Sietesz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Sietesz
Państwo  Polska
Województwo podkarpackie
Powiat przeworski
Gmina Kańczuga
Liczba ludności (2013) 1624[1]
Strefa numeracyjna (+48) 16
Kod pocztowy 37-206
Tablice rejestracyjne RPZ
SIMC 0604531
Położenie na mapie województwa podkarpackiego
Mapa lokalizacyjna województwa podkarpackiego
Sietesz
Sietesz
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Sietesz
Sietesz
Położenie na mapie świata
Mapa lokalizacyjna świata
Sietesz
Sietesz
Ziemia 49°59′16″N 22°20′45″E/49,987778 22,345833

Sieteszwieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie przeworskim, w gminie Kańczuga.

W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa przemyskiego.

Historia[edytuj]

Otton z Pilczy – Pilecki w 1375 r. nadaje rycerzowi Wierzbieńcie wieś Mikulicze (Mikulice), jednocześnie wymienia w nim wsie sąsiednie jak: Sethescha (Sietesz), Nizaczyce (Niżatyce), Ostrów. Potem te dobra dziedziczyła Elżbieta Granowska z Pileckich (ur. ok. 1372, zm. 12 maja 1420 w Krakowie) – trzecia żona Władysława Jagiełły, królowa Polski.

Była jedynym dzieckiem wojewody sandomierskiego dziedzica Sieteszy Ottona z Pilczy i Jadwigi Melsztyńskiej (matki chrzestnej Jagiełły c. Jana siostra Spytki). Gdy w 1384 r. umarł jej ojciec, odziedziczyła po nim ogromne posiadłości łańcuckie oraz Sietesz i Pilicę stając się najbogatszą panną w Polsce. Sietesz była wzmiankowana w dokumencie z 1384 roku. Podczas trwającego 13 lat małżeństwa z Wincentym Granowskim, Elżbieta urodziła dwóch synów i trzy córki. Zorganizowała tu parafię przed 1391 rokiem. 12 grudnia 1410 r. Elżbieta została wdową i poślubiła 2 maja 1417 r. w Sanoku Króla Polski Władysława Jagiełłę. I tak Sietesz stała się miejscowością królewską. W 1450 roku właścicielem był Jan z Pilczy syn Eżbiety Granowskiej[2].

W 1515 r. Sietesz należała do tzw. klucza kańczudzkiego. W XVII w istniał tu dwór obronny, który został zniszczony w czasie wojen szwedzkich. W II poł. XIX w. była tu własność rodziny Łastawieckich.

W sierpniu 1943 r. Wehrmacht rozstrzelał w lesie 17 Polaków pochodzenia żydowskiego. Na miejscu egzekucji znajduje się mogiła pomordowanych.

Zabytki[edytuj]

  • kościół parafialny, neogotycki (1906-1910) – zbudowany według projektu M. Kowalczuka. Wewnątrz kościoła – część starego, barokowego wyposażenia. Parafia sprzed 1391 roku.
  • zespół dworski rodziny Łastawieckich
  1. ruiny dworu o XVIII-wiecznym rodowodzie
  2. park z XVIII w., przekomponowany w XIX w. na ogród typu krajobrazowego
  3. kaplica grobowa Łastawieckich (II poł. XIX w.)
  4. źródełko Świętego Antoniego

Przypisy

  1. GUS. Bank Danych Lokalnych
  2. Akta Grodzkie i Ziemskie z czasów Rzeczypospolitej Polskiej z Archiwów tak zwanego bernardyńskiego we Lwowie wydane staraniem Galicyjskiego Wydziału Krajowego. 1888 rok. Tom 13.Termini terrestres Przeworscenses 1450.

Linki zewnętrzne[edytuj]