Siesławice

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Siesławice
Figura św. Floriana w centrum wsi
Figura św. Floriana w centrum wsi
Państwo  Polska
Województwo świętokrzyskie
Powiat buski
Gmina Busko-Zdrój
Strefa numeracyjna (+48) 41
Kod pocztowy 28-100
Tablice rejestracyjne TBU
SIMC 0232638
Położenie na mapie gminy Busko-Zdrój
Mapa lokalizacyjna gminy Busko-Zdrój
Siesławice
Siesławice
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Siesławice
Siesławice
Położenie na mapie województwa świętokrzyskiego
Mapa lokalizacyjna województwa świętokrzyskiego
Siesławice
Siesławice
Położenie na mapie powiatu buskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu buskiego
Siesławice
Siesławice
Ziemia50°27′26″N 20°41′33″E/50,457222 20,692500

Siesławicewieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie buskim, w gminie Busko-Zdrój[1].

Historia[edytuj | edytuj kod]

W XV w. wieś nosiła nazwę Swyeslawycze i była w części własnością Mikołaja Biechowskiego h. Powała oraz Grzegorza Sowy h. Drużyna[2].

W 1783 r. Siesławice są własnością Sołtyków, o czym świadczy zapis w Regestrze Diecezjów, gdzie jako właściciel wymieniony jest Tomasz Sołtyk, kasztelan wiślicki[3]. Na początku XIX w. dziedzicem wsi był zmarły 28.10.1829 r. Piotr Sołtyk, którego monumentalny pomnik nagrobny z zachowaną inskrypcją, tarczą herbową i zwieńczeniem w kształcie obelisku, znajduje się na starym cmentarzu przy kościółku św. Leonarda w Busku-Zdroju.

W 1827 r. Siesławice liczyły 135 mieszkańców i 19 domów[2][4].

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kieleckiego.

Edukacja[edytuj | edytuj kod]

W Siesławicach funkcjonuje Szkoła Podstawowa im. Kornela Makuszyńskiego, posiada ona własne boisko piłkarskie.

Architektura Siesławic
Szkoła podstawowa
Były dworzec PKP
Grób Pawła Sołtyka, dziedzica Siesławic


Komunikacja[edytuj | edytuj kod]

Kursują autobusy PKS z Buska-Zdroju. Na terenie wsi znajduje się 4 przystanki autobusowe. W Siesławicach znajduje się również stacja kolejowa Busko-Zdrój, jednak aktualnie nie kursują tam pociągi pasażerskie. Budynek dworca został w 2007 r. zaadaptowany na dyskotekę.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Główny Urząd Statystyczny: Rejestr TERYT. [dostęp 2013-03-6].
  2. a b Filip Sulimierski, Bronisław Chlebowski, Władysław Walewski, „Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich”, Warszawa 1880, Tom X, s. 600.
  3. Regestr Diecezjów Franciszka Czaykowskiego, czyli właściciele ziemscy w Koronie 1783-1784. Warszawa: DiG, 2006.
  4. Siesławice w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. X: Rukszenice – Sochaczew. Warszawa 1889.