kazachski skoczek narciarski. Brązowy medalista mistrzostw świata juniorów (2019), medalista zimowych igrzysk azjatyckich (2017). Olimpijczyk (2018), uczestnik mistrzostw świata seniorów (2015 i 2019) oraz juniorów (2015, 2016, 2018 i 2019), brał też udział w zimowej uniwersjadzie (2017). Wielokrotny mistrz kraju i rekordzista Kazachstanu w długości lotu narciarskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Początkowo uprawiał judo, w którym odnosił sukcesy na arenie krajowej. W wieku 12 lat zaczął trenować skoki narciarskie, a trzy lata później po raz pierwszy włączono go do reprezentacji Kazachstanu w tej dyscyplinie sportu[5].

We wrześniu 2014 zadebiutował w cyklu FIS Cup, w konkursach w Szczyrku zajmując odpowiednio 74. i 86. miejsce. Pierwsze punkty tego cyklu zdobył w tym samym miejscu rok później, w sierpniu 2015, gdy był 17. Tkaczenko punktował także w Pucharze Karpat[6].

Brał udział w Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2015 w Falun, gdzie w kwalifikacjach do konkursu indywidualnego na skoczni normalnej zajął 56. miejsce, wyprzedzając 3 rywali (gorsi od niego byli Kristaps Nežborts, Stepan Pasicznyk i Péter Kelemen)[7]. W zawodach tych był najmłodszym spośród startujących w nich skoczków[8]. Startował także w mistrzostwach świata juniorów – w 2015 w Ałmaty, gdzie został zdyskwalifikowany w konkursie indywidualnym, a w rywalizacji drużynowej mężczyzn zajął 13. miejsce, i w 2016 w Râșnovie, gdzie indywidualnie był 48. W 2016 wziął też udział w zimowych igrzyskach olimpijskich młodzieży w Lillehammer, gdzie w konkursie indywidualnym chłopców zajął 14. pozycję[6].

W październiku 2015 zadebiutował w konkursach rangi Pucharu Kontynentalnego (w ramach letniej odmiany tego cyklu), a pierwsze punkty tego cyklu zdobył 9 grudnia 2016 w Vikersund, gdzie był 30[2]. Latem 2016 po raz pierwszy wystartował w Letnim Grand Prix, biorąc udział w konkursie drużynowym w Wiśle, gdzie, wraz z reprezentacją Kazachstanu, zajął 10. miejsce[6]. 13 stycznia 2017 zadebiutował w Pucharze Świata, odpadając w kwalifikacjach do konkursu indywidualnego w Wiśle[2].

W lutym 2017 wziął udział w uniwersjadzie, gdzie zajął 12. miejsce w konkursie indywidualnym, a także 8. pozycję zarówno w konkursie drużynowym mężczyzn, jak i konkursie drużyn mieszanych[6]. W tym samym miesiącu zdobył brązowy medal zimowych igrzysk azjatyckich w konkursie indywidualnym na skoczni normalnej[9] oraz srebrny w konkursie drużynowym na skoczni dużej[10], a w konkursie indywidualnym na dużym obiekcie uplasował się na 6. miejscu[11].

W sezonie 2017/2018 Tkaczenko startował głównie w konkursach niższej rangi. W sierpniu 2017 wygrał dwa konkursy Pucharu Karpat w Planicy[6], dzięki czemu zajął 2. lokatę w klasyfikacji generalnej tego cyklu w sezonie 2017/2018, przegrywając tylko z Sorinem Mitrofanem[12]. Latem 2017 zajął 18. miejsce w konkursie Letniego Grand Prix w Hakubie, zdobywając debiutanckie punkty w zawodach najwyższej rangi. Punktował również w Letnim Pucharze Kontynentalnym, plasując się w Râșnovie na 28. lokacie. Zimą cztery razy przystąpił do kwalifikacji w Pucharze Świata, ani razu nie awansując do głównej części zmagań. Jako jedyny reprezentant Kazachstanu wystąpił na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2018 w Pjongczangu, gdzie zakwalifikował się do konkursu na skoczni dużej, osiągając w nim 49. miejsce. Sezon Pucharu Kontynentalnego 2017/2018 zakończył z dorobkiem 47 punktów, punktując dwukrotnie w Zakopanem (9. i 16. lokata). Ostatnim międzynarodowym występem Tkaczenki w sezonie był start w konkursie FIS Cup w szwedzkim Falun, gdzie osiągnął 6. miejsce[2], tym samym zapewniając reprezentacji Kazachstanu dodatkową kwotę na 1. period Letniego Pucharu Kontynentalnego 2018[13].

W lipcu 2018, podczas otwarcia skoczni National Ski Center w Szczuczyńsku oddał skok na odległość 151 metrów, co jest najdalszą ustaną próbą na tym obiekcie[14]. 4 stycznia 2019 w Innsbrucku, w ramach 67. Turnieju Czterech Skoczni, zadebiutował w głównej części zmagań w konkursie indywidualnym Pucharu Świata, zajmując 47. lokatę; dzień wcześniej po raz pierwszy po 17 nieudanych próbach przeszedł kwalifikacje. 9 dni później, podczas zawodów w Val di Fiemme/Predazzo, w zawodach tej rangi zajął 33. miejsce[2], tracąc do 30. po 1. serii Jakuba Wolnego 3 punkty[15]. W tym samym miesiącu po raz ostatni w karierze wziął udział w mistrzostwach świata juniorów[2] – w konkursie indywidualnym prowadził po 1. serii, a ostatecznie zajął 3. lokatę, zdobywając brązowy medal[16], a drużynowo zajął miejsca 14. (mężczyźni) i 11. (mikst). Na przełomie lutego i marca 2019 wystartował w mistrzostwach świata seniorów – indywidualnie był 36. na skoczni dużej, a na obiekcie normalnym odpadł w kwalifikacjach, z kolei drużynowo był 12. (mężczyźni) i 13. (mikst)[2]. 15 marca 2019 na Vikersundbakken w Vikersund, debiutując na skoczni mamuciej, o 3 metry poprawił 12-letni rekord Kazachstanu w długości skoku narciarskiego mężczyzn Radika Żaparowa, uzyskując w kwalifikacjach do konkursu Raw Air odległość 199,5 metra[17].

13 lipca 2019, w ramach letniej edycji cyklu, po raz pierwszy stanął na podium zawodów Pucharu Kontynentalnego, zajmując w Szczuczyńsku 3. pozycję[2].

Wielokrotnie triumfował w mistrzostwach Kazachstanu w skokach narciarskich – w 2016 zdobył 2 złote medale, zwyciężając w konkursach indywidualnych na skoczniach: dużej (samodzielnie) i normalnej (ex aequo z Maratem Żaparowem)[18], w 2017 wygrał rywalizację na obiekcie normalnym[19], w 2018 na skoczni średniej[20], a latem 2019 na obiekcie normalnym. W ostatniej z tych imprez zdobył także brąz na skoczni dużej, przegrywając z Daniłem Wasiljewem i Nurszatem Tursunżanowem[21].

Igrzyska olimpijskie[edytuj | edytuj kod]

Indywidualnie[edytuj | edytuj kod]

2018 Korea Południowa Pjongczang nie zakwalifikował się (K-98), 49. miejsce (K-125)

Starty S. Tkaczenki na igrzyskach olimpijskich – szczegółowo[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
10 lutego 2018 Korea Południowa Pjongczang Alpensia Jumping Park K-98 HS-109 indywid. 84,0 m 83,7 pkt Nie zakwalifikował się
49. 17 lutego 2018 Korea Południowa Pjongczang Alpensia Jumping Park K-125 HS-142 indywid. 107,5 m 73,5 pkt 212,2 pkt Kamil Stoch

Mistrzostwa świata[edytuj | edytuj kod]

Indywidualnie[edytuj | edytuj kod]

2015 Szwecja Falun nie zakwalifikował się (K-90)
2019 Austria Seefeld/Innsbruck 36. miejsce (K-120), nie zakwalifikował się (K-99)

Drużynowo[edytuj | edytuj kod]

2019 Austria Seefeld/Innsbruck 12. miejsce (K-120)[a], 13. miejsce (drużyna mieszana/K-99)[b]

Starty S. Tkaczenki na mistrzostwach świata – szczegółowo[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
[c] 20 lutego 2015 Szwecja Falun Lugnet K-90 HS 100 ind. 69,0 m 58,0 pkt Nie zakwalifikował się
36. 23 lutego 2019 Austria Innsbruck Bergisel K-120 HS-130 indywid. 115,5 m 99,2 pkt 180,2 pkt Markus Eisenbichler
12. 24 lutego 2019 Austria Innsbruck Bergisel K-120 HS-130 druż.[a] 116,0 m 214,6 pkt (96,3 pkt) 772,9 pkt Niemcy
1 marca 2019 Austria Seefeld Toni-Seelos-Olympiaschanze K-99 HS-109 indywid. 86,0 m 78,1 pkt Nie zakwalifikował się.
13. 2 marca 2019 Austria Seefeld Toni-Seelos-Olympiaschanze K-99 HS-109 druż. mix.[b] 96,0 m 256,8 pkt (101,4 pkt) 755,4 pkt Niemcy

Mistrzostwa świata juniorów[edytuj | edytuj kod]

Indywidualnie[edytuj | edytuj kod]

2015 Kazachstan Ałmaty zdyskwalifikowany
2016 Rumunia Râșnov 48. miejsce
2018 Szwajcaria Kandersteg 27. miejsce
2019 Finlandia Lahti brązowy medal

Drużynowo[edytuj | edytuj kod]

2015 Kazachstan Ałmaty 13. miejsce[d]
2019 Finlandia Lahti 14. miejsce[e], 11. miejsce (drużyna mieszana)[f]

Starty S. Tkaczenki na mistrzostwach świata juniorów – szczegółowo[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
DSQ 5 lutego 2015 Kazachstan Ałmaty Gornyj Gigant K-95 HS-106 indywid. DSQ Johann André Forfang
13. 7 lutego 2015 Kazachstan Ałmaty Gornyj Gigant K-95 HS-106 druż.[d] 69,0 m 187,6 pkt (34,5 pkt) 705,7 pkt Norwegia
48. 23 lutego 2016 Rumunia Râșnov Trambulină Valea Cărbunării K-90 HS-100 indywid. 80,0 m 87,5 pkt 161,5 pkt David Siegel
27. 1 lutego 2018 Szwajcaria Kandersteg Nordic Arena K-95 HS-106 indywid. 96,0 m 86,0 m 227,4 pkt 64,0 pkt Marius Lindvik
3.Bronze medal with cup.svg 24 stycznia 2019 Finlandia Lahti Salpausselkä K-90 HS-100 indywid. 96,5 m 94,5 m 248,9 pkt 3,2 pkt Thomas Aasen Markeng
14. 26 stycznia 2019 Finlandia Lahti Salpausselkä K-90 HS-100 druż.[e] 90,0 m 257,3 pkt (122,9 pkt) 722,4 pkt Niemcy
11. 28 stycznia 2019 Finlandia Lahti Salpausselkä K-90 HS-100 druż. mix.[f] 93,5 m 397,0 pkt (126,4 pkt) 587,4 pkt Rosja

Zimowe igrzyska azjatyckie[edytuj | edytuj kod]

Indywidualnie[edytuj | edytuj kod]

2017 Japonia Sapporo brązowy medal (HS-100), 6. miejsce (HS-134)

Drużynowo[edytuj | edytuj kod]

2017 Japonia Sapporo srebrny medal (HS-100)[g]

Zimowa uniwersjada[edytuj | edytuj kod]

Indywidualnie[edytuj | edytuj kod]

2017 Kazachstan Ałmaty 12. miejsce (HS-106)

Drużynowo[edytuj | edytuj kod]

2017 Kazachstan Ałmaty 8. miejsce[h], 8. miejsce (drużyna mieszana)[i]

Puchar Świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2018/2019 niesklasyfikowany

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Świata[edytuj | edytuj kod]

stan po zakończeniu sezonu 2018/2019

Sezon 2016/2017
Kuusamo HS142 Kuusamo HS142 Klingenthal HS140 Lillehammer HS138 Lillehammer HS138 Engelberg HS140 Engelberg HS140 Oberstdorf HS137 Garmisch-Partenkirchen HS140 Innsbruck HS130 Bischofshofen HS140 Wisła HS134 Wisła HS134 Zakopane HS134 Willingen HS145 Oberstdorf HS225 Oberstdorf HS225 Sapporo HS137 Sapporo HS137 Pjongczang HS140 Pjongczang HS109 Oslo HS134 Trondheim HS140 Vikersund HS225 Planica HS225 Planica HS225 punkty
- - - - - - - - - - - q q q - - - - - q q q - - - - 0
Sezon 2017/2018
Wisła HS134 Kuusamo HS142 Niżny Tagił HS134 Niżny Tagił HS134 Titisee-Neustadt HS142 Engelberg HS140 Engelberg HS140 Oberstdorf HS137 Garmisch-Partenkirchen HS140 Innsbruck HS130 Bischofshofen HS140 Tauplitz HS235 Zakopane HS140 Willingen HS145 Willingen HS145 Lahti HS130 Oslo HS134 Lillehammer HS140 Trondheim HS140 Vikersund HS240 Planica HS240 Planica HS240 punkty
q q - - - q q - - - - - - - - - - - - - - - 0
Sezon 2018/2019
Wisła HS134 Kuusamo HS142 Kuusamo HS142 Niżny Tagił HS134 Niżny Tagił HS134 Engelberg HS140 Engelberg HS140 Oberstdorf HS137 Garmisch-Partenkirchen HS142 Innsbruck HS130 Bischofshofen HS142 Predazzo HS135 Predazzo HS135 Zakopane HS140 Sapporo HS137 Sapporo HS137 Oberstdorf HS235 Oberstdorf HS235 Oberstdorf HS235 Lahti HS130 Willingen HS145 Willingen HS145 Oslo HS134 Lillehammer HS140 Trondheim HS138 Vikersund HS240 Planica HS240 Planica HS240 punkty
q - - q q q q q q 47 q q 33 40 - - - - - - - - 47 q 41 35 q - 0
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 q  – zawodnik nie zakwalifikował się  -  – zawodnik nie wystartował

Turniej Czterech Skoczni[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2018/2019 65.

Raw Air[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2017 77.
2019 45.

Letnie Grand Prix[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2017 65.
2018 56.
2019 62.

Miejsca w poszczególnych konkursach LGP[edytuj | edytuj kod]

stan po zakończeniu LGP 2019

2017
Wisła HS134 Hinterzarten HS108 Courchevel HS132 Hakuba HS131 Hakuba HS131 Czajkowski HS140 Czajkowski HS140 Hinzenbach HS94 Klingenthal HS140 punkty
q q - 34 18 48 34 q - 13
2018
Wisła HS134 Hinterzarten HS108 Einsiedeln HS117 Courchevel HS135 Hakuba HS131 Hakuba HS131 Râșnov HS97 Râșnov HS97 Hinzenbach HS94 punkty
q q q q 25 31 22 27 40 19
2019
Wisła HS134 Hinterzarten HS108 Courchevel HS135 Zakopane HS140 Hakuba HS131 Hakuba HS131 Hinzenbach HS94 Klingenthal HS140 punkty
q 24 30 q - - 45 q 8
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 q  – zawodnik nie zakwalifikował się
 -  – zawodnik nie wystartował

Letni Puchar Kontynentalny[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2015 niesklasyfikowany
2016 niesklasyfikowany
2017 104.
2018 99.
2019 43.

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Letniego Pucharu Kontynentalnego chronologicznie[edytuj | edytuj kod]

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 13 lipca 2019 Kazachstan Szczuczyńsk National Ski Center K-125 HS-140 133,0 m 135,0 m 260,5 pkt 3. 9,6 pkt Maximilian Lienher

Miejsca w poszczególnych konkursach Letniego Pucharu Kontynentalnego[edytuj | edytuj kod]

stan po zakończeniu LPK 2019

2015
Kranj HS109 Kranj HS109 Wisła HS134 Wisła HS134 Kuopio HS127 Kuopio HS127 Frenštát pod Radhoštěm HS106 Frenštát pod Radhoštěm HS106 Stams HS115 Stams HS115 Oslo HS106 Oslo HS106 Klingenthal HS140 Klingenthal HS140 punkty
- - - - - - - - - - - - 63 63 0
2016
Kranj HS109 Kranj HS109 Kuopio HS127 Kuopio HS127 Frenštát pod Radhoštěm HS106 Frenštát pod Radhoštěm HS106 Lillehammer HS138 Lillehammer HS138 Stams HS115 Stams HS115 Wisła HS134 Wisła HS134 Klingenthal HS140 Klingenthal HS140 punkty
56 - - 46 40 43 - - - - 50 46 - - 0
2017
Kranj HS109 Kranj HS109 Szczyrk HS106 Wisła HS134 Frenštát pod Radhoštěm HS106 Stams HS115 Stams HS115 Trondheim HS138 Trondheim HS138 Râșnov HS100 Râșnov HS100 Klingenthal HS140 Klingenthal HS140 punkty
- - 38 31 - - - - - - 28 - - 3
2018
Kranj HS109 Kranj HS109 Szczyrk HS106 Wisła HS134 Frenštát pod Radhoštěm HS106 Stams HS115 Stams HS115 Oslo HS106 Oslo HS106 Zakopane HS140 Zakopane HS140 Klingenthal HS140 Klingenthal HS140 punkty
41 28 - - - - - - - - - - - 3
2019
Kranj HS109 Kranj HS109 Szczuczyńsk HS140 Szczuczyńsk HS140 Wisła HS134 Wisła HS134 Frenštát pod Radhoštěm HS106 Frenštát pod Radhoštěm HS106 Râșnov HS97 Râșnov HS97 Lillehammer HS140 Lillehammer HS140 Stams HS115 Stams HS115 Klingenthal HS140 Klingenthal HS140 punkty
- - 3 15 - - - - - - - - - - - - 76
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30 

 -  – dyskwalifikacja
 -  − zawodnik nie wystartował

Puchar Beskidów[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2017 63.

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Skład zespołu: Gleb Safonow, Sabirżan Muminow, Siergiej Tkaczenko, Nikita Diewiatkin
  2. a b Skład zespołu: Walentina Sdierżykowa, Sabirżan Muminow, Wieronika Szyszkina, Siergiej Tkaczenko
  3. Zajął 56. miejsce w kwalifikacjach i nie awansował do konkursu głównego.
  4. a b Skład zespołu: Roman Nogin, Akram Adiłow, Siergiej Tkaczenko i Stanisław Anczugin
  5. a b Skład zespołu: Nurszat Tursunżanow, Gleb Safonow, Nikita Diewiatkin i Siergiej Tkaczenko
  6. a b Skład zespołu: Wieronika Szyszkina, Gleb Safonow, Walentina Sdierżykowa, Siergiej Tkaczenko
  7. Skład zespołu: Sabirżan Muminow, Konstantin Sokolenko, Marat Żaparow i Siergiej Tkaczenko
  8. Skład zespołu: Akram Adiłow, Sabirżan Muminow i Siergiej Tkaczenko
  9. Skład zespołu: Dajana Achmietwalijewa i Siergiej Tkaczenko

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b РИДДЕРУ НУЖЕН ТРАМПЛИН (ros.). ridder-inform.kz, 2016-11-08. [dostęp 2017-01-14].
  2. a b c d e f g h Athlete : TKACHENKO Sergey (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2016-12-10].
  3. ATHLETE INFORMATION (ang.). https://wuni2017.sportresult.com.+[dostęp 2018-05-24].
  4. Спортсмены казахстанского ФСО «Динамо» - участники зимних Олимпийских играх в г. Пхенчхан, dynamo.kz [dostęp 2018-02-20] [zarchiwizowane z adresu 2018-02-21] (ros.).
  5. Adrian Dworakowski: Siergiej Tkaczenko: Nadal nie mogę w to uwierzyć. skijumping.pl, 2019-01-28. [dostęp 2019-11-01].
  6. a b c d e Adam Kwieciński: TKACHENKO Sergey 1999.06.08 KAZ. wyniki-skoki.hostingasp.pl. [dostęp 2016-10-23].
  7. FIS Nordic World Ski Championships 2015 Falun (SWE) Ski Jumping Men Normal Hill Individual Results Qualification (ang.). fis-ski.com, 2015-02-20. [dostęp 2016-10-23].
  8. Paweł Borkowski: Peter KELEMEN. skijumping.pl, 2016-05-31. [dostęp 2016-12-10].
  9. Piotr Bąk: Zimowe Igrzyska Azjatyckie: Sato triumfuje na skoczni normalnej. skijumping.pl, 2017-02-22. [dostęp 2017-02-22].
  10. SKI JUMPING MEN'S LARGE HILL TEAM RESULTS (ang.). sapporo2017.org, 2017-02-25. [dostęp 2017-02-25].
  11. SKI JUMPING MEN'S LARGE HILL INDIVIDUAL RESULTS (ang.). sapporo2017.org, 2017-02-24. [dostęp 2017-02-25].
  12. FIS Carpath Cup (Puchar Karpat) 2017/2018. skokipolska.pl. [dostęp 2019-11-01].
  13. Adam Bucholz, Limity startowe na 1. period LGP i LPK 2018, skijumping.pl, 27 marca 2018 [dostęp 2018-05-24] (pol.).
  14. Shchuchinsk Щучинск National Ski Center (ang.). skisprungschanzen.com. [dostęp 2019-11-01].
  15. VIESSMANN FIS SKI JUMPING WORLD CUP 16th World Cup Competition Large Hill Individual (ang.). fis-ski.com, 2019-01-13. [dostęp 2019-11-01].
  16. FIS Nordic Junior World Ski Championships Ski Jumping Men Lahti (FIN) NORMAL HILL INDIVIDUAL OFFICIAL RESULTS (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-11-01].
  17. Andrzej Mysiak: Piątek w Vikersund: Piętnastu skoczków z życiówkami, nowy rekord Kazachstanu. skokinarciarskie.pl, 2019-03-15. [dostęp 2019-11-01].
  18. Dominik Formela i Adam Bucholz: Tkaczenko i Żaparow mistrzami Kazachstanu. skijumping.pl, 2016-10-23. [dostęp 2016-10-23].
  19. Dominik Formela, Piotr Bąk: Tkaczenko i Żaparow mistrzami Kazachstanu, W. Pasicznyk i Kaliniczenko górą na Ukrainie. skijumping.pl, 2017-10-18. [dostęp 2018-07-05].
  20. Чемпионат РК и Молодежный Чемпионат РК, посвященный Дню Победы (kaz.). skisport.kz, 2018-05-09. [dostęp 2018-07-05].
  21. Dominik Formela: Podsumowanie mistrzostw Estonii, Kazachstanu, Rumunii oraz Ukrainy. skijumping.pl, 2019-10-22. [dostęp 2019-11-01].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]